Sierociniec Azelothski

Przeglądano 634 razy

1. Położenie lokacji.
Państwo: Cesarstwo, prowincja Sorvest, Księstwo Vanth, Hrabstwo Turgonia.
Położenie: Azeloth, zachodnia część miasta.

Sierociniec Azeloth

2. Opis lokacji.

Budynek Sierocińca Azelockiego to spory, dwupiętrowy dom, wybudowany z czerwonych cegieł. Przez drzwi frontowe wchodzi się do przedsionka, który pełni również funkcję szatni. Dalej przechodzi się do korytarza. Po prawej stronie są drzwi wejściowe do kuchni, po lewej drzwi do biura panny Marmott, w którym przechowywana jest wszelka dokumentacja. Znajduje się tu także mała biblioteczka i niewielki barek. Drugie drzwi po lewej to wejście do łaźni, gdzie oparte o ściany stoją balie i misy używane do mycia. Wodę pobiera się z pompy ręcznej, która wystaje ze ściany pomieszczenia, a połączona jest na zewnątrz ze studnią uliczną.
Dalej na wprost korytarz prowadzi do głównej izby. Stanowi ona centrum całego domu, tutaj dzieci odpoczywają i bawią się, ale służy ona również za jadalnię. Pod ścianą stoją dwie, wielkie skrzynie, służące do przechowywania zabawek: drewnianych klocków czy szmacianych lalek. Po tej stronie pomieszczenia są schody prowadzące na piętro. Po drugiej stronie, w rogu pomieszczenia stoi wielki stół, wokół którego ustawione są ławy. Jest też okienko łączące ów 'salon' z kuchnią, przez które wydawane są posiłki, a obok okienka stoi kominek, który jest rozpalany w mroźne dni.
Z izby głównej można przejść do sali, gdzie dzieciom dawane są nauki. To pomieszczenie to również swoisty warsztat, w którym podopieczni uczą się szycia, wyplatania, haftowania, czy malowania. Na ścianach wiszą kolorowe plansze. Niestety zbiory materiałów nie są zbyt bogate. Z tej sali można przejść na werandę, gdzie stoi niewielki okrągły stolik i kilka krzeseł, a bezpośrednio prowadzi ona do otoczonego drewnianymi sztachetami ogrodu. Wydzielony jest tu kawałek ziemi, gdzie dzieci sadzą rośliny i obserwują ich wzrost. W rogu ogrodu stoi niewielki budynek gospodarczy, obok niego wychodek oraz porządnie zabezpieczona studnia. Nieco bliżej werandy rośnie pokaźne drzewo, na którym zawieszono proste huśtawki zrobione z kawałków desek i wytrzymałych sznurków.
Na piętrze znajdują się cztery pomieszczenia. Dwa większe to sypialnie, dla chłopców i dziewczynek. Ustawione są w nich piętrowe łóżka oraz skrzynie na ubrania i rzeczy osobiste pod nimi. Trzecie to sypialnia sióstr Evennyth połączona z pokojem dla niemowląt. Są w nim kołyski i łóżeczka dziecięce oraz dwa bujane fotele. Stolik z miską i przyborami, takimi jak czyste pieluchy, maść nagietkowa, miska i dzban z czystą wodą. To z tego pomieszczenia jest wyjście na balkon, z którego jest widok na ogród.
Z korytarza na piętrze można również wejść na strych, na który prowadzą wąskie i strome schody. Trzymane są tam zapasowe sienniki, odzież, zabawki oraz przedmioty codziennego użytku.
Budynek jest podpiwniczony. Do piwniczki można wejść przez kuchnię, w której rogu w podłodze jest właz lub od strony ogrodu, przez niewielkie drzwi, kilkoma schodkami w dół. Są tam przede wszystkim przechowywane zapasy żywności.
Niewiele jednak osób wie, że piwnica jest większa niż to, co można zobaczyć, wchodząc od kuchni czy ogrodu. W biurze pani Marmott jest ukryte wejście do jednego z pomieszczeń piwnicy. Pomieszczenie to jest całkiem spore, na ścianach przymocowane są świeczniki. Na środku stoi owalny stół, wokół którego stoi kilka krzeseł. W rogu znajduje się całkiem nieźle zaopatrzony barek, a tuż obok niewielkie biurko z przyborami do pisania. Pod jedną ze ścian stoją dwa łóżka, a wzdłuż drugiej ściany regały, na których leżą różnej wielkości i rodzaju zwoje pergaminów. Do tej piwnicznej izby można wejść również przez część piwnicy ze spiżarnią. Wejście jest ukryte za półkami z przetworami na zimę.

