[P] Czarna Twierdza

Przeglądano 498 razy

1. Położenie lokacji:

Cesarstwo -> Marlua -> Księstwo Natross -> Hrabstro Adler

Czarna Twierdza - mapa


2. Opis lokacji:
Czarna_Twierdza

Z zapisków rodowych:
“Czarna Twierdza, będąca główną warownią rodu von Plauen usytuowana została w miejscu o naturalnych właściwościach obronnych – na północnym krańcu wąskiego półwyspu otoczonego z dwóch stron wodami jeziora Wassergeist, co w starovanthijskim oznacza “Jezioro Ocalonych”. ”

Czarna Twierdza, stanowiąca ostatnie świadectwo dawnej świetności rodu von Plauen, znajduje się na ziemiach Cesarstwa w prowincji Marlui, w księstwie Natross, a dokładniej na jednym z nielicznych wzniesień na ziemiach hrabstwa Adler. Lokacja otoczona jest gęstą roślinnością Marlui, a do samej posiadłości prowadzą tylko dwie drogi. Główny wjazd usytuowany jest po stronie północnej, tylna brama zaś po południowej. Te dwa wjazdy do Czarnej Twierdzy są ogólnie znane — reszta pozostaje owiana tajemnicą. Tajne przejścia znane są tylko niektórym członkom rodziny i najbardziej zaufanej służbie rodziny von Plauen.

Czarna Twierdza jest posiadłością obronną, warownią. Sama budowla może fascynować swą prostotą i surowością, a jednocześnie elegancją. Włości otoczone są wysokim i grubym murem z ciosanych kamieni. Zewnętrzna część zamku została w całości zbudowana z kamienia, natomiast jej wnętrze wykończono wypalanymi cegłami. Dzięki temu zabiegowi, ściany zabudowań miały 4 metry grubości i doskonale izolowały budynek od warunków atmosferycznych, panujących na zewnątrz.

Wjazd główny do Czarnej Twierdzy stanowiła ogromnych rozmiarów brama z wielkich belek drewnianych, okutych metalem. Przed drzwiami znajdowała się równie pokaźna, metalowa krata, podnoszona na łańcuchach. Jako główne elementy ozdobne nad bramą wyrzeźbiono dwa orle łby spoglądające w dwie różne strony jakby “strzegąc” domostwa przed wrogami oraz będąc symbolem rodzinnej siły.

W łuku nad wejściem bramy głównej został wyrzeźbiony smok, który spogląda przed siebie. Smok ten jest symbolem zwierzchnictwa Cesarstwa nad rodem von Plauen. Nad ciężkimi, drewnianymi drzwiami umieszczona została płyta z beżowego piaskowca, w którym została wyryta dewiza: “Interes rodziny przed własnym”. Wjazd do zamczyska zakończony był drugą, równie wielką, metalową kratą. W czasie oblężenia, obie kraty podnosiło się i opuszczało na dwóch niezależnych łańcuchach. Była to swoista pułapka, ponieważ pomiędzy kratami można było zatrzymać jakąś część wrogów, na których z kolei czekała niemiła niespodzianka. Nad wjazdem znajdowały się kotły, w których gotowano smołę, którą później wylewano przez wąskie, długie otwory wprost na głowy wrogów.

Tylna brama nie jest specjalnie okazała i stanowi mniej popularny wjazd do Czarnej Twierdzy. Korzystają z niego głównie służba i interesanci, a także członkowie rodu w sytuacjach, gdy chcą opuścić zamek, nie rzucając się w oczy (a nie znają innej drogi jak podziemne przejścia lub z jakiegoś powodu nie chcą korzystać z tuneli pod ziemią).


Wjazd południowy nie jest w żaden sposób ozdobny, to tylko duża brama okuta metalem, przed którą opuszczana jest metalowa krata. Dokładnie tak samo, jak przy bramie głównej, tylko w zmniejszonej nieco postaci.

