Twierdza Castello Verità

Przeglądano 563 razy

1. Położenie lokacji:

Cesarstwo, Prowincja Marlua, Księstwo Natross, Hrabstwo Chatai

 

Cesarstwo - Castello Verita

2. Opis lokacji: 

Castello Verità wybudowano na klifie nadmorskim, nieco ponad 100 km na północ od miasta Chatai. Znajduje się on blisko wysuniętej części klifu i otoczony jest fosą, dzięki czemu do twierdzy można się dostać wyłącznie kamiennym mostem łączącym twierdza ze stałym lądem. Otaczają go liczne polany od oraz lasy o łącznym obszarze 60 hektarów. Sam twierdza nie zajmuje powierzchni większej niż 1 hektar.
Twierdza stanowi układ budynków wybudowanych na planie prostokąta, ogrodzonych grubym murem, który można podzielić na dwie części: dziedziniec i zamek główny. Jedna i druga część ogrodzona jest murem, przez co, aby dostać się z dziedzińca do zamku głównego, należy przejść przez bramę. Mur twierdzy jest bardzo gruby, na ponad 3 metry szerokości i posiadają galerie, z których można było w razie ataku prowadzić ogień. Do Castello Verità wjeżdża się z leśnego traktu, przez kamienny most. Podróżnych witają trzy wieże strażnicze, z czego środkowa stanowi jednocześnie wjazd do twierdzy. Wjazd ten zabezpieczony jest ogromnymi, drewnianymi drzwiami okutymi metalem oraz metalową kratą, podnoszoną na łańcuchach.
Po przekroczeniu bramy wjeżdża się na dziedziniec, który stanowi większą część twierdzy. W centralnej części znajduje się duży plac, który służy do treningów stacjonujących w twierdzy żołnierzy. Na czas walk ogradzany jest drewnianym płotem, by nie zakłócać pracy pozostałym osobom znajdującym się na dziedzińcu. Zaraz za bramą znajduje się duża stajnia, obok niej pomieszczenie, w którym przechowuje się zapasy paszy dla koni. Tuż obok mieści się kuźnia oraz zbrojownia. Po przeciwległej stronie znajdują się koszary i pomieszczenia mieszkalne braci służebnych, kuchnia oraz spichlerz.
Zamek główny składa się z dwóch budynków. Pierwszy z nich stanowi monumentalną salę rycerską (10 na 21 metrów) oraz prywatne komnaty dla członków Kapituły Zakonu wraz z dużą łaźnią. Znajduje się tu również sala narad, w której spotykają się członkowie Zakony, by omawiać najważniejsze sprawy organizacyjne. W tym budynku mieści się również niewielki skarbiec oraz prywatną bibliotekę. Drugi z budynków przeznaczony jest na lazaret, pomieszczenia mieszkalne dla braci zakonnych, łaźnia, pralnię, pracownie rzemieślnicze oraz bibliotekę. Przestrzeń pomiędzy murami obronnymi, a budynkami Zamku Głównego wykorzystano na tereny zielone, na których hodowane są zioła.

