Naga Sa’Lhiazz

Przeglądano 1118 razy

1. Położenie lokacji: Zachodnia część wyspy, miasto wzniesione na górze.



2. Opis lokacji:
Miasto Nagów wzniesiono na zboczu stromej góry, odgradzającej Wielkie Równiny od Lasu Tysiąca Węży. Imponuje ono swoim rozmachem, z jakim zostało zaprojektowane i z jakim wprowadzono je do wnętrza dzikiej, nieprzeniknionej dotąd dżungli. Przy wznoszeniu Naga Sa’Lhiazz wężowaci nie próbowali walczyć z przyrodą ani się jej przeciwstawiać. Wręcz przeciwnie - wykorzystali wszystkie dane im z natury atrybuty, by uczynić swoje miasto niepowtarzalną konstrukcją.
Przez całą jego szerokość przepływa rzeka, której źródło znajduje się wewnątrz góry. Wypływa ona sowicie z małego ujścia, żłobiąc koryto dalej w głąb dżungli. Gdy stanie się na jednym z jej brzegów, znajdzie się na przeciwko ogromnej, kamiennej warowni, która z twardego, ostrego zbocza góry uczyniła swój frontalny mur. W tymże kamieniu sprawni rzemieślnicy wyryli nagiński znak, głowę kobry prezentującą wszystkie kły i rozkładającą kołnierz. Jej łeb zwrócony jest wprost ku nadchodzącym gościom, obdarzając ich przenikliwym spojrzeniem kamiennych ślepiów.
Prócz naturalnego muru miasto strzeżone jest przez kilka wieżyczek i baszt wzniesionych wokół grani, obsadzonych wyszkolonymi, nagińskimi łucznikami. Gęsty las, strome zbocza i dostęp do nieograniczonych w praktyce zasobów ciepłej wody sprawiają, że miasto nie potrzebuje żadnych dodatkowych budowli obronnych.

Dla stojącego naprzeciwko Naga Sa’Lhiazz, po lewej stronie wznoszą się ciosane w kamieniu schody prowadzące wprost do serca miasta. Całość stopniowo rozjaśnia się w świetle płonących pochodni, dając wrażenie, że im wchodzi się głębiej w lokację, tym jaśniejszym bije ono blaskiem.
Tu i ówdzie wznoszą się też drewniane domostwa wężowatych obywateli, przetykane wielobarwnymi płatami papieru. Sprawiają one wrażenie lekkich i mało wytrzymałych, jednakowoż kunszt tutejszych rzemieślników sprawnie połączył pozornie wątłe materiały, czyniąc zeń solidne budowle. Zachowują one przy tym szyk i elegancję, z pewnością dostarczając odwiedzającym niesamowitych wrażeń. Każda niemal budowla bowiem przyozdobiona jest w pozłacane dekoracje, a dachy wywinięto na końcówkach w charakterystyczne ślimaki, na których zaczepiono kolorowe lampiony oświetlające posiadłości. Te bogatsze, znajdujące się w centrum lub w wyższych partiach góry, posiadają również dziedzińce wykładane kamienną kostką, niwelujące spadzistą i chropowatą powierzchnię skał. Na uwagę zasługuje również fakt przepływającej na wskroś miasto rzeki, zwanej lokalnie Sajin Xaa, czyli “Ryczącym Wężem”, nad którą tu i ówdzie postawione zostały zadaszone mostki - rarytas dla wrażliwych i romantycznych istot.

Ścisłe rządy rezydującego tamże Szoguna nie pozwalają biednym i schorowanym na zamieszkiwanie wewnątrz miasta; podobnie sytuacja ma się z przedstawicielami ciepłokrwistych ras.