Na wszystkich murach zamczyska znajdują się różnego rodzaju elementy obronne zamku. Najpopularniejsze są kotły, w których w razie niebezpieczeństwa gotuje się smołę - takie same kotły, jak nad główną bramą wjazdową. W razie niebezpieczeństwa ze strony najeźdźców, smołę wylewało się na tych, którzy próbowali wspinać się na mury zamku. Ponadto, jako element murów obronnych wybudowano także bastion, wyposażony w chodnik strzelniczy oraz odpowiednie otwory w murze dla łuczników i kuszników. Usytuowane tu także były machiny wojenne - perriere i kusze wałowe, ustawione po dwie na każdą stronę świata, zatem łącznie na murach znajdowały się 4 perriery i 4 kusze wałowe.

Czarna Twierdza została podzielona na trzy części: Twierdzę Główną, Twierdzę Centralną i Małą Twierdzę. Zamek składa się z dwóch kondygnacji naziemnych i jednej kondygnacji podpiwniczenia. Dodatkowo, pod piwnicami znajdują się lochy, z których poprowadzona jest sieć tuneli podziemnych, pozwalających przemieszczać się daleko poza obszar lokacji, nie wychodząc na powierzchnię. Do wspomnianych lochów można było dostać się z kilku miejsc — poprzez mauzoleum czy salę rycerską.

Na budowę elementów Twierdzy Głównej specjalnie usypano wzniesienie, tak aby był to najwyżej wypiętrzony punkt terenu. Ta część zamku została wybudowana na planie klasycznego kształtem czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem otoczonym krużgankami. W jej północno-wschodnim narożu wzniesiono wysoką wieżę obserwacyjną, która była dodatkowym elementem umocnień. Po przeciwległej stronie zbudowano bliźniaczą wieżę sanitarną (w której znajdowała się pracownia medyka), wysuniętą nieco bardziej w stronę jeziora, która była połączona gankiem z pozostałymi narożnikami tej części twierdzy.
Na parterze, do reprezentacyjnych pomieszczeń Twierdzy Głównej należała sala narad, wyłożona mozaiką opowiadającą fragment dziejów rodu von Plauen wraz z posągiem ich legendarnego założyciela. Pozostałe pomieszczenia stanowiły dużą salę biesiadną wraz z kuchnią i spichlerzem, łaźnię i bibliotekę. W części piwnicznej — tuż pod kuchnią — duża spiżarnia, a po przeciwnej stronie, z wejściem od strony wieży sanitarnej — mauzoleum, które było miejscem pochówków zasłużonych członków rodu von Plauen. Największą część tej budowli stanowiły pokoje sypialniane dla rodziny oraz pomieszczenia dla służby, usytuowane na piętrze pierwszymi i drugim. Ta część Czarnej Twierdzy stanowiła bowiem prywatną część, przeznaczoną wyłącznie dla członków rodu i ich przyjaciół. Do najcenniejszych pomieszczeń należała kapliczka, która posiadała wyraźne elementy ozdobne.

Twierdza Centralna została wybudowana w miejscu, gdzie pierwotnie powinno znajdować się przedzamcze Twierdzy Głównej. Twierdza Centralna była trójskrzydłową budowlą, oddzielającą murem i fosą południową część Twierdzy Głównej. Zachodnie skrzydło Twierdzy Centralnej pełniło funkcję rezydencjonalną dla gości rodziny rodu von Plauen. Elewacja zachodnia Twierdzy Centralnej od strony jeziora Wassergeist złożona była z kontrastujących ze sobą pod względem kolorystycznym ciosów kamiennych, granitowych kolumienek i cegły. Ujęty był z obu stron wielobocznymi wykuszami, wspartymi na ozdobnych kroksztynach. Pomieszczenie reprezentatywne, w którym przyjmowano gości, stanowiło salę rycerską, która onieśmielała surowym klimatem — ozdoby tutaj bowiem stanowiły ociosane kamienie, zbroje i miecze. Jedyne duże palenisko pozwalało na dodanie odrobiny ciepła temu pomieszczeniu. Wejście do sali znajdowało się naprzeciwko korytarza, który rozdzielał pracownie rzemieślnicze (zielarnia, pracownia alchemiczna) od dalszej części ogrodów ziołowych i małego lazaretu.

