Anioł - opis rozszerzony

Przeglądano 2418 razy

1. Historia Rasy

Nikt nie pamięta czasu przed Początkiem Dziejów Anielskich. Nie przetrwało żadne słowo pisane mogące przynieść odpowiedź na pytanie, kiedy i z jakich powodów Anioły zostały powołane do życia. Matka musiała je opuścić, aby same wybrały ścieżki, jakimi chcą kroczyć. Błąkały się po królestwie nagie, bez celu istnienia i nadziei. Pozbawione jej łaski czekały w nieskończoność na wybawienie. Pewnego dnia ciemność przykrywająca niebo została unicestwiona, rozerwana Jej powracającym blaskiem. Matka wróciła. Wszystkie Anioły zebrały się przy Niej. Mówiła, że nastał początek dziejów anielskich, że będzie już  pośród nich i pokaże drogę, którą powinni kroczyć. Tak też się stało. Matka przyznała wszystkim Powołanie i Pieczęć. Powołanie było dziedziną życia, w której każdy mógł się realizować, a przez to zbliżać do Niej i Jej łaski. Pieczęć zaś była zapisana w nich samych - Aniołach. Była symbolem Powołania, świadczyła o pozycji i obowiązkach względem Matki. Bracia i siostry odnajdywali się w nowym życiu. Nie było wśród nich zgrzytów i kłótni. Wszyscy żyli w zgodzie ciesząc się z obecności łaski Matki. Społeczność anielska rozkwitała w blasku.

Zorganizowali się. Dzięki wysiłkom tysięcy Aniołów, powstały olbrzymie miasta w górach i wysoko wśród chmur. Rozwijało się rzemiosło i handel. Anioły obdarzone talentem sztuki tworzyły pieśni i ballady dając upust artystycznemu kunsztowi. Studiowanie mocy, którą Matka  obdarzyła Anioły, dała początek magii nazwanej Eno będącej formą magii  życia. Moc ta pozwoliła  Aniołom lepiej wykorzystywać zdolności, którymi tak hojnie obdarzyła je Najwyższa.

Przez wieki Anioły trwały w spokoju i porządku. Królestwo stało się uporządkowaną całością. Pewnego dnia Matka oznajmiła Aniołom, że Królestwo stało się domem dla innej rozumnej rasy. Rozkazała roztoczyć nad nimi opiekę, zgodnie z danym Powołaniem i Pieczęcią, jaką zostali obdarzeni Aniołowie. Nakazała służbę. Dla większości słowa Najwyższej były zaskakujące. Anioły służyły od wieków tylko Jej, z wielką wiarą i determinacją realizowały Jej słowo. Teraz jednak przyszło im pochylić się nad istotami, w których nie wyczuwały Jej łaski. Wyczuwały za to chaotyczność i mieszankę uczuć, które były im obce. Znaczna większość jednak bez wahania wykonała rozkaz. Tylko mała grupa nie zrozumiała woli Najwyższej, chcieli służyć tylko Jej. Sprzeciwili się wywołując bunt. Był to bardzo przygnębiający dzień w historii Królestwa. Matka posmutniała i nie słyszeli przez długi czas Jej słowa. Buntownicy odeszli i zebrali się wszyscy na jednym kontynencie Nargos. Chcieli rozpocząć nowy porządek, bez Matki i Jej łaski. Królestwo poznało uczucie troski. Anioły martwiły się o Najwyższą i przyszłość Królestwa. Konflikt zakończyła interwencja Archanioła Niszczyciela, który uwalniając moc artefaktu - Klucza Zniszczenia, spopielił cały kontynent Nargos.

Wieść o zniszczeniu Nargos rozeszła się szerokim echem po całym królestwie.  Najwyższa ukazała Aniołom wizję, co by się stało, gdyby Niszczyciel nie zainterweniował. Coraz większe podziały, bunty, wojna, śmierć, głód, a na samym końcu nicość. Anioły uznały użycie Klucza Zniszczenia za konieczność.  Od tamtej pory jednak, Archanioł o Powołaniu niszczyciela, stał się dla Aniołów symbolem strachu  i kary. Opłakiwały wszystkich w żałobie, która trwała pięć lat. Rasę, którą Anioły miały się opiekować, nazwano Młodszymi Braćmi. Rasa ta była zagubiona, dążyła do samozagłady. Anioły pokazały im z czego mogą zbudować domy, z czego mogą wypiekać chleb. Kiedy byli pogrążeni w smutku, zsyłali natchnienie na ich artystów, aby ci odegnali żale i napełnili ich serca wiarą. Ich społeczeństwo, dzięki anielskiej pieczy, rozwijało się prężnie.

Pewnego dnia Matka zebrała wszystkich aby wysłuchali Jej słów. Oznajmiła, że przekazała już wszystko co mogła i musi teraz odejść, aby Anioły mogły się dalej rozwijać samodzielnie. Wielu popadło w panikę. Anioły, które od wieków żyły pod  opiekuńczymi skrzydłami miały teraz zacząć żyć bez Jej słowa? Najwyższa przekazała władzę Serafom. Pożegnała się z każdym, kto chciał z Nią porozmawiać. Obiecała powrócić, gdy przyjdzie właściwy czas. Niebo wybuchło światłem i każdy z Aniołów poczuł jak Jej łaska słabnie wraz z tym, jak się oddalała. Anioły zostały same. Starały się funkcjonować tak, jakby była wciąż wśród nich. Mądre Serafy realizowały Jej słowo popychając królestwo ku światłości. Kłopoty znalazły jednak Młodszych braci. Chaotyczna natura ludu, którym  Anioły się opiekowały, dała o sobie znać. Podzielili się i rozpoczęli krwawą wojnę. Anioły starały się załagodzić ich poczynania, jednak oni nie słuchali ich szeptów.  Anioły nie rozumiały ich zachowania. Młodsi bracia kierowali się prymitywnymi żądzami. Chciwość, pożądanie, zazdrość, strach. Tylko to w nich wyczuwały, tak jakby inne uczucia, które wcześniej nie były im obce znikły, pochłonięte przez ciemność ich dusz.

