Elizjum

Przeglądano 653 razy

1. Położenie lokacji:

Cesarstwo -> Azeloth


2. Opis lokacji:


Elizjum zostało wybudowane w Dzielnicy Kulturowej, naprzeciwko Akademii Medycznej. Znajduje się w otoczeniu Lazaretu Azelockiego oraz kompleksu świątyń, przez co odgrodzone jest od zgiełku i hałasów targowiska i pozostałych dzielnic stolicy Cesarstwa.

Pośród ulic Azeloth od niedawna można dostrzec piętrową posiadłość, której dwuskrzydłowych, dębowych drzwi strzegą dwa zielone proporce.
Elizjum, bo tak głosi nazwa zapisana nad drzwiami we Wspólnym, nie jest kolejną, miejską knajpą. Wnętrze dwupiętrowego budynku z okratowanymi oknami kryło w sobie więcej, niż spora część mieszkańców i przejezdnych mogło się spodziewać.

Po przekroczeniu progu, gości witała przestronna sala, pełna masywnych foteli i sof. Poza kandelabrami, na ścianach znajdowały się też miecze i tarcze, zawsze powieszone razem, które tworzyły powtarzający się wzór. W centrum sali stał pomnik przedstawiający mężczyznę naturalnych rozmiarów, ubranego w zbroję i dzierżącego miecz i tarczę. Pokój był udekorowany również dużą ilością roślin. Zieleń liści komponowała się z brązem drewnianych ścian, wtłaczając do pomieszczenia aurę bezpieczeństwa. Kręcącą się od czasu do czasu służbę można było poprosić o kielich wina czy szklankę wody, a nawet o strawę. Nikomu tu nie odmawiano i nie oczekiwano zapłaty, oczywiście, jeżeli gość nie nadwyrężał cierpliwości gospodarzy. Strawę przygotowywano w małej izbie kuchennej, naprzeciwko schodów. Można było tu również zaznać kąpieli i poprosić o pokój na noc. Ostatnim pomieszczeniem dla gości była biblioteka, która znajdowała się na piętrze, naprzeciwko komnat sypialnych.

W budynku znajdowała się również izba niedostępna dla oczu postronnych. Lotar Weize, siwy majordomus Elizjum w długiej, malachitowej szacie, wyjaśniał co bardziej ciekawskim, że jest to miejsce spotkań członków Ordo Iustitia, ich rodzin i przyjaciół. Elizjum umożliwiało azyl, o który prosić ma prawo każdy. Gospodarze nikomu nie odmówią ochrony, lecz wykorzystując ją przeciwko Zakonowi, trzeba liczyć się z jego gniewem.

Ponadto budynek sąsiadował z zakonną lecznicą, w której dla bardziej wierzących mieściła się kapliczka. Budynki były połączone, dzięki czemu można było przemieszczać się pomiędzy nimi, bez potrzeby wychodzenia na zewnątrz.

3. Historia lokacji: 

Zakon Sprawiedliwości został utworzony na krótko po rozłamie z organizacji Zakonu Paladynów Tiliona. W trakcie reformacji zakonnych powstała organizacja Suban Verrion, a zaraz po niej utworzona została druga organizacja, Ordo Iustitia (Zakon Sprawiedliwości).
Członkowie ZS zapytani o przyczyny rozłamu nie mówią zbyt wiele, nie chcąc niepotrzebnie wylewać nienawistnych słów. Z relacji jednego ze skrybów Zakonu Sprawiedliwości można dowiedzieć się, co następuje:

„Świat jest pełen podziałów. Nawet sprawiedliwość, zamiast łączyć, potrafi dzielić społeczeństwa i organizacje. Tak tez było w naszym przypadku... Zaślepieni wizjami Palatyna ruszyliśmy w nieznane, wierząc, że Nowy Zakon, który z nim stworzymy, będzie ostoją sprawiedliwości.

Byliśmy pewni, że będzie opoka dla tych, którzy będą szukali w naszych ramionach schronienia. Los jednak mocno z nas zadrwił i wystawił nasza wiarę na próbę.
Zamiast sprawiedliwości otaczały nas bezład i chaos, w które zatracaliśmy się bez pamięci.

Założenia wiary uległy niewyobrażalnym wypaczeniom, jakby zapomniano o pierwotnym przesłaniu Tiliona. Im dłużej przebywaliśmy w szeregach Nowego Zakonu, tym więcej niewybaczalnych odstępstw od sprawiedliwości w naszej obecności czyniono. Charakter organizacji uległ całkowitej przemianie.

Ten zamęt nie służył nikomu.

Jednak nie traciliśmy nadziei. Póki wiara
w sprawiedliwość tliła się w naszych sercach, istniała nadzieja, ze świat uda się zmienić. Nie bacząc na przeciwności opuściliśmy Nowy Zakon wierząc, że dzięki swojej ciężkiej pracy odbudujemy dawna potęgę, która niegdyś stworzyli nasi poprzednicy. Jak jednak będzie, czas pokaże ...”