Mała Twierdza, znajdująca się w miejscu podzamcza Twierdzy Centralnej, obejmowała kuźnię, koszary i zbrojownię oraz budynki gospodarcze, m.in. ludwisarnię, stajnię i wędzarnie. Cały zespół nieruchomości otoczony był obwarowaniami, których charakterystycznym elementami był basteje – niskie, okrągłe wieże, dające obrońcom możliwość dogodnego ostrzału.

Podziemia Czarnej Twierdzy składały się z jednego większego i dwóch mniejszych pomieszczeń. Wyłożone były ciemnymi, niemalże czarnymi kamieniami, które znajdowały się zarówno na podłogach, jak i ścianach. Wszelkie pożywienie składowane tutaj było w ogromnych skrzyniach, beczkach, workach oraz na drewnianych półkach. Grube, kamienne ściany nie zdradzały, aby poza tą częścią coś jeszcze mogłoby znajdować się w podziemiach Twierdzy. Jednak wejście za jedną z szaf, prowadziło krętymi schodami dość głęboko pod ziemię, gdzie znajdowała się wytworzona w sposób naturalny jaskinia. Tylko członkowie rodziny wiedzieli jak dostać się do tej części zamczyska. Przodkowie rodziny zaanektowali tę przestrzeń, tworząc na jej podłożu posadzkę, w kształcie koła, wyłożoną granitem. Przez lata kamienie oszlifowała skraplająca się w jaskini woda, przez co posadzka wygląda jak czarna tafla wody. Na środku tego koła znajduje się nieduże wgłębienie, jakby można w nim było coś umieścić. Naokoło kamiennej posadzki ustawiono duże, kamienne czary, których płomień oświetlić może nie tyle całą jaskinię, co na pewno kamienny okrąg.
Każdy członek rodu von Plauen, który kiedykolwiek odwiedził te ziemie, zostaje z nią związany na zawsze i po śmierci często zdarza się, że przebywa na terenie Twierdzy jako duch. Swoją obecność mogą jednak one manifestować tylko i wyłącznie w jaskini, w tej części. Z tego też względu pomieszczenie z kolistą, czarną posadzką nazwane zostało Salą Przodków. Tutaj odbywają się najważniejsze narady rodzinne, podczas których zdarza się, że duchy Przodków zabierają głos w sprawach najwyższej wagi — kiedy w grę wchodzi dobro rodziny.
Z jaskini wąskim korytarzem dojść można było na tyły zamku, opuszczając jego mury bez konieczności korzystania z bram na powierzchni. Sala Przodków znajduje się bowiem głęboko pod ziemią, nieopodal jeziora Wassergeist, a dokładnie pod ogromnych rozmiarów drzewem, nazywanym Drzewem Życia. Nazwa ta jest dość myląca, ponieważ, zgodnie z rodowymi legendami, co 100 lat ktoś z członków rodziny von Plauen zostaje opętany przez duchy i zmuszony, by na tymże drzewie się powiesić. W ten sposób “świeża krew” zasila Duchową Radę Przodków, pozwalając najstarszemu z duchów udać się na wieczny spoczynek. Przynajmniej tak głoszą rodowe legendy.
W podziemiach tych znajduje się również obelisk ogniskujący, który służy za przekaźnik dla magów tworzących portale. Miejsce ukrycia portalu jest znane tylko członkom rodziny von Plauen. Służba nie zna miejsca jego ukrycia, ponieważ nie mają oni prawa zapuszczać się do tej części zamczyska.