Młodsi bracia wyniszczali się. Panował głód i nędza. Oni jednak kompletnie pochłonięci byli walką. Dawno już zapomniano o powodach nienawiści. W ich sercach panowały tylko ślepe żądze. Pewnego dnia, jeden z Patronów pojął przyczynę zepsucia Młodszych braci. Tego dnia odkryto istnienie pasożytniczych ras. Nazwano je Demonami. Zebrano najpotężniejszych anielskich magów i rozpoczęto badania nad nimi. Jak się okazało były to istoty z innego wymiaru, które swą siłę  wysysały z  istot obdarzonych duszą.  Z czasem Anioły nauczyły się, jak ochronić się przed ich niszczycielskim wpływem.  Istniało wiele rodzajów demonów, a każdy z nich pochłonięty był żądzą czynienia zła i zdobywania władzy. Nie chciały rozmawiać, kiedy Anioły się im ujawniły.  Były chaotyczne i zażarcie broniły swoich zdobyczy. W końcu, z bezsilności, gdy słowa nie docierały do nich, Serafy wydały decyzję o rozpoczęciu krucjaty. Wybuchła święta wojna skierowana przeciw demonom.

Wojna trwała dziesiątki lat. Aniołom udało się w końcu zabić ostatniego z nich na swoim Sferrum. Wojna pokazała jak kruche są ich istnienia. Po latach debat, postanowiono wysłać liczną ekspedycję do innego świata. Dostrzeżono stosunkowo młode Sferum nazwanym Fallathanem. Dzięki zgromadzonej mocy pokoleń i łasce Matki, otworzono portal miedzy światami. Do Fallathanu zostały wysłane Archanioły, Anioły Szczegółowego Powołania i nieliczne Anioły wyższe rangą. Ich zadaniem było gromadzenie wiedzy i rozwój społeczności anielskiej w nowym świecie.

Przez lata Anioły żyły w spokoju, powoli asymilując się w społeczeństwie Fallathanu i wykonując swoje Powołania. Pewnego dnia anielski zwiadowca przyniósł niepokojące wieści. Badał głośną sprawę w jednym z ludzkich miast. Ludność ginęła w charakterystyczny, znany aniołom sposób. Po dokładnym zbadaniu sprawy potwierdzono obecność demonów. Zgodnie z naukami Matki, Anioły kontynuowały świętą wojnę. Dowództwo nad społecznością przejął Dowódca Zastępów Anielskich. Przez lata Anioły blokowały działania demonów. Usuwały tych, których działanie mogło przynieść zgubne skutki. Ich liczba jednak była zbyt mała, aby pokonać je ostatecznie. Anioły założyły swoją siedzibę pomiędzy dwiema krainami Irimgardem i Careogrodem, wysoko w górach, na ziemi niczyjej niedostępnej dla istot nie posiadających skrzydeł. Na najwyższym szczycie górskim,  zbudowano olbrzymi zamek obronny wraz z podgrodziem,  obłożono go zaklęciami ochronnymi i nazwano Zamkiem Siedmiu Mieczy. To tam Anioły koordynują swoje działania przeciw demonom, które same nazywają się Rakszas. To te istoty pokonały inne rasy demonów znajdujące się w Fallathanie, włącznie z tymi, z którymi walczyły Anioły. Ci jednak nie spoczną dopóki wszystkie istoty demonicznego pochodzenia nie zostaną unicestwione.

2. Społeczeństwo

Pieczęć anielska jest symbolem Powołania. Rzadko zdarza się, aby jakiś Anioł posiadał więcej niż jedno. Pieczęć tatuuje się Aniołowi na ciele podczas Ceremonii Powołania. Społeczeństwo anielskie jest ściśle zhierarchizowane. Anioły Szczegółowego Powołania słuchają rozkazów Archaniołów, ich relacje nie są jednak zawsze tylko służbowe. Pomimo hierarchii, często rozwija się między nimi przyjaźń, a nawet miłość. Anioły darzą Archanioły szacunkiem wiedząc, że Matka przemawia do nich i kieruje ich poczynaniami. Do Fallathanu dostało się tylko kilku przedstawicieli najwyższych klas społecznych - Anioły gloryfikujące Serafy i Cheruby, oraz Anioły królestwa Zwierzchności i Władzy. Zdecydowana większość Fallathańskich Aniołów, to Anioły Świata.

