[P] Biały Dwór

Przeglądano 575 razy

1. Położenie lokacji:


Amarth, Radicia, Asylium

2. Opis lokacji:


Biały Dwór znajduje się w stolicy Amarth - Asylium i usytuowany jest w jednej z zamożniejszych dzielnic miasta i jest własnością Valeriusa von Marvill. Cały teren włości okala wysoki mur z jasnego kamienia, który zapewnia bezpieczeństwo jak również prywatność. Murowana brama wjazdowa zwieńczona u góry ozdobnym łukiem posiada trzy wejścia. Największe wrota kute z żelaznych prętów dają możliwość swobodnego wstępu konnym powozom i saniom, a dwie mniejsze furty po obu stronach pozwalają na wejście pojedynczym osobom bez potrzeby otwierania środkowego wjazdu.

Od bramy do posiadłości prowadzi prosta i szeroka aleja dojazdowa ozdobiona po bokach szpalerami zawsze zielonych iglaków. Brukowana droga rozszerza się przed głównym budynkiem rezydencji łącząc się z niewielkim placem. Na wprost znajdują się szerokie schody oraz główne wejście. Idąc w lewo, można przejść bezpośrednio do ogrodu rozciągającego się po tej stronie włości. Kierując się w prawo i podążając nieco węższą drogą wzdłuż boku posiadłości dochodzi się do stajni oraz niewielkiego, krytego padoku.

Biały Dwór swoją nazwę zawdzięcza jasnemu odcieniowi kamiennych cegieł oraz marmuru z jakich został wykonany, dzięki temu może sprawiać wrażenie czystego, zadbanego oraz przyjemnego w odbiorze. Wysoki budynek posiada cztery kondygnacje: piwnicę, parter, piętro oraz poddasze. Jego fasadę upiększają ozdobne gzymsy, a spadzisty dach pokryty jest szarobłękitną dachówką. Do głównego wejścia prowadzą dwubiegowe łamane schody z podestem i marmurową balustradą. Sześć strzelistych kolumn wykonanych z tego samego materiału stanowi podparcie zadaszenia portyku. Po bokach budynku, na parterze i pierwszym piętrze widoczne są wykuszowe okna umocnione rzeźbionymi wspornikami.

Wejście przy bramie, aleja dojazdowa oraz teren posiadłości oświetlony jest za pomocą alchemicznych lamp oraz latarni, które dają jasne, bladoniebieskie światło i odporne są na zamiecie oraz wszelką niesprzyjającą aurę. Do oświetlenia wnętrza posiadłości również użyto podobnych lamp, tym samym ogień płonie jedynie w kominkach.

Lokacja Valeriusa


Parter


Po przekroczeniu solidnych drewnianych drzwi wyposażonych w kołatkę, wchodzi się do dużego holu z gładką, marmurową posadzką. Wnętrze posiadłości również utrzymane jest w jasnych i świetlistych kolorach, które sprawiają, że wydaje się bardziej przestronne. Aby jednak je nieco ożywić, zadbano o kontrastujące z bielą ciemniejsze dodatki. Największą ozdobą są tutaj kręte schody z czarną ażurową poręczą prowadzące na piętro. Tuż nad nimi, w dachu, znajduje się przeszklona okrągła kopuła, co dodaje domostwu specyficznego uroku, a przede wszystkim sprawia, że do środka wpada więcej naturalnego światła. Bezpośrednio z holu można przejść do wszystkich parterowych pomieszczeń.

Po prawej stronie mieści się gabinet. Jest to narożny pokój z wykuszowym oknem, wyposażony głównie w duże, wygodne biurko, podręczną biblioteczkę i regały z uporządkowanymi dokumentami oraz prywatnymi notatkami. Tutaj wstęp ma jedynie właściciel domu, Valerius, który sam zajmuje się sprawami posiadłości, wydatkami oraz zarządzaniem służbą. Jest to również miejsce jego pracy naukowej.

Z gabinetem sąsiaduje o wiele bardziej przestronne pomieszczenie, które pełni funkcję jadalni oraz salonu kominkowego. Przy dużym, okrągłym stole posiłek może zjeść nawet dziesięć osób, a dzięki wygodnej sofie oraz miękkim fotelom można miło spędzić czas grzejąc się w cieple kominka. Tutaj także zaprojektowano wykuszowe okno, tym razem nieco większe i wyposażone w siedzisko oraz miękkie poduchy.