Ziemie rodowe von Plauen na terenie Cesarstwa rozciągają się na północ w stronę morza, oraz na wschód w stronę miasta Chatai. W odległości około 3 km w stronę północno-wschodnią, znajduje się niewielka wieś o nazwie Feder. Zamieszkuje ją około 40 mieszkańców - to głównie chłopi, zajmujący się uprawą tutejszych pól uprawnych i pielęgnacją sadów, oraz kilku myśliwych, drwali, rzemieślników oraz młynarz. Wieś składa się z kilkunastu budynków, z czego większość to drewniane chaty z dachami krytymi strzechą, spichlerz, niewielki ryneczek, duże gospodarstwo hodowlane i młyn, należący do rodziny młynarza, a także budynek stanowiący strażnicę, w którym stacjonuje kilku żołnierzy rodziny von Plauen. Poza tym, we wsi znajduje się duży budynek, który został zagospodarowany na browar - większość rzemieślników z wioski pracuje w nim, wytwarzając kilka rodzajów piwa, na czym wioska zarabia. Piwo sprzedawane jest głównie do najbliższego miasta - Chatai. Poza wytwarzaniem złocistych trunków, mieszkańcy wsi zajmują się rolnictwem. Uprawia się tu głównie zboża - pszenicę, jęczmień i żyto, warzywa - ziemniaki, kapustę, pomidory, owoce - jabłka oraz chmiel na użytek browaru. Pola uprawne i sady znajdują się na ziemiach należących do terenów Czarnej Twierdzy i rozciągają się dookoła wsi. Jedynie od strony południowej, wieś otoczona jest lasem. Prócz tego hodowane są tutaj zwierzęta - kury, gęsi, prosięta i krowy. Wieś posiada również tartak oraz pracownie dla stolarzy i cieśli.
Plony służą głównie do pokrycia zapotrzebowania samej wsi, a także dla mieszkańców Czarnej Twierdzy. Nadwyżki sprzedawane są do najbliższego, dużego miasta - Chatai.

3. Historia lokacji:

Z zapisków rodowych:
“Nic bardziej w okolicy nie może rzucać się w oczy, niż nasza Twierdza. Wszak wzniesienie, na którym ją finalnie wybudowano, jest naprawdę imponujące. Uzyskaliśmy efekt warowni na wzniesieniu, jednak nie mamy pomysłu co zrobić z dużą dziurą w ziemi, nieopodal budowli. Na ostatnim spotkaniu Rady zaproponowano, by magicznie zalać je wodą i zrobić z niego jezioro. Mnie osobiście ten pomysł się nie podoba, ale jak wiadomo, gdzie von Plauenów trzech, tam cztery pomysły.”

Pierwszą warownię rodową, która stanowić miała również siedzibę rodzinną, wybudowano na przełomie lat 1190 - 1250 roku. Niestety niewiele wiadomo o tym, jak wyglądała w pierwotnej postaci. Podobno, wedle starych rodowych podań, pierwsza siedziba na tych ziemiach miała być wybudowana z czarnego kwarcu. Pierwsze lata zeszły na odpowiednim ukształtowaniu terenu, mianowicie wykonaniu nasypu, wzniesienia, na którym miała spocząć Czarna Twierdza. Kiedy nasyp został utworzony, rozpoczęto budowę. Dawny zamek składał się z kilku wież, które wraz z murem otaczały wiele wysokich zabudowań. Niestety nie zachował się żaden plan jego pierwotnej wersji. Ponoć murów jego strzegły magiczne gargulce - pół demony, pół ludzie o wielkich błoniastych skrzydłach, które to w obliczu zagrożenia zlatywały z murów twierdzy na wrogów, rozrywając ich ciała na strzępy. Legendy mówią także o magicznym portalu, który umiejscowiony był gdzieś w podziemnej części Twierdzy - wiecznie otwarty, dzięki czemu w obliczu zagrożenia, rodzina mogła szybko i bezpiecznie opuścić swoją siedzibę i udać się do innej.
Czy było to prawdą, czy też nie, niestety żaden z członków rodziny von Plauen nigdy się nie dowie. Pierwsza budowla została zrujnowana doszczętnie, w wyniku magicznych eksperymentów jednego z domorosłych magów, który spowodował ogromny wybuch - a przynajmniej tak właśnie podają rodowe legendy. Choć inne mówią także i o tym, że wybuch ten wcale nie był przypadkowy, a celowo wywołany, by uniemożliwić Daakarskim najeźdźcom przejęcie Czarnej Twierdzy w posiadanie.