Anioły Świata

Archanioły - Wykonywały one najważniejsze zadania ku chwale Najwyższej oraz czuwały nad pracą pozostałych Aniołów. Archaniołów było zawsze sześciu, tyle bowiem jest głównych dziedzin życia. Archaniołom podległe były wszystkie Anioły Szczegółowych Powołań. Do Fallathanu przeszło trzech Archaniołów. Ich zadaniem było przewodzić społeczności anielskiej w Fallathanie oraz wywyższać Aanioły do funkcji archanielskich. Każdy Archanioł mógł być obdarzony jedną z poniższych zmian ciała:

Aura wokół ciała (często), skrzydła emanujące światłem (bardzo rzadko), niezwykła uroda (często), gromowładny głos (często).

Charakter - Archanioł powinien wybrać jeden z dostępnych charakterów: Praworządny Dobry, Praworządny Neutralny, Neutralny Dobry, Prawdziwie Neutralny.

Powołania archaniołów:

Dowódca Zastępów Anielskich    - Pierwszy miecz Królestwa Anielskiego. Najwyższy stopniem żołnierz, obrońca Tego, co myśli. Opiekun wojowników, pan wojny, kat demonów. Jego domeną jest walka, honor, poświęcenie i służba.

Słowo Królestwa - Najwyższy ambasador Królestwa Anielskiego. Reprezentuje Królestwo w kontaktach z innymi rozumnymi istotami. Dyplomata, zarządca, powiernik berła. Jego domeną jest władza, polityka, mądrość, odpowiedzialność i nadzieja.

Niszczyciel - Powiernik klucza do czeluści. Jego powołaniem jest anihilacja z woli Matki. Stąpający po zgliszczach, ostateczne rozwiązanie. Jego domeną jest zniszczenie, strach, kara, sprawiedliwość, wybaczenie i porządek.

Anioł Śmierci - Jego powołaniem było sprawiać, by umierający godzili się ze śmiercią. Przewoźnik dusz, strażnik Bramy Światów. Jego domeną było namaszczenie, krew, litość, bezwzględność, zwątpienie, krzywda, zemsta i czas.

Iskra Życia - Najwyższy uzdrowiciel, strażnik życia i magii, powiernik mocy tajemnych i sekretów mocy Enochjan. Jego domeną było życie, uzdrawianie, sprawianie cudów, wielka moc magiczna, czarnoksięstwo, klątwy, inteligencja, postęp i wiara.

Esencja Anielska - Najpiękniejszy Anioł, jaki istnieje. Jego powołaniem były pozytywne kontakty między istotami rozumnymi. Lustro duszy, strażnik kręgu życia i równowagi. Jego domeną była miłość, piękno, poświęcenie dla innych, seks, zmysłowość, narodziny, opieka, sztuka, śpiew, wszelkiej maści stworzenie, praca i rzemieślnictwo.

Anioły Szczegółowych Powołań - Anioły najniższe rangą zajmują się rozpowszechnianiem dziedziny, której są opiekunami. Są całkowicie poświęcone swojemu Powołaniu. Nigdy nie przepuszczą okazji, by ich dziedzina rosła w siłę ku chwale Matki. Anioły te stanowiły około 80% społeczeństwa Królestwa Anielskiego. Nie były obdarzone żadnymi zmianami na ciele. Anioł powinien wybrać jeden z dostępnych charakterów: Praworządny Dobry, Praworządny Neutralny, Neutralny Dobry, Prawdziwie Neutralny.

Przykłady Szczegółowych Powołań Aniołów:
Anioł Patron - Anioły te opiekowały się konkretną osobą, aż do jej śmierci. Każdy Anioł Stróż miał jednego podopiecznego. Obrońcy, strażnicy, doradcy. Opiekę anioła patrona mogła otrzymać tylko wyjątkowa jednostka z woli Archanioła.
Anioł (dzień tygodnia) - Anioły, których powołaniem było wychwalanie dnia tygodnia, których były opiekunami.
Anioł Ciemności - Anioł ten opiekował się istotami żyjącymi w ciemnościach. Jego domeną była noc i znajdywanie drogi ku jasności.
Anioł Żywiołu (nazwa) - Anioły te opiekowały się wszystkim tym, co związane było z ich żywiołem.
Anioł Daru (nazwa) - Domeną tych Aniołów były istoty obdarzone konkretnym uzdolnieniem: śpiewem, malarstwem, tańcem, rzeźbiarstwem, pisarstwem, muzykalnością, aktorstwem itd.
Anioł Flory - Domeną tego Anioła była flora.
Anioł Fauny - Domeną tego Anioła była fauna.
Anioł Dnia - Domeną tego Anioła była jasność, światło i wschód słońca.
Anioł Empatii - Domeną tego Anioła była pomoc istotom cierpiącym od ran, bólu i smutku.
Anioł Odwagi - Domeną tego Anioła było pomagać przezwyciężać strach.
Anioł Miłości Fizycznej - Domeną tego Anioła był seks.
Anioł Zazdrości - Domeną tego Anioła było zwalczać u innych niszczące uczucie zazdrości.
Anioł Przysięgi - Domeną tego Anioła było pilnować dopełnienia przysięgi i karać tych, którzy ją łamią.
Anioł Sprawiedliwości - Anioł ten wymierzał sprawiedliwość.
Anioł Służebny - Powołaniem tych Aniołów była służba Aniołom o wyższej randze.

