Ogień alchemiczny

Przeglądano 729 razy

1. Typ: Mikstura

2. Opis:
Ogień alchemiczny to bardzo lepka substancja, która ulega samozapłonowi przy kontakcie z powietrzem.
Skład tej mikstury w zależności od pracowni alchemicznej może się nieznacznie różnić. Z pewnością jednak używa się saletry, siarki, pyłu węglowego czy w opinii niektórych nawet magii, ale tak na prawdę, płonnika. Kolejne eksperymenty z różnego rodzaju mieszankami i dodatkami prowadziły zarówno do wybuchów całych pracowni, jak i ulepszania mikstury. Sama receptura jest jednak pilnie strzeżona przez alchemików, którym udało się opracować uzyskanie tej substancji. Dziwnie czerwonawy kolor oleistego w konsystencji, dotyku specyfiku, o rybim zapachu, może sugerować dodatek krwi lub wnętrzności morskich stworzeń. Nie mija się to bardzo z prawdą, bowiem dla pozyskania tłustości substancji, wykorzystuje się olej, pozyskiwany z wątroby ryb morskich, co jest procesem skomplikowanym. Używa się też do tego atramentu kałamarnic oraz, co ciekawe, gęstego kleiku z chrząstek małych ośmiornic. Dokładne proporcje są jednak znane samym alchemikom tworzącym tą niezwykłą mieszankę. Warto wspomnieć również, że przygotowanie mikstury trwa przez kilkanaście godzin, i odbywa się poprzez powolne mieszanie składników "na zimno". W wygrzanym i wyszorowanym kredą dużym naczyniu uciera się ostrożnie kolejne składniki, aż do pozyskania odpowiedniej konsystencji i koloru.
Wiadomym jest, że pojemniczki z gliny, w jakich się przechowuje ogień alchemiczny posiadają dwie części. Mniejsza, z bardzo łatwopalnym proszkiem wykonanym z osiru, siarki, saletry i mąki pszennej (ta ostatnia daje efekty rozprysku na większej powierzchni), będącego głównym, poza powietrzem, elementem zapalnym substancji. I dużej części, wypełnionej płynem i szczelnie zamkniętej. Ważne jest, by proszek ten trzymano z dala od wilgoci, bowiem nasiąknięty, nie da żadnego efektu. Rozbicie takiego naczynia powoduje roztrzaskanie ścianek, zmieszanie proszku z pyłem i w konsekwencji niemal natychmiastowe (bo w przeciągu kilkunastu sekund) pojawienie się bardzo trudnego do ugaszenia ognia. Płomienie są nader żarłoczne i pochłaniają wszystko, co znajduje się w pobliżu - można je ugasić wyłącznie magią lub zaduszeniem. Istotne jest również to, iż nie każdego stać na posiadanie ognia alchemicznego. Większe gildie lub organizacje nie będą miały problemu z zakupieniem dużej (około 20 pojemniczków) ilości tej substancji, gdyż tworzona w znaczniej liczbie pojemników jest tańsza. Pojedyncze osoby jednak nie wejdą raczej w jej posiadanie, chyba, że poprzez kradzież lub wymuszenie.

3. Sposób przechowywania:
Niespełna ćwierć kwarty (niespełna 25 ml) specyfiku zamknięte w kruchej, glinianej fiolce, która może stłuc się przy mocniejszym uderzeniu. Szczelnie zamknięta, bez możliwości kontaktu z powietrzem.

4. Trwałość:
Do roku od chwili wytworzenia.

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu:
Przez charakterystyczny zapach sam płyn zniechęca do takiego działania.

6. Efekt, jaki powoduje jej zażycie/dostarczenie do organizmu:
Po wypiciu samego płynu pojawiają się wymioty, biegunka, często w razie dostania się do organizmu, przełyk i żołądek zostaje oparzony.
6.1.Czas, po jakim zaczyna działać:  Natychmiast
6.2. Antidotum i jego dostępność:  Brak antidotum

Autor: Tishtry [9776]

Wróć do strony głównej