Podczas Daakarskiej okupacji, członkowie rodu rozproszyli się po Fallath, zamieszkując w różnych jego częściach. Z czasem wyodrębniły się trzy główne linie rodu, zamieszkujące obecne tereny Cesarstwa Vanthijskiego, Amarth i Irimgardu. Dopiero po pokonaniu i przegnaniu barbarzyńskiego najeźdźcy, odłam rodu zamieszkujący ówczesne tereny Unii Farrelandu (aktualnie Cesarstwo prowincja Marlua) podjął się odbudowy rodowej warowni. Nowy budynek powstawał na przełomie lat 4271 – 4302. Wykonano go całkowicie z szarego kamienia, jedynie wnętrze zdobiąc drewnem. Nowa Czarna Twierdza postawiona została na starych fundamentach. Do jej budowy zatrudnieni zostali między innymi niewolnicy wykupieni przez przodków rodu. W podzięce, za wykupienie i oddanie wolności, rozpoczęli oni dobrowolnie pracę wraz ze zwyczajnymi robotnikami. W międzyczasie doszło do przejęcia przez Cesarstwo Vanthijskie terenów Unii Farrelandu, które przemianowano na prowincję Marlua. Zmiany te zostały przyjęte przez członków rodu von Plauen z dużym zadowoleniem. Mieli oni bowiem nadzieję, że pod silnymi rządami Cesarza Anjo nastanie wreszcie czas stabilizacji, a ród odbuduje swą dawną potęgę, o której opowiadały rodowe legendy. Ród von Plauen otrzymał potwierdzenie szlachectwa w Cesarstwie Vanthijskim oraz prawo do zachowania swych dotychczasowych włości w lennie.

Niestety niespełna rok po zakończeniu budowy Twierdzy, krótki okres pokoju został przerwany najazdem Nacjan na Marluę. Nowa warownia została częściowo zniszczona w 4303 roku podczas jej bohaterskiej obrony przed atakiem wrogiego wojska. Mimo poświęcenia i oddania nie udało się jednak obrońcom przeciwstawić śmiercionośnej i niszczycielskiej broni najeźdźców – armatom i muszkietom. Poległo wtedy wielu członków rodu von Plauen, zwłaszcza młodego pokolenia, a Twierdza dostała się w ręce Nacjan. Od roku 4345, gdy wojna z Nacjanami została koniec końców wygrana, Czarna Twierdza stała opuszczona. Osłabiona cesarska linia rodu nie dysponowała odpowiednimi środkami, by w pełni wyremontować rodowy zamek. Od momentu opuszczenia Twierdzy przez najeźdźców, trwały prace mające na celu odbudowę zniszczonej części posiadłości. Z uwagi na ograniczone fundusze, remont ten trwał wiele lat. Pełen blask budowli przywróciła dopiero Ellia von Plauen - głowa Amarthyjskiej linii rodowej, która za swój cel obrała zmotywowanie reszty młodego pokolenia von Plauenów ze wszystkich gałęzi rodu, by zjednoczyć rodzinę i odbudować Czarną Twierdzę. Przez kilka lat wszystkie rodzinne fundusze z Amarth, Irimgardu i Cesarstwa, posyłane były na rzecz doprowadzenia posiadłości do stanu używalności. Przyszedł czas na ostateczny remont i tak oto po ponad 20 latach, w roku 4368 zamek został całkowicie odnowiony i nadający się do zamieszkania.

4. Lista mieszkańców/NPC, którzy ją zamieszkują:

- Członkowie rodziny von Plauen (zarówno stali mieszkańcy, jak i przyjezdni)

- Ważniejsi NPC:

Imię: Asstor Modrikiew
Rasa: człowiek
Wiek: 53
Charakter: Praworządny neutralny
Profesja: Uczony
Stanowisko: Majordomus
Opis:
Wysoki i szczupły mężczyzna, o ostrych rysach twarzy, siwawych włosach i nieustępliwym spojrzeniu. Życie rozpoczął od kariery wojskowej, jednak po odbyciu służby w imię Cesarstwa, odszedł od ścieżki wojny, poświęcając się nauce. Nie daje po sobie poznać odbytej służby w armii i pomimo umiłowania nauki, dba o sprawność fizyczną równie jak o umysłową. Jest człowiekiem spokojnym i raczej niekonfliktowym, ale ma swoje żelazne zasady. Doradza rodzinie, najchętniej w kwestiach strategii wojskowych i dyplomatycznych.