Zastępy Anielskie

Tym Powołaniem zostały obdarzone Anioły, u których kapłani dopatrzyli się niezłomnego charakteru i woli walki. Żołnierzami Matki stawali się najczęściej mężczyźni, jednak ilość kobiet w ich szeregach także była spora. Podczas szkolenia żołnierze skoszarowani byli w Akademii Płonących Serc, położonej niedaleko Pól Chwały, do których na chwilę obecną nie ma możliwości powrotu. Umiejscowienie akademii nie było przypadkowe. Miała na celu codzienne przypominanie Aniołom, o co tak naprawdę walczyły na swoim rodzimym Sferrum. Ćwiczenia zastępów polegały na hartowaniu ich ciał i umysłów, a także na nauce taktyki walki naziemnej i powietrznej. Trening anielskich wojowników trwał około dwudziestu lat. Kiedy został on ukończony, Anioły przechodzili Ceremonię Zapalenia Miecza. Podczas niej składali przysięgę wierności Matce i Królestwu. Otrzymywali Ognisty Miecz, symbol przynależności do Zastępów. Jest to potężna, dwuręczna broń, która podczas noszenia na plecach, jest zaledwie rękojeścią. Kiedy Anioł chwyci za nią, z jej środka natychmiast formuje się stożek ognia na kształt ostrza. Mieczem ognistym walczy się identycznie jak normalnym. Zadaje on obrażenia kłute i sieczne. Jedyną różnicą jest fakt, że miecz przytrzymany blisko ciała poparzy skórę i podpali przedmioty. Miecz jest bronią magiczną, wytwarzaną przez anielskich rzemieślników. Po złożeniu przysięgi Anioły były przydzielane do jednej z placówek wojskowych lub do dalszego szkolenia oficerskiego. Szkolenie oficerskie przeznaczone było dla tych, którzy wyróżnili się umiejętnościami bojowymi, zmysłem taktycznym i zdolnościami przywódczymi.

Taktyka jest niezwykle istotna w działaniach zastępów. Walczą oni w formacjach dwudziestoosobowych. Podczas walki ciosy wyprowadzane są z naciskiem na siłę i precyzję. Do odpychania nacierających przeciwników, Anioły wykorzystują masę ciała i ciężkie opancerzenie, ciosy parowane są mieczami, które mają bardzo dobry zasięg obronny. Anioły zastepów noszą pełne zbroje płytowe wraz z hełmem. Są one wykonane z najlepszej stali ufarbowanej na ciemno zloty kolor. Na piersi maluje się  Pieczęć Matki otoczoną czterema płonącymi mieczami.

Aktualnie Anioły, które obdarzone są tego rodzaju Powołaniem szkolone są w Akademii Wojskowej i na obszarze Północnych Równin w Irimgardzie.

3. Wygląd

Uroda Aniołów zapiera dech w piersiach. Nie ma wśród nich osobników nieatrakcyjnych. Równa linia brwi, małe zgrabne nosy, kształtne usta, wydatne kości policzkowe podkreślające owalny kształt twarzy. Zęby zawsze proste, białe jak śnieg. Głosy ich są dźwięczne i charyzmatyczne. Anioły są rasą szczupłą i gibką, o proporcjonalnych, lekko umięśnionych sylwetkach. Poruszają się z gracją. Kobiety najczęściej są hojnie obdarzone przez naturę.

Wzrost: Kobiety mierzą od 180 do 200 centymetrów. Mężczyźni od 190 do 220 centymetrów.
Waga: Kobiety ważą od 65 do 90 kilogramów. Mężczyźni od 80 do 120.
Włosy: Najczęściej przybierają barwy podobne do ludzkich. Rzadko zdarzają się włosy całkowicie białe, intensywnie złote i czerwone. Bardzo często ich barwa jest identyczna jak kolor skrzydeł. Większość Aniołów nosi długie włosy i to nawet do pasa. Są one również chętnie zapuszczane przez mężczyzn.
Oczy: Ciężko je pomylić z oczami ludzkimi. Tęczówka i źrenica może przybrać każdą barwę. Odcień przy tym jest bardzo intensywny. Rzadko na tęczówce i źrenicy można zauważyć kształtne wzory.  Białko może przybrać czarną barwę. Oczy Aniołów zawsze otacza delikatna poświata, która u każdego z nich może przybrać inną barwę.
Skóra: Przybiera odcień od bardzo jasnej białej po ciemną, oliwkową. Skóra Aniołów jest zawsze idealna. Brak jest na niej pieprzyków, znamion, przebarwień i tym podobnych niedoskonałości skóry.
Skrzydła: Najbardziej charakterystyczna cecha Aniołów. Pierzaste skrzydła jak u ptaków, potrafią po rozłożeniu osiągnąć rozpiętość nawet do sześciu metrów. Przybierają różnorodne barwy, od białych po czarne jak noc. Skrzydła anielskie są bardzo wytrzymałe na różne uszkodzenia. Anioł potrafi je w pełni zregenerować po dłuższym czasie. Nie są unerwione. Anioł nie odczuwa w nich bólu. Skrzydła mogą zostać całkowicie schowane w dwóch małych naroślach znajdujących się na plecach i błyskawicznie rozłożone w razie potrzeby. Anioł dzięki swoim skrzydłom potrafi latać w przestworzach niczym ptak.

Aura- Otacza ciało aniołów podczas wykorzystywania mocy i w czasie przeżywania silnych emocji. Najczęściej jest koloru oczu anioła. Aura anioła potrafi rozświetlić mrok. Aura archanielska potrafi wybuchnąć, jest znacznie potężniejsza od aury zwykłych aniołów.