Cesarstwo - Castello Verita widok zamku

3. Historia lokacji: 


Budowę Castello Verità rozpoczął ponad 200 lat temu Godfryd de Luese z Azeloth, zwany również „Szalonym”. Twierdza od początku pełnić miał funkcje obronne — bez zbędnych udziwnień czy ozdobnych elementów. Od innych budowli tego typu odróżnia go charakterystyczny układ symetrycznego zespołu dwóch połączonych, naprzeciwległych budynków i wieży wjazdowej na osi dziedzińca.
W pierwszej fazie jego budowy zbudowano dwa skrzydła i 35-metrowy donżon. Donżon, oprócz standardowych funkcji obronnych, mieścił wewnątrz koszary i część pomieszczeń mieszkalnych dla wyższej rangi wojskowych, oficerów. Najważniejszym elementem struktury twierdzy został czworoboczny budynek centralny z wewnętrznym dziedzińcem otoczonym drewnianymi galeriami. Całe skrzydło południowe stanowiło głównie salę biesiadną, kuchnię, spiżarnię i pokoje dla służby. Skrzydło północne stanowiło pomieszczenia mieszkalne dla rodziny. Budowa twierdzy w tak nietypowym miejscu doprowadziła go do ruiny i rzuciła odmęty obłędu. Po śmierci Godfryda Szalonego nieruchomość objął w posiadanie jego wnuk, Tiron de Burge. Podczas kolejnej fazy rozbudowy, w której przeważającym budulcem był kamień, twierdza był budowany głównie z czerwonej cegły. Zabudowa była skromnie udekorowana, gdyż architekci ograniczyli dekory wyłącznie do glazurowanych cegieł i witraży w oknach. Całość zabudowy utrzymano w stylu surowym, zimnym i nieprzystępnym.
W ostatniej fazie rozbudowy Castello Verità skupiono się na modernizacji i wzmacnianiu budynku. Mury, które go otaczały, zostały wzmocnione do grubości 2,5 metra, obudowano galerie, z których można było w razie ataku prowadzić ogień. W rogach twierdzy dobudowano dwie wieże, z których można było się dostać do znajdującego się w podziemiach lochu. Najwyższe piętra wież służyły także za składy amunicji i pomieszczenia dla kuszników. Na terenie twierdzy znajdowała się stajnia, kuźnia oraz niewielkie chaty myśliwych i zbieraczy. Przestrzeń pomiędzy murami obronnymi a czworobocznym budynkiem centralnym wykorzystywano pod uprawę zboża oraz wypas zwierząt hodowlanych.
Tym samym Tiron de Burge pod koniec swego żywota ukończył budowę twierdzy na skale. Jak głoszą legendy Tiron de Burge, zaginął podczas eksploracji jaskiń znajdujących się w pobliżu klifu, na którym wzniesiono twierdzę. Podobny los spotkał także jego córkę Alessę, która zginęła w równie niewyjaśnionych okolicznościach podczas spaceru w podziemiach twierdzy. O jej śmierć oskarżono wtedy jej narzeczonego, Filipa Silvę, któremu zarzucono morderstwo o najwyższym stopniu okrucieństwa, a tym samym skazano na śmierć przez spalenie stosie. Filip do samego końca utrzymywał, że do mordu zmusiły go głosy dochodzące z murów twierdzy, jednak nikt nie chciał dać temu wiary. Po egzekucji twierdzę wystawiono na sprzedaż. Przez kolejne 150 lat Twierdza często zmieniała właścicieli, co podobno spowodowane było dziwnymi wypadkami jej właścicieli i mieszkańców. Ktoś spadł ze schodów i połamał nogi, innym razem padła zwierzyna hodowlana, później ktoś zaginął. Upływały lata, a wieści o rzekomym przekleństwie wiszącym nad Castello Verità rosły w siłę. Twierdza stopniowo pustoszała, kolejni właściciele nie dbali o odpowiednią konserwację budowli, przez co dawny blask i świetność kompleksu zacierała się. Stopniowe wyniszczanie budowli nadawało zamczysku dodatkowo nieprzyjazny wygląd, co potęgowało tylko plotki i pogłoski o tym miejscu.
Nieruchomość tą na nowo odkryli wysłannicy rodu von Plauen w 4360, którzy poszukiwali w tych rejonach szczątków swoich rodowych włości. Jednak owo odkrycie nie wzbudziło zbytniego zainteresowania. Dopiero na początku roku 4362 nastąpił przełom, twierdza bowiem została kupiona przez Sathiana von Plauena od prawnuka Tirona de Burge, Simona Alanna. Głowa rodu linii krwi z Irimgardu dopatrzyła się ukrytego potencjału w zamku, dlatego też niezwłocznie po kupnie, na jego rozkaz, robotnicy najęci rozpoczęli remont nieruchomości wraz z jej przyległościami. Donżon zachował swoje funkcje obronne, zmianie zaś uległ układ i przeznaczeni pomieszczeń. Mieścił on koszary i część pomieszczeń mieszkalnych. Całe skrzydło południowe twierdzy zostało zaadaptowane na monumentalną salę rycerską (10 na 21 metrów) oraz prywatne komnaty dla gościu. Skrzydło północne zaś zostało przeznaczone pod lazaret, kolejne pomieszczenia mieszkalne, pracownie rzemieślnicze oraz niewielką bibliotekę. Na terenie dziedzińca zaś przerobiono budynki gospodarcze pod dużą stajnię i zewnętrzną kuchnię dla żołnierzy stacjonujących w twierdzy. Przestrzeń pomiędzy murami obronnymi, a czworobocznym budynkiem centralnym wykorzystano na tereny zielone, na których zaczęto hodować nie tylko roślinność uprawną, ale również zioła. Wraz z rozpoczęciem działalności Ordo Iustitia, Sathian von Plauen postanowił, że remontowana twierdza posłuży jako siedziba jego Zakonu.
W ten sposób, dnia 1 Khala 4367 decyzją Kapituły Ordo Iustitia, Wielki Mistrz, Sathian von Plauen ustanowił Twierdzę Castello Verità główną siedzibą organizacji. Jak każda placówka organizacji Ordo Iustitia, tak i twierdza stała się miejscem, w którym można było prosić nie tylko o prostą strawę i napitek, czy nocleg. Miejsce to umożliwiało azyl, o który prosić ma prawo każdy. Tutaj również nie odmawiano potrzebującym, póki oni nie nadużyli dobroci i gościnności zakonników.

4. Lista NPC, którzy ją zamieszkują:

Lokacja zamieszkała jest na stałe przez:

Imię: Synis Laavae
Rasa: Półelf
Wiek: 150
Charakter: Praworządny neutralny
Profesja: Oficer
Stanowisko: Zarządca twierdzy
Opis:
Irimgardczyk, który jest też jednym z zaufanych ludzi Wielkiego Mistrza. Nie ma on rodziny, rodziną jest dla niego zakon i jego celom poświęca się bezwarunkowo. Od niepamiętnych czasów przyjaźni się z Wielkim Mistrzem, Sathianem von Plauen, z którym miał przyjemność dzielić trudy wspólnej służby wojskowej.