Na wprost jadalni widać szerokie, dwuskrzydłowe drzwi prowadzące do sali bankietowej. Jednak Valerius, będąc prawdziwym pasjonatem wiedzy, postanowił zmienić pierwotne przeznaczenie pomieszczenia i nadać mu podwójne zastosowanie. Stworzył tutaj sporą bibliotekę, w której znajdują się zbiory książek, pergaminów i innych materiałów, jakie zgromadził dotychczas, głównie z całego okresu swojej nauki. Dwie przyległe do siebie ściany są zabudowane regałami pod sam wysoki sufit, a w narożniku umieszczono drewniane kręte schodki. Dzięki nim można dostać się na małe balkoniki przy wyższych półkach, a stamtąd już bez problemu sięgnąć po książki. Ogromne okna z widokiem na ogród zapewniają odpowiedni dostęp światła do biblioteki w ciągu dnia. Po wyniesieniu kilku stolików oraz krzeseł, które stoją tu na co dzień i zwinięciu dywanów nadal z powodzeniem można zorganizować w sali przyjęcie dla wielu osób.

Na lewo od głównego wejścia usytuowana jest garderoba, gdzie goście mogą pozostawić swoje wierzchnie okrycia. Zaraz obok znajduje się przejście, które prowadzi do oranżerii zajmującej południowy narożnik budynku. Półokrągłe, murowane pomieszczenie z jednej strony posiada wysokie pod sam strop i szerokie okna oraz pełni funkcję zimowego ogrodu. Ogrzewane jest za pomocą wielkiego kominka, a ciepło rozprowadzane jest dodatkowo przez kanały grzewcze rozmieszczone na ścianach. Niewielka fontanna na środku, kilka wygodnych siedzisk oraz egzotyczne rośliny umożliwiają przyjemny odpoczynek w cieple i wśród zieleni.

Ogród


Z oranżerii można przejść do sali bankietowej lub bezpośrednio do ogrodu schodząc po kamiennych schodkach. Znajdują się tu głównie młode drzewka i krzewy w większości iglaste. Ze względu na surowy, amarthyjski klimat niemożliwe było stworzenie ozdobnych, roślinnych kompozycji. Jako alternatywę Valerius postanowił umieścić tu spore kamienne rzeźby przedstawiające głównie smocze sylwetki oraz inne magiczne stworzenia, jakie można spotkać w Amarth.

Piętro i poddasze


Na piętrze znajduje się mniejszy hol oddzielony jedynie balustradą od przestrzeni nad krętymi schodami. Tutaj również dociera dużo światła z zewnątrz, dzięki wspomnianej już wcześniej szklanej kopule. Jest to bardziej prywatna część domu, gdzie znajdują się trzy sypialnie lokatorów Białego Dworu, a także dwa pokoje gościnne. Stąd schodami można dojść na poddasze, gdzie również zadbano o miejsca i wygodę gości w czterech kolejnych pokojach. W Białym Dworze swoje lokum posiada także ojciec Valeriusa, Matthias, który pomieszkuje w posiadłości od czasu do czasu, kiedy akurat nie jest w podróży.

Piwnica


Tuż pod schodami w głównym holu znajduje się tylne wyjście przeznaczone dla służby, oraz zejście do najniższej kondygnacji budynku. Piwnica posiada o wiele niższy strop niż pozostałe piętra, ale nie jest położona zbyt głęboko. Okna są tu mniejsze, ale nadal udało się zaadoptować dość przytulne pokoje z myślą o służbie.

Mieści się tu także duża kuchnia, która celowo została usytuowana tuż pod jadalnią. Dzięki temu, przy pomocy specjalnej kuchennej windy, posiłki mogą być podawane na stół o wiele szybciej i wygodniej, bez potrzeby wnoszenia wszystkiego na górę po schodach. Do kuchni przylega także spiżarnia, gdzie przechowywane są zapasy jedzenia oraz wina.