Po Aniołach nie widać efektów starzenia się. Zdradzają ich jedynie drobne zmarszczki na twarzy i mniejszy blask bijący z oczu. Anioł potrafi dożyć 1500 lat.

Charakter

Anioły wysłane do Fallathanu kierują się swoim własnym, wewnętrznym kodeksem. Zgodnie z wolą Matki walczą z demonami i jest to dla nich cel nadrzędny. Chociaż starają się przestrzegać praw ziemi, na której egzystują, nie zawahają się ich złamać gdyby prawo takie uniemożliwiło im realizację celu najważniejszego – walki z demonami. Podobnie rzecz się ma ze stosunkiem do ludzi. Starają się nie szkodzić innym istotom, ale nie będą się bezczynnie przyglądać, gdy te staną im na drodze. Demony manipulują innymi istotami. Anioł wystąpi przeciw nim, jeśli wyczuje w nich działanie demona. Każdy Anioł pełen jest patosu.

Anioł powinien wybrać jeden z dostępnych charakterów: Praworządny Dobry, Praworządny Neutralny, Neutralny Dobry, Prawdziwie Neutralny

Oprócz nauk Matki, każdy z Aniołów ma swój własny kodeks wartości. Każdy jest, podobnie jak u ludzi, inną mieszanką uczuć, pragnień i wartości. Duży wpływ na ich poczynania ma Powołanie, jakim zostali obdarowani. Anioł z Pieczęcią opiekuna śpiewaków będzie stawiał na piedestale wartości związane ze sztuką. Jednocześnie będzie potępiał wszystko to, co w tworzeniu sztuki przeszkadza. Jego celem będzie zsyłać natchnienie na jemu podobnych artystów. Będzie potępiał działania promujące stagnację, czy odbieranie nadziei. Anioł z Pieczęcią zastępów będzie zaś wspierał działania wszelkiej maści wojowników, aby ci, podobnie jak on mogli wykazać się w szlachetnym duchu walki.

4. Kultura, wierzenia i zwyczaje

Wierzenia
Anioły wierzą w słowa Matki. Słowa Jej spisane są w świętej księdze zwanej „księgą słowa”. Wiara ta jest wręcz fanatyczna i niezwykle silna. Anioły robią wszystko ku chwale swojej Stworzycielki. Wiedzą, że istnieje Ona tylko dla nich. Rozumieją, że żadna istota na świecie nie jest w stanie w pełni zrozumieć więzi, jaką z Nią mają. Niechętnie opowiadają o swojej wierze, bo wychodzą z przekonania, że nikt tego tak do końca nie jest w stanie zrozumieć. Anioły czują wręcz instynktownie, że ich czyn nie spodobał się Najwyższej. Mówią wtedy, że oddalili się od Jej łaski, czują, że coś się w nich zmieniło. Podobnie jest, gdy ich czyn zbliżył ich do Jej łaski. Czują wręcz fizycznie wewnętrzne uniesienie i radość. Anioły bez przerwy słyszą w głowach Jej słowa. Ciągle je powtarzają, aby prowadziły ich podczas wędrówki. Anioły wierzą w Matkę tak głęboko, że nawet bez nauk o Niej instynktownie szukają z Nią kontaktu. Matka wśród innych kultur znana jest jako Rudra. Rudra jest bogiem, który jest odpowiedzialny za istnienie, wiarę, życie i porządek. Rudra jest zażartym wrogiem demonów - istot, przywoływanych z innych światów, aby żerować na innych. Anioły są najwierniejszymi żołnierzami Rudry, których dzięki swojej potędze, obdarzyła narzędziami potrzebnymi do ich zwalczania.

Główne dogmaty księgi słowa:
1) Słuchajcie mych słów dzieci. Jestem waszym światłem, gdy nie widzicie. Jestem drogowskazem w labiryncie, który poprowadzi was do bezpieczeństwa. Kiedy mnie zabraknie, pamiętajcie o mych naukach.
2) Szanujcie swoich braci i siostry.  Wszyscy jesteście moimi dziećmi. Kiedy krzywdę robicie jednemu z was, we mnie również ją wymierzacie.
3) Szanujcie wszystkie żywe istoty. Życie jest największym darem. Kiedy bez celu chcecie je niszczyć, wykazujecie się pociągami istot prymitywnych. Śmierć zwierzęcia na twych oczach bezmyślnie zabitego, pomścij krwawo, jest w nich bowiem moje odbicie.
4) Realizujcie swoje Powołanie. Każdy z was ma talent, w którym możecie się wykazać z korzyścią dla wszystkich. Niech Pieczęć, która w was płonie, zawsze przypomina wam o celu waszego istnienia.
5) Demony zniszczą całe istnienie, jeśli przeciw nim nie wystąpimy. Istota, która żyje tylko po to, by niszczyć sama musi zostać unicestwiona. Walczcie z ogniem w sercach aż do końca czasu.

Główne symbole wiary:
Pieczęć Matki - ozdabiane są nią wszystkie świątynie i inne miejsca kultu. Jest to słowo „Matka” zapisane w języku Eno.
Ogniste skrzydła – często Matka przedstawiana jest jako Seraf o ognistych skrzydłach.
Słowo Matki – święta księga przechowywana na Polach Chwały i strzeżona przez olbrzymią ilość Herubów.
Klucz zniszczenia – noszony przez Niszczyciela artefakt zdolny wywołać potężne zniszczenia. Uaktywnia się tylko z woli Matki. Symbolizuje brak łaski. Niszczyciel zaś symbolizuje strach pośród wszystkich Aniołów.
Drzewo życia – stojące pośrodku Pól Chwały potężne drzewo, któremu przypisuje się stworzenie samej Matki.
Pola Chwały – to tam mieszkała Matka, kiedy kroczyła swobodnie wśród Aniołów. Przepiękne miejsce, przepełnione ogrodami, parkami i świątyniami.