Imię: Wernon Modrikiew
Rasa: człowiek
Wiek: 40
Charakter: Prawdziwie neutralny
Profesja: Kupiec
Stanowisko: Lokaj
Opis: Średniego wzrostu mężczyzna, Młodszy brat Asstora, jako drugi syn miał większą możliwość wyboru w jaki sposób będzie wyglądało jego życie, niż pierworodny brat. Swoją szansę wykorzystał na pobranie nauk w zakresie ekonomii i handlu, a po uczelnianym życiu zajął się sprowadzaniem ekskluzywnych towarów zza granicy, na ziemie Cesarstwa. Wędrował z karawanami większość swego życia, aż w końcu któraś z wypraw niemalże skróciła go o głowę. Kochając życie postanowił nieco się ustatkować i po kontakcie ze swym bratem, zawitał w Czarnej Twierdzy, obejmując funkcję lokaja. Doradza rodzinie w sprawach ekonomii i handlu.

Imię: Lotros Patsovkke
Rasa: człowiek
Wiek: 42
Charakter: Neutralny dobry
Profesja: Kucharz
Stanowisko: Kucharz
Opis: Człowiek o ogromnym temperamencie i miłości do gotowania. Powiadają o nim złośliwie, że jego potrawy są tak gorące - jak on sam. Jest raczej niewysokim, okrąglutkim mężczyzną, który uwielbia przesiadywać w kuchni i tworzyć w niej kulinarne dzieła sztuki. Jako jedyny ma prawo do zaopatrywania Czarnej Twierdzy, towarzyszy mu wtedy jedynie Wernon, który z uwagi na swoją przeszłość umie się lepiej targować, niż on. Choć jego wyraz twarzy sugeruje, że nieustannie jest na coś zły, to jednak ma gołębie serce. Posadę w rezydencji rodowej przyjął po śmierci swej żony, Anji. Samotnie wychowuje syna, który jest jego pomocnikiem.

Imię: Otto Patsovkke
Rasa: człowiek
Wiek: 16
Charakter: Chaotyczny dobry
Profesja: Kucharz
Stanowisko: Pomoc kuchenna
Opis: Młody jasnowłosy chłopak o psotnym charakterze. Jest młodym urwisem, który bardzo nie chce podporządkować się ojcu. Pomaga mu w kuchni, ale naprawdę ciągnie go do wojaczki. Jego ojciec nie podziela jednak tego zamiłowania, dlatego młody Otto ćwiczy w tajemnicy przed nim. Lekcji udziela mu Asstor, który zaprzecza oczywiście, by zajmował się nadal walką. Dodatkowym zajęciem młodzika jest płatanie mieszkańcom Twierdzy różnych "psikusów". Jego ostatni wyczyn powalił na kolana połowę rodziny, po tym, kiedy do kadzideł zapachowych dodał nieznanego pochodzenia zioło, które wprawiło wszystkich w iście spokojny nastrój.

Imię: Dilian "Jednnoki"
Rasa: człowiek
Wiek: 48
Charakter: Prawdziwie neutralny
Profesja: Zaklinacz koni
Stanowisko: Stajenny
Opis: Wysoki, postawny mężczyzna, o przyjemnych dla oka rysach twarzy. Kobiety mogłyby mówić o nim "przystojny", gdyby nie brak oka i duża, stara blizna na twarzy, od czoła, przez oczodół, aż do końca przeciwległego, prawego policzka. Podobno to pozostałość po walce z jakimś monstrualnym wilkiem. Dilian posiada niesamowity dar, który pozwala mu, jak to niektórzy określają, rozmawiać z końmi. Zwierzęta te ufają mu i nawet te nie do końca oswojone, nie są nastawione do niego wrogo. Jego talent i namowy skłaniają rodzinę by ponownie rozważyć otworzenie rodowej hodowli koni, pod jego czujnym, jednym okiem.