3. Historia lokacji.

Budynek został wybudowany w 4305 roku przez podupadły już szlachecki ród Borcora. Stanowił przez wiele lat stołeczną siedzibę rodu, jednak wraz z bankructwem głowy rodziny, został on opuszczony w 4319 r. i przejęty przez miasto. Przez kolejne lata stał jednak nieużywany, aż wreszcie w 4324 r. budynek wykupił od miasta pochodzący z Azeloth kupiec Olgran Bareh. Kierowała nim altruistyczna chęć pomocy tym najbardziej bezbronnym, czyli dzieciom pozbawionym rodziny i domu.
Remont i przebudowa wnętrza domu trwała niespełna rok, w tym czasie przeprowadzono w mieście akcję nagłaśniającą planowane otwarcie sierocińca. Można więc śmiało rzec, że także mieszkańcy Azeloth mieli w jego powstaniu swój spory udział, przekazując potrzebne do remontu materiały, część wyposażenia, zabawki, ubrania oraz datki. W roku 4325 osierocone i porzucone dzieci z Azeloth i okolic mogły wreszcie znaleźć dach nad głową, ciepłą strawę oraz opiekę w nowo otwartym sierocińcu. Także władze miasta, doceniając inicjatywę Bareha, zdecydowały się łożyć częściowo na utrzymanie sierot, które zostały przyjęte do sierocińca z ich zlecenia.
Przez kolejne lata zmieniali się jego zarządcy oraz zatrudnieni tam pracownicy i opiekunowie. Olgran Bareh zbyt wiele podróżował po świecie w interesach, by osobiście nadzorować działalność ufundowanej przez siebie placówki. Niestety uczciwość nie zawsze była mocną stroną mianowanych przez niego zarządców. Pozbawieni bezpośredniego nadzoru często sprzeniewierzali przekazywane im pieniądze, na czym oczywiście cierpieli przede wszystkim wychowankowie. A sam sierociniec tym sposobem pochłaniał coraz większe zasoby pieniężne rodziny Bareh.
Olgran zmarł w 4367 r., a jego dziedzic Zaran Bareh miał inne priorytety i nie zamierzał łożyć na utrzymanie bezdomnych Azelockich dzieci. Nosił się on z zamiarem sprzedaży budynku, a co za tym idzie wcześniejszej likwidacji sierocińca, by zwiększyć jego rynkową wartość. Z początkiem roku 4368 sierociniec, który dotychczas w głównej mierze utrzymywał się ze środków przekazywanych przez Olgrana Bareha, nagle ich pozbawiony stanął na skraju upadku. Niewiele mogły pomóc datki od prywatnych osób oraz skromne dopłaty przekazywane przez miasto. Zwolniono część pracowników, a dzieci coraz częściej chodziły głodne i marzły w nieogrzewanych pomieszczeniach.
O poważnych problemach sierocińca dowiedziała się Hana d`Otaris, jego była wychowanka, która mieszkała w nim jako dziecko przez 9 lat. Poruszona wspomnieniami i losem przebywających tam obecnie dzieci, dziewczyna zwróciła się o pomoc dla nich do swojego przyrodniego brata Igora Abernova. Rycerz z początku postanowił jedynie przekazać na rzecz sierocińca datek oraz przesłał zapas jedzenia i drewna na opał. Wreszcie za namową Hany zgodził się także na osobiste odwiedziny w sierocińcu. To co zobaczył na miejscu, zaważyło na jego decyzji. Wysłał list do Zarana Bareha oferując mu odkupienie od niego budynku, pod warunkiem, że mieszczący się w nim sierociniec nie zostanie wcześniej zlikwidowany. Obaj panowie spotkali się 15 Nathmela 4368 roku i po burzliwych negocjacjach dokonali transakcji. Od tego dnia Sierociniec Azelocki stał się własnością Igora von Plauena znanego ogółowi pod nazwiskiem Abernov.

4. Lista graczy i NPC, którzy zamieszkują lokację.

Postaci graczy:
- Igor von Plauen vel Igor Abernov [10338] – właściciel Sierocińca. Bywa w nim przynajmniej kilka razy w miesiącu.
- Postaci graczy oraz NPC zaproszone do Sierocińca przez jego właściciela.

NPC:
Miano: Jannea Marmott

Rasa: Człowiek (Elf)
Wiek: 55 lat
Profesja: nauczyciel
Zajmowane stanowisko: zarządczyni sierocińca
Opis: Kobieta w średnim wieku, brązowe włosy zazwyczaj splecione w kok przecinają srebrne nitki siwizny, twarz surowa, w oczach jednak można dostrzec ciepło. Stanowcza i wymagająca. Bardzo uporządkowana i tego wymaga od swoich pracowników i podopiecznych. Prowadzi dokumentacją sierocińca i zajmuje się administracją.