Nie ma specjalnych dni, ani specjalnych obrzędów podczas których Anioły wielbią Matkę. Czynią to bowiem na co dzień w momencie, gdy wykonują swoje powołanie w każdym geście i słowie. Ich wiara objawia się codziennie, w każdej małej czynności.

Obrzędy

Narodziny Anioła – Anielicy wydającej na świat dziecko towarzyszy rodzina, ojciec dziecka oraz uzdrowiciel. Po porodzie matka od razu nadaje imię dziecku. Następnie ojciec bierze dziecko w ramiona i leci wraz z nim do gwiazd. Będąc tak wysoko jak tylko może, podnosi dziecko w górę i prosi Matkę o błogosławieństwo. Ciąża trwa 15 miesięcy. Anielica podczas swego życia najczęściej daje życie nie więcej niż trójce dzieci. Anioł nie spłodzi dziecka z inną rasą.

Dojrzewanie – Anioł bardzo szybko rośnie i staje się samodzielny.  Kiedy tylko nauczy się chodzić zostaje zapisany do akademii, w której uczony jest podstawowej wiedzy potrzebnej mu w życiu. Uczy się go również nauk Matki. Mieszka w tym czasie ze swoją rodziną.

Ceremonia Skrzydeł - Anioł jest już w pełni dojrzały w wieku 50 lat. Świadczą o tym skrzydła pełnych rozmiarów. Po odmówieniu modlitwy do Matki, Anioł samotnie, udaje się w góry i skacze z najwyższego urwiska. Po raz pierwszy rozkłada skrzydła i wykonuje swój pierwszy lot.

Ceremonia Powołania – jest to bardzo ważna chwila w życiu Anioła. W jednej ze świątyń, dzięki magii Enochjan, kapłan zagląda w jego serce i odnajduje Powołanie. Anioł od tego dnia stara się je wykonywać sumiennie. Może na przykład przez całe swoje życie pomagać tym, którzy utracili kogoś bliskiego, zmniejszając ich ból. Powołań jest tyle, ile jest dziedzin życia. Żeby utrwalić powołanie Aniołowi tatuowana jest Pieczęć na ciele, aby zawsze pamiętał, co jest sensem jego życia, oraz w jaki sposób może przysłużyć się Matce.

Ceremonia Zapalenia Miecza – obchodzą ją Anioły, których powołaniem jest walka w zastępach Anielskich. Przysięgają bronić Królestwa i wykonywać wolę Matki. Zostaje im dany ognisty miecz i od tej chwili są zaprzysiężonymi wojownikami Królestwa Anielskiego.

Ceremonia Imienia – świętowana co roku, w tym samym dniu. Podczas tego dnia odczytywane są wszelkie dokonania Anioła, z poprzedniego roku. Bliscy życzą mu powodzenia i obdarowują drobnymi podarkami.

Ceremonia Serca – mężczyźni obchodzą ją, kiedy ich serca zaczną bić mocniej dla kobiety. Anioł gotowy aby skrzyżować swoje życie z kobietą, prosi ją, aby wzleciała z nim do gwiazd. Jeśli kobieta przyjmie zaloty mężczyzny ściga się wraz z nią wśród chmur, aż do kompletnego wyczerpania. Czasami ceremonia trwa cały dzień. Anioł, który pierwszy dotknie ziemi uznawany jest za tego, któremu druga strona będzie wskazywać właściwą drogę na ścieżce życia.

Ceremonia pierwszego pocałunku – Anioły szukają swojego miejsca na ziemi. Kiedy obie strony zaakceptują miejsce, które jest bliskie ich sercom, umieszczają na nim swoje Pieczęcie, otulają się skrzydłami. Przysięgają sobie miłość aż po grób i całują się, aby przypieczętować przysięgę. Ceremonia ta równa jest przysiędze małżeńskiej. Anioły nie uznają rozwodów, zdrad i tym podobnych. Ich miłość jest wieczna. Anioł może ponownie przejść ceremonię pocałunku po śmierci swojej drugiej połowy. Każdego roku, w tym samym czasie, Anioły odnawiają swoją przysięgę.

Zwyczaj zwierzęcego patrona – W Królestwie Anielskim popularnym zwyczajem jest wyznaczenie swojego patrona wśród zwierząt. Zwierzę to ma symbolizować dominujące cechy anioła. W królestwie anielskim wiele zwierząt ma skrzydła.
Często Anioły tatuują sobie Totem – symbol zwierzęcia, jakie obrali na swojego patrona.

Zwyczaj zmian na ciele – Niektóre Anioły, w niewytłumaczalny sposób, podczas swojego życia przechodzą drobne metamorfozy, które dokonują się na ich ciałach. Są one w ich wierzeniach znakiem szczególnej łaski otrzymanej przez Matkę i przydarzają się Aniołom gorliwie wykonującym swoje powołanie. Prawdą jest jednak to, że tylko niektóre Anioły obdarzone są tą właściwością, która przytrafia się im podczas wyjątkowo silnych emocji. Anioły takie najczęściej wynosi się w randze. Otrzymują oni rangę Władz, Zwierzchności, Herubów, a w przypadku specyficznych zmian i wcześniejszej gorliwej służbie na rzecz Matki, proponuje im się rangę Serafa.