Nieco dalej jest również pomieszczenie zajmowane przez Valeriusa. Urządził tutaj swoją pracownię magiczną, gdzie równocześnie przechowywane są wszelkie magiczne przedmioty będące w jego posiadaniu. Zapewnia to bezpieczeństwo wszystkim mieszkańcom Białego Dworu i chroni wspomniane rzeczy przed dostaniem się w niepowołane ręce. Dostęp do pracowni ma jedynie Valerius oraz Kettilior pod jego nadzorem.


3. Historia lokacji:


Historia Białego Dworu nie jest zbyt długa z uwagi na to, że jego budowa została zakończona całkiem niedawno, jednak nie było to zasługą jego pierwotnego właściciela. Pierwszym zleceniodawcą, który w roku 4358 nakazał zaprojektowanie i rozpoczęcie prac nad posiadłością był nieznany nuworyszowski mag. Dorobił się zbyt szybko małej fortuny prowadząc nie do końca legalne interesy na terenie Amarth i jak większość osób jego pokroju, którzy przynależeli do najniższej kasty oraz nie osiągnęli w życiu żadnego sukcesu, miał dość egzystencji w cieniu i ubóstwie. Tak samo szybko jak się wzbogacił, pragnął również posmakować luksusu. Demonstrując swój nowy status szastał pieniędzmi na lewo i prawo wydając je na popisowe, często zbędne mu rzeczy oraz przyjemności. Jedną z nich był, albo raczej miał być właśnie Biały Dwór. Żyjąc w tak rozrzutny sposób, zużył swoje zapasy złota w zatrważającym tempie. Zabrakło również środków na dokończenie budowy posiadłości. Chcąc ratować się przed popadnięciem w długi, mężczyzna zmuszony był wyprzedać swój cały, zgromadzony w krótkim czasie dobytek. W przypadku posiadłości liczył na większy zysk. Postanowił urządzić licytację, jednak większość potencjalnych kupców zniechęcał niewykończony budynek i wizja dodatkowych kosztów.

Pośród wspomnianych kupców znalazł się również Valerius von Marvill. Młody szlachcic, mag pochodzący z Cesarstwa, który już od dziesięciu lat przebywał w Księstwie Wiecznej Zimy i w jego stolicy miał zamiar osiąść na stałe, aby poświęcić się pracy naukowej. W roku 4358 został tu odesłany przez swojego ojca, Matthiasa von Marvill, aby mógł doskonalić talent magiczny. Matthias będąc ciągle w podróży i pochłonięty własnymi sprawami nie doglądał syna osobiście, łożył jednak hojnie na jego utrzymanie przez cały okres nauki. Valerus był zaradnym młodzieńcem i żyjąc rozsądnie zaoszczędził przez ten czas całkiem sporą sumę złota, które zdarzało mu się także ostrożnie inwestować oraz nieznacznie pomnażać. Zaraz po zdobyciu tytułu Mistrza Magii, na początku roku 4367, postanowił kupić własny dom, aby móc wynieść się z wynajmowanej kamienicy. Biały Dwór wydał mu się idealnym miejscem, nie tylko ze względu na lokalizację. Valerius, jako indywidualista w niemal każdej dziedzinie życia nie zrażał się niewykończoną budową. Wprost przeciwnie - miał zamiar uporać się z tym wedle własnego uznania, a zniechęcenie pozostałych interesantów działało tylko na jego korzyść i pozwoliło nabyć włości w bardzo korzystnej cenie.

Krótko po wznowieniu prac wykończeniowych młody Marvill wyruszył do Cesarstwa, aby przekazać najbliższej rodzinie dobre nowiny i razem z nimi cieszyć się swoim osobistym sukcesem. Nie dotarł jednak na miejsce, a jakiś czas po tym rozniosły się wieści o zaginięciu Valeriusa. Prace nad nieszczęsną posiadłością znów zostały porzucone na kilka miesięcy, do czasu aż po wielu nieprzyjemnych przeżyciach, mag powrócił do Amarth, tym razem z dwójką przyjaciół. Uczennicą Kettilior Blyth, której zawdzięczał swoje życie oraz ochroniarzem Rhielem Lurji, który również okazał mu swoją pomoc. Valerius szybko zapałał uczuciem do czarodziejki, co dało mu niezwykle mocną motywację do wykończenia Białego Dworu. Wykorzystując fakt, że nadal nikt nie wiedział o jego nabytku, podjął się tego w tajemnicy, ale z dobrymi intencjami. Sam również pomagał przy cięższych i bardziej skomplikowanych pracach wykorzystując swoje magiczne zdolności, aż w końcu pod koniec roku 4367 budowa posiadłości została zakończona.