Krótko po powstaniu ZS rozpoczęto poszukiwania lokacji, które mogłyby posłużyć za bezpieczne przystanie w różnych częściach świata. Nic więc dziwnego, że założyciele ZS skierowali swe oczy w pierwszej kolejności na Azeloth — Stolicę Cesarstwa, w którym w końcu ich organizacja się wyodrębniła.

W myśl idei pomagania potrzebującym Mistrz Zakonu, Sathian von Plauen wraz ze swym młodszym bratem - Silardem — wykupili w dzielnicy Kulturowej, dwupiętrową kamienicę od starszego małżeństwa, których to nie było stać na wyremontowanie budynku. Pieniądze, jakie ofiarowali w zamian za kamienicę, nie mogły być duże z uwagi na stan lokacji, a tym samym były niewystarczające, by kupić coś większego niż mały domek na skraju miasta.

Bracia von Plauen nie mogli przejść obojętnie obok ich sytuacji i postanowili im pomóc w inny sposób, niż tylko odkupując starą kamienicę. Podarowali parze domostwo nieco bliżej targowiska i centrum Stolicy, które było niegdyś własnością Sathiana, aby mieli gdzie mieszkać, a z uzyskanej kwoty ze sprzedaży swojego starego domu, mogli godnie żyć i nie martwić się o to, co przyniesie jutro.

W ten oto sposób bracia weszli w posiadanie kamienicy, która w krótkim czasie została porządnie wyremontowana, odrestaurowana i odświeżona. Dobudowano pomieszczenia obok kamienicy, dodając do niej pokój spotkań, lazaret i kapliczkę. Parter przystosowano do przyjmowania gości, członków organizacji, strudzonych wędrowców, a także chorych i potrzebujących. Górne piętro zaś zamieniono na skromne pokoje do spania, łaźnię oraz biblioteczkę.

Elizjum stało się jedną z pomniejszych siedzib Zakonnych, które w zamyśle ma służyć na równi członkom organizacji Ordo Iustitia, jak i wszystkich istotom, potrzebującym pomocy.

4. Lista mieszkańców/NPC:

1. Członkowie Ordo Iustitia

2. Lotar Weize - człowiek - majordomus Elizjum - lat 53, mężczyzna
Starszy mężczyzna mocno doświadczony przez życie. Wiele lat spędził w wojsku, a następnie w domu wielu możnych, których majątkami zarządzał. Pewnego dnia stracił wszystko, dom, żonę dzieci, stracił też wiarę w ludzi i lepszy los. Z chwilą, gdy powstawał kult sprawiedliwości, stary wojak powrócił pod komendę swojego dawnego dowódcy, szukając w tym działaniu sensu swojego życia. Jest to człowiek, którego mało co jest w stanie zaskoczyć.

3. Sibilla Lavare - człowiek - kucharka - lat 35, kobieta

Kobieta o rubensowskich kształtach i zaradności życiowej niejednego weterana. Jest sama sobie sterem, żeglarzem w swoich kuchennych rewolucjach. To kobieta, która jedną ręką zupę gotuje, a drugą kopyta końskie podbija. Kocha to, co robi, zwłaszcza gdy widzi zadowolenie na twarzach chorych i potrzebujących, którzy przebywają w tym czasie pod opieką Zakonu.

4. Kondrad de Potethil - człowiek - skryba - lat 40 , mężczyzna

Jest on osobą o niewielkich gabarytach, często chodzącą w dużo za dużych ubraniach, przez co wydaje się jeszcze mniejszy niż w rzeczywistości.Konrad jest cichy i skromny, najpewniej czuje się w swoich księgozbiorach. Dodatkowo jest też “rozbitkiem”, którego Silard von Plauen, Wielki Kapłan Zakonu uratował przed eksmisją na bruk. Konrad bowiem cały swój majątek zamiast na podatki wydał na encykliki sprzed 500 lat. Kapłan przyjął mężczyznę do Zakonu. Elizjum jest jego domem, który zapewnia mu wszystko, włącznie z zaspokajaniem rosnącego popytu na wiedzę.

Pozostali NPC przebywający na terenie Elizjum:

Medycy 3
Służba 4

5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać: 

Na terenie Elizjum nie występują zwierzęta. Nie są wpuszczane do środka, nawet jeśli wprowadzić je chce właściciel. Z uwagi na odosobnione pomieszczenie dla chorych i rannych, funkcjonuje zakaz wprowadzania zwierząt w całym budynku.
Roślinność zaś występuje dość bujnie, są to głównie zioła i rośliny lecznicze. Występują w całym kompleksie, z wyłączeniem kapliczki i lazaretu.

6. Koszt lokacji:

36 304 976 sztuk złota

1x Pracownia rzemieślnicza 
1x Kamienica 
1x Spichlerz 
1x Kaplica 

7. Typ lokacji:

Lokacja organizacji - ZS - Ordo Iustitia
Właściciel lokacji - Organizacja - ZS - Ordo Iustitia

8. Autor:

Sathian von Plauen 

Wróć do strony głównej