Naga Sa’Lhiazz składa się z 4 kondygnacji, do których prowadzą kolejne schody ciosane w skale:
I. To tak zwane “klepisko”, najniższe tereny dżungli wysunięte poza obręb góry; formalnie również nie wchodzące w skład miasta. Stanowi plac płaskiej ziemi i rozciąga się przed murem frontalnym, będąc swoistym dziedzińcem dla przybywających gości. Chorzy, banici i biedacy rozstawiają tu swoje namioty lub mieszkają pod licho skleconymi domkami ze strzechy, nie mając formalnego pozwolenia na przekroczenie progu miasta. Z tego też powodu można odnieść wrażenie, że to przedłużenie Naga Sa’Lhiazz, jednakże złożone z najsłabszych i bezwartościowych dla polityki miasta osobników.
II. To Dzielnica Handlowa połączona z biedniejszymi domostwami rodzin i klanów, które posiadają najmniejsze znaczenie w herarchii; jest to pierwsza dzielnica, którą odwiedza się tuż po przejściu wzdłuż długich i kręconych schodów prowadzących w głąb granitowej góry. Znajdują się tu wszelkiej maści kramy, pomniejsze restauracje o niewygórowanych standardach i cenach.
III. To tereny wysunięte na zboczach góry, gdzie w głównej mierze budowane są najbardziej dystyngowane mieszkania znaczących rodów. Można je przyrównać do szlachty. Tutaj również znajduje się najsłynniejsza reptiliońska restauracja “Maska i Wąż”, na tyłach której - według plotek - siedzibę swoją urządziła lokalna mafia.
IV. To piętro niedostępne dla cywili. Znajduje się tu Zamek Szoguna, zwierzchnika sił zbrojnych Reptilii. Wielki pałac oddzielony został grubym murem od reszty miasta. Wejście na tę kondygnację jest ściśle chronione, zaś wdzieranie się tam siłą - karane śmiercią. Po obu stronach zamku wznoszą się ogromne pochodnie, których blask odbija się od ciemnej powierzchni góry, sprawiając wrażenie, iż cała budowla goreje złocistym światłem. Ogień ten pali się wiecznie i gaśnie jedynie w momencie, gdy Naga Sa’Lhiazz oczekuje wyboru nowego Szoguna.

3. Historia lokacji:
Wężowaci przez długi czas borykali się z faktem, iż stanowili najmniej liczną część zimnokrwistych obywateli zamieszkujących Reptilię. Nic więc dziwnego, że przez długi czas miejsce ich bytowania ograniczało się do niewielkiej dzielnicy w jednym z dystryktów Tlaxclot. Jednak wraz ze wzrostem populacji w umysłach wężowatych nastała potrzeba, by założyć własne miasto, z własną kulturą - tak bardzo odmienną od panującej wewnątrz stolicy monumentalności. Na rozkaz ówczesnego Szoguna wszczęto prace w zachodniej części Reptilii, za fundamenty miasta obierając granie wybarwionej na czarny odcień góry. Niezamieszkane dotąd zbocza o niemal pionowej pochyłości miały być same w sobie obroną całego miasta, czemu dodatkowo sprzyjał fakt ich twardości i surowości. Pozbawiona życia góra w niecałe dwadzieścia lat zyskała nowe oblicze, a na jej powierzchni wyrastać poczęły pojedyncze domki budowane z papieru i drewna, stanowiące budynki mieszkalne dla Nagów. O całkowitym powstaniu i zakończeniu wznoszenia miasta można mówić około roku 4100, gdy nadano mu nazwę Naga Sa’Lhiazz.
Obecny Szogun, Shirosama Asanabe, twardą ręką prowadzi politykę w mieście, uznając wyższość Nag nad pozostałymi rasami zimnokrwistych; z tego też powodu dominującą rasą zamieszkującą są wężowaci, poza kilkoma pojedynczymi przypadkami innych łuskowatych, którzy zdobyli uznanie w oczach Lorda Wojny. Tak zwane “ssaki”, a więc wszystkie ciepłokrwiste istoty, mają kategoryczny zakaz ubiegania się o status mieszczański na terenie Naga Sa’Lhiazz. Podobnież jak schorowani, banici czy najubożsi mogą oni jedynie zamieszkiwać tereny przedmiejskie, tzw. “klepisko”, wysunięte poza faktyczne granice miasta.

4. Lista mieszkańców/NPC, którzy ją zamieszkują:
- nagińscy obywatele (z pojedynczymi wyjątkami innych zimnokrwistych mieszkańców)
- Szogun
- mieszanka ras zamieszkująca tzw. klepisko

5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać:

Rośliny:
- pnącza
- Passilera
- mchy
- Tojad
- liany
- tropikalne kwiaty i owoce
- palmy
- Toypo
- Pałeczki Yato

Zwierzęta:
- Lemurożarłok
- Kłujec
- Papuara
- insekty, barwne ptactwo

Autor: Sheth'er

Artykuły w kategorii:

Nazwa Artykułu Przeglądano Ostatnia modyfikacja
Biblioteka Yoshiao 1163 05-03-2015
[P] Rezydencja "Niebiańskie Oko" 197 14-01-2017
Herbaciarnia "Maska i Wąż" 801 05-03-2015

Wróć do strony głównej