Miano: Maryah Evennyth
Rasa: Człowiek
Wiek: 45 lat
Zajmowane stanowisko: nauczyciel przedmiotów ścisłych
Opis: Najstarsza z sióstr Evennyth, dość wysoka i szczupła. Ma wypłowiałe, rudawe włosy splecione zawsze w warkocz i jak inne siostry niebieskie oczy. Surowa i szorstka w obejściu. Zajmuje się prowadzeniem zajęć z przedmiotów ścisłych

Miano: Annca Evennyth
Rasa: Człowiek
Wiek: 41 lat
Zajmowane stanowisko: nauczyciel przedmiotów humanistycznych
Opis: Druga z sióstr Evennyth. Ma proste włosy sięgające ramion w kolorze ciemnego blondu. Nieco niższa od siostry, za to wyraźnie pulchniejsza. Podobieństwo sióstr widać w kolorze oczu. Wobec podopiecznych sympatyczna, ostoja spokoju, emanuje ciepłem. Wydawać by się mogła, że takiej dzieci włażą na głowę, jednak one jak za dotknięciem magicznej różdżki pokornieją na jej widok.

Miano: Ketryn Evennyth
Rasa: Człowiek
Wiek: 38 lat
Zajmowane stanowisko: opiekun dzieci najmłodszych
Opis: Najmłodsza z sióstr Evennyth. Jak sama mówi, jest w kwiecie wieku. I nie obawia się tego pokazywać. Jej strój zawsze wydaje się być dopieszczony, włosy ładnie uczesane, a wokół roznosi się przyjemny zapach bergamotek. Energiczna i otwarta, nie boi się mówić na głos tego, co inni przemilczają. Troskliwa i opiekuńcza. Głównie zajmuje się młodszymi dziećmi. Prowadzi również zajęcia artystyczne.

Miano: Gruba Berta
Rasa: Krasnolud
Wiek: 89 lat
Zajmowane stanowisko: kucharka
Opis: Gruba Berta z dziada i pradziada czystej krwi krasnoludka. Z dumą nosi fartuch, który najczęściej jest nieco uplamiony. Gotuje dużo i smacznie, nie pozwoli aby cokolwiek się w kuchni zmarnowało. Na pierwszy rzut oka sroga, jednak cichaczem dokarmia największe chudziny i dorzuca im tłustsze kawałeczki i większe porcje deseru. Dobra dusza, która niejedno już widziała.

Miano: Petryk Hudej
Rasa: Człowiek
Wiek: 41 lata
Zajmowane stanowisko: złota rączka
Opis: Petryk pracuje w sierocińcu jako złota rączka: naprawia wszystko co zniszczy ząb czasu i reperuje wszystko co zniszczą podopieczni: od zabawek po zapchany komin. Wiecznie milczący, zazwyczaj tylko potakuje pannie Marmott i wykonuje swoją robotę. W wolnych chwilach lubi przesiadywać w kuchni i słuchać opowieści Berty.

- Opiekunki i obsługa obiektu – 5 osób
- Dzieci - ilość różna, zależna od aktualnej sytuacji

m.in.
Miano: Humert
Rasa: Człowiek (Elf)
Wiek: 7 lat
Opis: jasnowłosy, zazwyczaj umorusany w smarkach siedmiolatek, wszędzie go pełno. Jego ulubione zajęcie to ciągnie starszych dziewczyn za warkocze.

Miano: Inga
Rasa: Człowiek
Wiek: 10 lat
Opis: chuda, małomówna dziesięciolatka, która lubi wiedzieć więcej. Jest jak cień i nie raz jeden dostała burę za podsłuchiwanie i chowanie się w biurze Panny Marmott.

5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać.

Zwierzęta:
- Pies Azyl – łaciaty kundel, którego Berta regularnie dokarmia resztkami. Cierpliwie znosi dziecięce pieszczoty, łatwo daje się przekupić kawałkiem kiełbasy. Energiczny i skory do zabaw.
- Króliki – w ogrodzie stoi klatka z królikami, które dzieci samodzielnie karmią i dbają o nie. Co jakiś czas jedna sztuka znika, zrządzeniem losu zazwyczaj wtedy na obiad jest pyszna potrawka. Nie ma jednak wielkiej biedy, bo mnożą się jak... króliki.

Rośliny:
- w budynku: kilka roślin doniczkowych,
- w ogrodzie: dwie jabłonki, pospolite warzywa i trochę kwiatów.

6. Proponowany koszt lokacji wg cennika:

Koszt lokacji - 38 335 090 sztuk złotych monet

1x Dom
5x Pokoje służby
1x Szkoła


7. Typ lokacji:
Lokacja prywatna
Właściciel - Igor von Plauen vel Abernov [ID 10338]

8. Autor:
Hana d`Otaris (Opis, NPC, zwierzaki)
Igor Abernov (Historia i wycena)

Wróć do strony głównej