Zwyczaj sądu anielskiego – W społeczeństwie anielskim niezwykle rzadko zdarzają się przypadki uczynienia krzywdy innemu Aniołowi. Jeśli taki się przydarzy, na sędziów branych jest 100 zupełnie przypadkowych Aniołów. Po wysłuchaniu obu stron, w przypadku drobnego przewinienia Anioł winowajca może wykazać skruchę i oddać się dobrowolnie na pokutę. W przypadku poważniejszych spraw, Anioły – sędziowie głosują. Schowanie skrzydeł oznacza wyrok skazujący. Karą może być pokuta, prace społeczne, niezgodne z powołaniem, a w przypadku wyjątkowych win – kara śmierci. Taką karę najpierw musi potwierdzić Głos – najwyższy Seraf. Kara śmierci polega na związaniu i wyrzuceniu z najwyższego urwiska górskiego.

Zwyczaj uczciwego handlu – w Królestwie anielskim jedyną znaną formą handlu jest handel wymienny. W historii królestwa, nie zdarzyło się żeby ktoś chciał sądu anielskiego z powodu nieuczciwej wymiany.

Wpojenie- Dziwna przypadłość, która dotyka anioła przynajmniej raz w życiu. Anioł ulega zauroczeniu w przedmiocie, lub w osobie. Przedmiotem jest najczęściej symbol kultu do Matki, lub historyczny pamiątka z jakiegoś wydarzenia. Anioł, który przebywa w dużej odległości od elementu w którego się wpoił, odczuwa osłabienie i smutek. Stan ten pogłębia się wraz ze wzrostem czasu. Wpojenie mija najczęściej po pięciu latach. Zdarza się jednak, że niektóre anioły są wpojone w ten sam cel przez całe życie.

Język i pismo
Anioły potrafią nauczyć się każdego języka. Sami zaś posługują się niezwykle skomplikowanym językiem Eno niedostępnym dla innych ras. Język ten podobny jest w brzmieniu do dźwięcznego języka Elfów. Jego trudność polega na braku jakichkolwiek zasad. Każde słowo odmienia się zupełnie inaczej przez osoby, czasy i przypadki. Dodatkowo jego wymowa zmienia się w zależności od kontekstu zdania, rodzaju wypowiedzi, oraz płci osoby do której jest wypowiadane. Sama wymowa pojedynczych liter jest skomplikowana.

5. Stosunek do kultu magii i loży rozumu

Anioły nie są przeciwne postępowi naukowemu, nie są również przeciw badaniom magicznym. Ich Powołania obejmują wszystkie dziedziny życia. Nie brak jest Aniołów, które wykonują Powołania popierające pracę naukową i magiczną. Ich stosunek do powyższych można określić jako neutralny. Wszystko zależne jest od Anioła i Powołania, jakie wykonuje.

6. Pomoc

Pospolita istota żyjąca na Sferrum Fallathanu nie posiada wielu informacji o Aniołach. Wśród wielu społeczności wiejskich i wędrownych ludów koczowniczych, Anioł często występuje w ludowych podaniach i legendach. Często pod inną nazwą i symboliczną postacią. Niewiele jest historii traktujących bezpośrednio o Aniołach i istocie ich istnienia. Ludzie, którzy byli świadkami ich działania, wplatają go w opowieści i pieśni, jako wysłannika pomniejszych bogów i istot nadprzyrodzonych. We wszystkich historiach prostego ludu, Anioł opisywany jest jako istota dobra, służąca zawsze wielkim celom. Cechami charakterystycznymi, wynikającymi z legend chłopskich jest:
- dobry charakter istot anielskich,
- piękno jego istoty, charakterystyczne skrzydła i długie włosy,
- bezwzględny upór w noszeniu słowa i istoty swojej misji,
- możliwość czynienia cudów i zjawisk nadprzyrodzonych - przypisuje się im również umiejętność korzystania z nieznanej magii,
- zobaczyć Anioła to symbol zmian i nadchodzącego szczęścia.

Jedyną księgą opisującą Anioły jest "Domena Światła". Księga zapisana w czterech starożytnych językach, którą znaleziono u podnóża szczytu Siedmiu Mieczy, w Irimgardzie. Jest obecnie jedynym wiarygodnym źródłem, zaakceptowanym przez naukowców i uczonych. Człowiek obyty może z niej wyczytać następujące informacje:
-  Anioły przybyły z innego świata; ich ilość w rodzimym królestwie jest nieskończona, zaś w samym Fallathanie żyje około tysiąca,
- ich misją jest odwieczna wojna z rasami, które zniewalają wszystko, co żywe, a które nazwano w Księdze mianem Demon,
-  Aniołami kieruje bardzo potężna, pradawna istota, którą anioły nazywają Matką,
-  Anioły są bezwzględne; ich cel jest szczytny i gdyby nie one, świat dawno by upadł, jednak metody ich działań często są brutalne, aby zwiększyć swoją efektywność,
-  Anioły są potężne, zarówno w walce mieczem, jak i poprzez korzystanie z nieznanej mocy, zwaną magią Eno - czerpią ją z ogromnej wiary,
- śmierć Anioła jest bardzo niebezpieczna, nagromadzona w ciele moc spopiela wszystko wkoło.