Imię: Wotten Overes
Rasa: człowiek
Wiek: 46
Charakter: Praworządny neutralny
Profesja: Kartograf
Stanowisko: Ochmistrz (zarządza męską służbą)
Opis: Flegmatyczny, spokojny i opanowany mężczyzna, który zarządza męską częścią służby. Uchodzi za człowieka o żelaznej woli, którego absolutnie nikt i nic nie jest w stanie wyprowadzić z równowagi. Jego zawód wyuczony to kartograf - w wolnych chwilach studiuje stare księgi i najnowsze dzieła, aktualizując wciąż własnoręczną mapę świata, która zawisła w posiadłości, w bibliotece, na całej ścianie.

Imię: Julia Overes
Rasa: człowiek
Wiek: 36
Charakter: Chaotyczny neutralny
Profesja: Krawcowa
Stanowisko: Ochmistrzyni (zarządza żeńską służbą)
Opis: Rezolutna, młoda dziewczyna, żona Wottena, urodziwa kobieta o naturalnie rudych włosach, niebieskich oczach i twarzy obficie obsypanej piegami. Jest typem człowieka, który absolutnie nie potrafi usiedzieć w jednym miejscu, wszędzie jej pełno, a do tego prędzej ją słychać, niż widać, bowiem jest osobą głośną i niewysoką. Poza zarządzaniem żeńską częścią służby, zajmuje się również krawiectwem. Jej ulubionym zajęciem jest szycie strojów z okazji rodowych uczt, balów i innych tego typu imprez. Za jej namowami rodzina rozważa powrót do starych, rodowych interesów, związanych z tkactwem i krawiectwem.

- Pozostali NPC:

- Zbrojni Twierdzy (75):
Gwardziści (30)
Kusznicy (25)
Piechurzy (20)

- Służba (10):
Służba (pokojowe, pomywaczki, praczki, sprzątaczki) (5)
Parobkowie (chłopcy na posyłki, pomocnicy, sprzątacze, tragarze) (5)


5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać:

Fauna:
- Ryś Fallathański
- Kretoszczur
- Panteros
- Zwierzęta typowe dla terenów leśnych, a także zwierzęta hodowlane i domowe

Flora:
- Bieluń
- Morwa
- Krwawnik Pospolity
- Kuleczkowiec pospolity
i inne typowe dla rejonów leśnych

6. Koszt lokacji:

Koszt 396 220 402 sztuk złotych monet 

15x Chata = 0,0280152558131233% * CLZ( 11 014 072 364) = 30 856 205
8x Pracownia rzemieślnicza 
2x Spichlerz = 0,00700378766189068% * CLZ( 11 014 072 364) = 7 714 022
1x Bastion = 0,0261581108287449% * CLZ( 11 014 072 364) = 28 810 733
1x Koszary +25 populacji 
1x Rynek = 0,0113403965380743% * CLZ( 11 014 072 364) = 12 490 395
1x Pokoje służby +5 populacji 
1x Zamek +10 populacji 
1x Chaty łowczych 
1x Chaty drwali 
1x Chaty zbieraczy 
1x Młyn 
10x Pole
4x Farma
1x Strażnica+ 10 mln za obelisk dodane ręcznie do łącznej ceny

{"location_parameters":[
{"paramname":"populacja", "paramvalue":113},
{"paramname":"obrona", "paramvalue":83},
{"paramname":"produkcja materiałów", "paramvalue":8},
{"paramname":"generowanie prestiżu", "paramvalue":15},
{"paramname":"produkcja złota", "paramvalue":26},
{"paramname":"luksus", "paramvalue":50},
{"paramname":"skrytka", "paramvalue":34},
{"paramname":"rzemieślnictwo", "paramvalue":24},
{"paramname":"grawernia", "paramvalue":0},
{"paramname":"koszty NPC", "paramvalue":52},
{"paramname":"stragan", "paramvalue":1},
{"paramname":"wiara", "paramvalue":0},
{"paramname":"nauka", "paramvalue":0},
{"paramname":"CLZ%", "paramvalue":3.5066085%},
{"paramname":"cena w złocie", "paramvalue":396220402}]}

7. Typ lokacji:


Lokacja rodowa

Właściciel - ród von Plauen

8. Autor:


Ellia von Plauen 
Affaerie von Plauen 
Sathian von Plauen 
Igor Abernov (von Plauen) 

Wróć do strony głównej