Wściekła Czerwień (ostra papryka natejska)

Przeglądano 600 razy

1. Typ: Roślina

2. Opis:
Wściekła Czerwień to rzadka odmiana ostrej papryki, powstała w 4275 roku, dzięki przypadkowemu skrzyżowaniu papryki rocznej i jagodowej. Według źródeł natejskiej Biblioteki Królewskiej, pierwszy okaz pojawił się w ogrodzie darmity, José Clarissi-Gomeza, zwanego Ojcem Pepe, przeora eremickiego klasztoru na Wyspie Owalnej: La Punta Del Nariz („Czubek Nosa”). Do Fallath roślina trafiła za pośrednictwem Bolivara Alvarèza, dziadka Tecli Alvarèz-Ramirez. Wyruszając na Wojnę Światową, Bolivar zabrał woreczek nasion ze sobą. Wkrótce upraw wystarczyło nie tylko na własne potrzeby cudzoziemskiej rodziny. Papryka stała się dla niej dodatkowym źródłem zarobku.

W kraju pochodzenia, La Roja Furiosa dorasta do dwóch metrów. Na ziemi Fallath osiąga od 50 cm do 1,5 m wysokości. Intensywnie zielone łodygi są twarde, mocne, trudne do złamania, drewnieją z wiekiem. Pięciopłatkowe, białe kwiaty przypominają gwiazdki. Mają średnicę kciuka dorosłego ludzkiego mężczyzny. Owoce przyjmują postać jaskrawoczerwonych strąków, długich na około 5-6 centymetrów. Krótsze, dwu-, trzy-centymetrowe pojawiają się rzadziej i uchodzą za najcenniejsze. Wszystkie mają gładką skórkę i wyodrębnioną, długą, mięsistą szypułkę. Z kształtu przypominają mocno zakrzywiony szpon, niekiedy są zupełnie skręcone i wyglądają jak świński ogon.
W sprzyjających warunkach pogodowych, papryka owocuje już od Asvarby, a zbiory trwają do końca Penhari. W chłodniejszym klimacie, czas ten jest krótszy: od połowy Axumela do końca Yomrqaha. Cezura nie obejmuje roślin celowo utrzymywanych w cieple.

3. Sposób przechowywania:
Świeże warzywa powinno się trzymać w temperaturze pokojowej, w przewiewnych pojemnikach. Egzemplarze obite, przejrzałe, nadpsute, robaczywe lub chore należy wyrzucić.
Sproszkowaną paprykę przechowuje się w ciemnym szkle, woreczkach bądź skrzyneczkach na przyprawy. Suszone strąki podwiesza się u pułapu, powiązane w pęki, albo trzyma luzem w skrzynkach i koszykach.

4. Trwałość:
* Proszek — do zwietrzenia
* Susz — nawet do kilku lat
* Świeże warzywa — do dwóch tygodni
* Jako składnik maści, sosów, mikstur — w zależności od składników towarzyszących

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu:
Wściekła Czerwień to roślina głównie przyprawowa. Używa się całych strąków (suszonych, surowych, marynowanych), proszków bądź ekstraktów. Sosy, pasty, polewki, zupy i gulasze, a także mięsa, kasze i ryby — przyprawiane są właśnie ostrą papryką. Warzywo to stanowi również składnik preparatów leczniczych i konserwujących. Wchodzi w skład rozgrzewającej maści końskiej, driakwi, środków przeczyszczających. Specyficzne zastosowania znalazła wśród zabójców i osobników podejrzanego fachu. Ze względu na silnie drażniące działanie, może być użyta jako broń, środek obezwładniający lub wymuszający zeznania.

6. Efekt, jaki powoduje jej zażycie/dostarczenie do organizmu:
Porcja na czubek typowej łyżeczki do herbaty jest już uważana za tę ilość proszku, która nieprzyzwyczajone podniebienia przyprawi o mały pożar. Używając papryki, nie wolno dotykać błon śluzowych (oczu, nosa), miejsc podrażnionych i delikatnych. Kontakt z surowym miąższem bądź proszkiem powoduje swędzenie i pieczenie skóry, silne łzawienie, kichanie, w skrajnych przypadkach również oparzenia i obrzęki. Spożycie nadmiernej ilości przyprawy lub przesyconego nią jadła może poparzyć przełyk, uszkodzić wyściółkę przewodu pokarmowego, błonę śluzową gardła, a nawet struny głosowe.
Użyta właściwie, Wściekła Czerwień poprawia krążenie, zwalcza hipotermię, uśmierza ból (w przypadkach, w których wskazane jest ciepło), usprawnia przemianę materii. Doskonale sprawdza się w leczeniu reumatyzmu (również u zwierząt), przynosi ulgę w przeziębieniu (przy wczesnych i lekkich objawach). Zapobiega psuciu się żywności. Solanki z użyciem papryczki są trwalsze niż pozbawione tego składnika.

6.1 Czas, po jakim zaczyna działać:
* Działanie celowo szkodliwe (rozpylenie, natarcie skóry, sypnięcie w oczy, etc.): natychmiast
* Po spożyciu u osób nienawykłych — w zależności od tolerancji organizmu na składnik: natychmiastowo (pieczenie i drapanie w gardle, swędzenie w nosie, ból przełyku), podczas trawienia (np. gorąco w żołądku)
* Użycie rozgrzewające — długofalowe, nawet do kilku godzin (w zależności od siły preparatu)

6.2 Antidotum i jego dostępność:
Łagodząco na podrażnione gardło działają m.in.: kefir, maślanka, jogurt, zimne mleko. Przy oparzeniu dróg pokarmowych zalecane jest połknięcie kostki lodu. Oczy należy delikatnie przepłukać wodą, unikając tarcia, a powieki schłodzić lodem. Wskazane jest unikanie ostrego światła. Najlepiej udać się do medyka, który przepisze lekarstwo lub sam zastosuje odpowiednie zabiegi.

Autor: Tequila [11988]

Wróć do strony głównej