Mizerys/Łaskawnik

Przeglądano 1241 razy

1. Typ: Odtrutka

2. Opis:
Łaskawnik to kamień, który powstaje w wyniku choroby trawiącej serce i własnie przy tym organie się odkłada. Nie usunięty, powoduje śmierć, poprzez ucisk tętnicy i powstanie zakrzepu w organizmie nosiciela. Wielkością przypomina orzech azelocki, zapach zaś ma intensywny, podobny do woni piżma. Przybiera różne, nieregularne kształty. Wynika to z różnic pomiędzy układami krwionośnymi, jakie występują u różnych gatunków zwierząt. Jeśli chodzi o kolor, jest niemal nie do odróżnienia od świeżo wyjętego z ciała serca. Nazwa pochodzi pośrednio od sposobu jego pozyskania. Należy bowiem odłączyć kamień od organu, do którego przyrósł, w sposób niezwykle precyzyjny, tak, by nie naruszyć woreczka z żółcią. Dodatkowo, zwykłe"odcięcie" kamienia, zazwyczaj kończy się zalaniem go krwią i przysparza kolejnych trudności, związanych z oczyszczaniem. Dlatego też najpopularniejszą metodą jest nakłucie serca mizerykordią i wypompowanie z niego krwi. Stąd nazwa specyfiku. Dodatkowo, zbieracze mówią, że okazują łaskę i ratują zwierzę przed niechybną śmiercią. Pomija się wszystkie te razy, gdy po zabiciu potencjalnego nosiciela, okazuje się, że serce jest czyste.
Mizerysy dzielimy na zwyczajne i magiczne, zwane także właściwymi. Na ten drugi rodzaj, niezwykle rzadki, można się natknąć rozbebeszając jedną z magicznych bestii. Jest niezwykle drogi i pożądany, ze względu na swoje właściwości.

3. Sposób przechowywania:
Nie psuje się, więc można go trzymać na półkach luzem. Zaleca się jednak zamknięte pudełko, z powodu silnej woni, jaką rozsiewa. Najczęściej przechowywany w ukryciu, ze względu na swoją wartość.

4. Trwałość:
Nie wchodzi w reakcję z powietrzem. Nie szkodzą mu substancje kwaśne i neutralne. Umieszczony w środowisku zasadowym ulega rozpuszczeniu. Twardy na tyle, że trudno go rozgnieść, można go jednak rozgryźć, czy zetrzeć w moździerzu.

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu:
Łaskawnik należy podać rozbijając masę pierwotną, a tym samym jego naturalną osłonę, co umożliwi jego strawienie. Należy jednak pierwej usunąć woreczek z żółcią. Najbardziej skuteczne jest sproszkowanie, choć w przypadkach nagłych można go rozgryźć. Połknięcie w całości może sprawić, że kamień osiądzie w żołądku pacjenta i tam pozostanie. Znane są przypadki, w których magowie dawali Łaskawnik do przełknięcia swojemu uczniowi, co czyniło go żywym pojemnikiem na cenną substancję. W razie potrzeby zabijali ucznia, a następnie wyciągali z jego żołądka obiekt zainteresowania. Podanie rozpuszczonego Łaskawnika jest bezskuteczne.

6. Efekt jaki powoduje jej zażycie/dostarczenie do organizmu:
Spożyty Łaskawnik Zwyczajny nie wywiera żadnych efektów i używa się go jedynie w celach estetyki zapachowej. Łaskawnik Właściwy zaś, jest uznawany za jedną z najsilniejszych odtrutek skutecznych wobec trucizn spożywczych, czyli tych, dostarczonych do organizmu przez przełknięcie, czy zjedzenie. Nie leczy chorób, efektów magicznych i trucizn lotnych. Działanie neutralizujące toksyny, tłumaczone jest przeniesieniem „łaski magicznej bestii” na spożywającego, co jest kolejnym wytłumaczeniem dla nazwy. Druidzi, szamani i istoty związane z cyklem natury, tłumaczą ten efekt transfuzją siły życiowej. Życie, za życie.

Działanie odtrutki opiera się na systemie absorpcji. Łaskawnik pochłania truciznę, po czym zostaje ona wydalona, razem z nim, z organizmu. Dlatego też, ze względu na większą powierzchnię wchłaniania, najbardziej skuteczną formą podania jest sproszkowanie. Efekt jest praktycznie natychmiastowy – już po paru sekundach usuwane są pierwsze objawy zatrucia.

Autor: Hakar

Wróć do strony głównej