Kim jest Anioł?

Jak dobrze odegrać postać, która tak wielu ludziom kojarzy się z jednym, z głównych symboli realnej wiary? To zadanie wbrew pozorom jest bardzo proste. Wystarczy zapomnieć o wszelkich stereotypach. To twoja postać jest Aniołem, to w twojej głowie istnieje wyobrażenie o tym, czym jest anielskość. Wyobraź sobie potężną, mistyczną siłę, która zostaje zamknięta w kruchym ciele i zostaje wysłana do obcego świata, aby ocalić go od niszczycielskiego wpływu demonów. Wyobraź sobie, że świat ten różni się diametralnie od tego, w którym przyszło im wcześniej żyć. Zwierzęta nie latają, istoty inteligentne są pełne pasji, żądz i własnych ambicji. Wszystko co dotychczas znał twój Anioł przepadło. Zamiast tego zastał on w Fallathanie rzeczy niezrozumiałe, zrozumiał uczucia, których wcześniej nie czuł, poznał wcześniej obce mu zasady społeczne i prawne. Dostosował się chcąc wypełniać swoje Powołanie i swoją misję. Misją jest walka z demonami. Powołaniem jest to w czym twój Anioł może się spełniać. Powołań jest wiele. Te wymienione w projekcie, w rozdziale trzecim, są tylko wskazówką. Przed wyborem Powołania, które określa grę danym Aniołem w sposób kluczowy, warto poczytać o Aniołach. Zobaczyć jak wieloma dziedzinami życia opiekowały się. Warto też zapytać się innych graczy, mających postaci Aniołów „czy mój Anioł może mieć takie powołanie?”. Kiedy już wybierzesz Powołanie, warto określić jaki charakter ma twój Anioł. Oprócz sztywnych ram zakresu charakteru, określonych w tym projekcie, przyszłe Anioły mogą naprawdę dać upust wyobraźni. Standardowy Anioł jest wyniosły, mistyczny, pełen charyzmy. Nie oznacza to jednak, że wszystkie Anioły są takie zawsze. Anioły bardzo poważnie podchodzą do protokołu, szanują cudze prawa i zasady społeczne. Chcą z dumą reprezentować swoje społeczeństwo. Są nielicznymi ambasadorami miliardów, które pozostały w Królestwie Anielskim. Są jednak Anioły, które klną jak szewc, żartują, a nawet naprzykrzają się jak małe dzieci. To wszystko zależy od tego, jakie Anioł ma Powołanie. Ciężko wymagać od Anioła, którego domeną jest śmiech, żeby zawsze był poważny i sztywny jak kij od szczotki. Kiedy sprawa Powołania jest już wyjaśniona, warto nakreślić, w jaki sposób Anioły podchodzą do siebie samych, jak i do innych ras. Oprócz znienawidzonych demonów, inne rasy są Aniołom neutralne. Patrzą na inne istoty pod kątem możliwości wykonania swojego Powołania. To wszystko co dla nich się liczy. Jeśli chodzi o inne Anioły, przestrzega się ściśle hierarchii. Anioły wyższe rangą są postrzegane jako odbicie łaski Matki. Z tego powodu należny im jest najwyższy szacunek i bezwzględne posłuszeństwo. Tak właśnie wyglądało Królestwo Anielskie. Idealnie poukładane. Każdy znał swoje miejsce, każdy wiedział co ma robić. Wszyscy byli szczęśliwi i pomagali sobie wzajemnie. Jakże inny jest pod tym względem Fallathan. Jak zachowa się twój Anioł, który został rzucony w tą przedziwną mieszankę nowych doznań ? Warto nakreślić to jak Anioł mówi. W ich słowach jest ogień i pasja, słowa ich są zawsze podniosłe. Ciężko napisać coś więcej, ciężko jest bowiem przewidzieć sytuacje, na które możecie natrafić. Liczę na to, że rasa wykrystalizuje się podczas rozgrywki. Liczę, że nowe Anioły będą miały w tym swój wkład.

Anioł przed rekrutacją musi:
- posiadać 20 poziom postaci,
- wybrać swoje Powołanie,
- wybrać obrazek swojej Pieczęci (podobny jak w projekcie),
- wybrać imię (jeśli nie wiesz jakiego typu imiona nosiły anioły FANTASY, zapytaj, proszę nie mylić imion typowo anielskich z imionami elfimi i nie wybierać imion z biblii).
- wybrać avatar (żadnej mangi! grafik chrześcijańskich, grafik brzydkich),
- wybrać zwierzęcego patrona
- napisać profil postaci, w którym muszą znaleźć się zakładki takie jak:
-- krótka charakterystyka postaci (wiek, wzrost itd.), w zakładce tej także muszą się znaleźć tytuły anioła (np.: oficjalnym tytułem Archanioła Niszczyciela jest Stąpający po Zgliszczach; Anioł Szczegółowego Powołania nie powinien mieć tych tytułów za dużo - dwa góra trzy, można wymyślic własne),
-- historia postaci, a w niej historię pobytu w Królestwie Anielskim, historię otrzymania powołania lub jego wykonywania,
-- inne zakładki w klimacie anielskim są mile widziane.

Autor: Mikael

Wróć do strony głównej