Na początku Festyara 4368 roku młody Marvill podjął kolejną ważną decyzję w swoim życiu i postanowił oświadczyć się Kettilior. Dziewczyna przyjęła oświadczyny, a po obwieszczeniu tego radosnego faktu rodzinie, mógł wreszcie pokazać przyszłej żonie ich nowy, wspólny dom. Kilka tygodni później posiadłość zyskała pierwszych lokatorów. Valerius nie zapomniał również o swoim bliskim przyjacielu Rhielu, któremu bez wahania powierzył odpowiedzialną funkcję ochrony Białego Dworu.

4. Lista mieszkańców/NPC zamieszkujących lokację:

Postacie graczy:
- Valerius von Marvill [2115]
- Kettilior Blyth [11865]
- Rhiel Ruji [13358]
- Matthias von Marvill [1066]

NPC:
Miano: Achille
Rasa: człowiek
Wiek: 27 lat
Charakter: chaotyczny neutralny
Profesja: kamerdyner
Opis: Osobisty kamerdyner Valeriusa. Na przekór wszystkim stereotypom, jest to dość młody mężczyzna, a jego sympatyczna aparycja idzie w parze z usposobieniem. Jak na lokaja przystało wykazuje się dobrymi manierami, ale daleki jest od bycia ponurym i obojętnym sługą. Czasem zdarza mu się łamać sztywne konwenanse, lecz bez szkody dla nikogo. Valerius zatrudnił go głównie ze względu na znajomość języka vanthijskiego, ponieważ często miewa gości z Cesarstwa.

Miano: Ava Olander
Rasa: człowiek
Wiek: 45 lat
Charakter: praworządny dobry
Profesja: kucharka, główna gospodyni
Opis: Pani Ava to zaradna, uczciwa i szczera kobieta, ale także charyzmatyczna. Pomimo, że nie posiada oficjalnie takiej funkcji, to wszyscy pozostali pracownicy i tak liczą się z jej zdaniem, nawet mąż. Doskonale gotuje oraz dba o to, aby spiżarnia zawsze była dobrze zaopatrzona. Jako jedyna, poza Valeriusem, posiada klucze do wszystkich pomieszczeń w posiadłości.

Miano: Greig Olander
Rasa: człowiek
Wiek: 47 lat
Charakter: neutralny dobry
Profesja: stajenny, „złota rączka”
Opis: Niezwykle miły i spokojny mężczyzna. Do jego obowiązków należy zajmowanie terenem zewnętrznym posiadłości oraz stajnią i końmi. Jest również nieoceniony jeśli chodzi o drobne naprawy i wszelkie domowe prace, do których potrzeba zaradnego mężczyzny.

Ava i Greig Olanderowie to bezdzietne małżeństwo. Oboje pracowali u Valeriusa, kiedy jeszcze wynajmował poprzednie lokum. Młody Marvill szczerze polubił tych ludzi i przede wszystkim był zadowolony z ich pracy. Nie odprawiał ich więc i zabrał ze sobą do nowego domu.

Miano: Jo
Rasa: człowiek
Wiek: 15 lat
Charakter: chaotyczny dobry
Profesja: chłopiec stajenny, goniec
Opis: Pracowity i zawsze gotowy do wykonywania powierzonych mu zdań. We wszystkim pomaga panu Greigowi niemal bez przerwy mu towarzysząc. Jako sprytny i pełen werwy młodzieniec czasem jest gońcem, szczególnie w sprawach nieciepiących zwłoki.

- służki (pokojówki, pomoc kuchenna)
- strażnicy podlegający Rhielowi, w tym dwóch magów

5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać:


- rośliny egzotyczne w oranżerii, rośliny doniczkowe, drzewa i krzewy iglaste
- 3 konie w stajni
- 6 kotów
- ogar należący do strażników

6. Koszt lokacji:

35 637 816 sztuk złotych monet

1x Pracownia rzemieślnicza
1x Rezydencja 
1x Kapliczka


7. Typ lokacji:


Lokacja prywatna.
Właściciel: Valerius von Marvill [2115]


8. Autor:
Valerius von Marvill

Wróć do strony głównej