Imię: Lordrens de Pottres
Rasa: Półelf
Wiek: 150
Charakter: Prawdziwie neutralny
Profesja: Strażnik Miejski
Stanowisko: Dowódca straży
Opis:
Urodzony Irimgardzie, jednakże większość swojego życia spędził w Cesarstwie, tam też przez lata pracował, jako Strażnik Miejski w rejonach Doków, na każdym kroku poznając świat pełen niegodziwości. W miejscu, gdzie trup ściele się gęsto, a litość staje się abstrakcją, nawet ktoś głęboko wierzący w sprawiedliwość podda ją pod wątpliwość. Kryzys wartości spowodował, iż zrezygnował ze służby i przez kilka ostatnich lat pracował, jako najemnik chroniąc karawany na traktach. Tak też zaczął pracować dla Zakonu Sprawiedliwości, który z czasem zaproponował mu służbę w swoich szeregach. Po zakupieniu twierdzy, został oddelegowany do jego ochrony, jako dowódca straży.

Imię: Odetta Qleen
Rasa: Człowiek
Wiek: 26
Charakter: Neutralny dobry
Profesja: Kupiec
Stanowisko: Gospodyni
Opis:
Jest głową i szyją całej administracji twierdzy, w którym ona i jej dzieci znalazły schronienie po wielu latach tułaczki. Ma nie zwykłą głowę do interesów, tu taniej kupi tam drożej sprzeda, jednak zawsze coś w skarbcu zaoszczędzi. Jej dwóch synów Amorld i Sadon, w zamian za naukę usługują na twierdzy.

Imię: Alekto Ridos
Rasa: Człowiek
Wiek: 40
Charakter: Praworządny dobry
Profesja: Kucharz
Stanowisko: Kucharz
Opis:
Niegdyś prowadził własną karczmę przy jednym z głównych traktów w Marluii, jednakże wielka powódź odebrała mu wszystko. W ramionach kapłanów sprawiedliwości odnalazł pocieszenie i dalszy sens życia, wraz z zakonem powrócił na swoje rodzinne ziemie, aby pomóc przy adaptacji twierdzy dla Zakonu Sprawiedliwości.

Imię: Kalisa Lubo
Rasa: Człowiek
Wiek: 17
Charakter: Chaotyczny neutralny
Profesja: Sługa
Stanowisko: Pomoc kucharza
Opis:
Sierota przygarnięta przez Alekto Ridosa, obecnie przyuczana do roli kucharki. Młoda, małomówna i nieśmiała dziewczyna, która rzadko opuszcza kuchnie i komnaty służebne.

Imię: Mika Toseto
Rasa: Człowiek
Wiek: 29
Charakter: Praworządny neutralny
Profesja: Zielarz
Stanowisko: Zielarz
Opis:
Zielarz i medyk w jednym, wiele lat służył w Irimgardzkim wojsku w służbach medycznych, przez co nie straszne są mu żadne rany. Na co dzień poza pomocą medyczną zajmuje się wyrobem nalewek ziołowych, jaki owocowych.

Pozostali NPC przebywający na terenie twierdzy:

* Zbrojni (25):
- Gwardziści (5)
- Kusznicy (10)
- Piechurzy (10)

* Służba (12) :+6
- Pokojówka (pokojowe, pomywaczki, praczki, sprzątaczki) (6)
- Stajenny (1)
- Ogrodnik/zielarz (1)
- Goniec (1)
- Medyk (2)
- Uczeń medyka (1)

* Doradcy (4):
- Ekonom (1)
- Dyplomata (1)
- Strateg (1)
- Skryba (1)



5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać:

Fauna:
- Ryś Fallathański
- Kretoszczur
- Panteros
- Zwierzęta hodowlane i domowe, a także typowe dla rejonów nadmorskich, skalistych i leśnych:


Konie zimno krwiste – 8 szt.
Jak amarthyjski – 4 szt
Felliks - 2 szt
Krowy – 6 szt.
Drób – 20 szt


Flora:
- Bieluń
- Morwa
- Krwawnik Pospolity
- Kuleczkowiec pospolity
i inne typowe dla rejonów nadmorskich, skalistych i leśnych

6. Koszt lokacji:

184 556 891 sztuk złotych monet


4x Pracownia rzemieślnicza 
1x Spichlerz -1 populacji
1x Bastion 
1x Koszary +10 populacji 
1x Pokoje służby +10 populacji 
1x Twierdza +10 populacji 
1x Pole 
3x Wieża



7. Typ lokacji:


Lokacja organizacji - ZS - Ordo Iustitia
Właściciel lokacji - Organizacja - ZS - Ordo Iustitia


8. Autor:

Sathian 

Wróć do strony głównej