[O] Don Rien

Przeglądano 834 razy

1. Położenie lokacji



2. Opis lokacji
Największym spośród dębów jest Amne Atar, wyjątkowo wysoki i rozłożysty, który według podań był pierwszym zasadzonym dębem jeszcze w czasach kolonizacji. Jest to miejsce, gdzie skupia się właściwie cała władza państwowa: począwszy od sędziów powszechnych (Radę Vansaynów), czy stróżów porządku (gisirów) rezydujących na niższych piętrach, przez siedziby dowódców oddziałów (Dengorów) i doradców władców (Noldogalów), którzy zajmują środkowe piętra, aż do Omastatów, którzy z najwyższych pięter czuwają nad ładem i porządkiem całego Państwa. Również tutaj znajdziemy Główną Salę Narad, gdzie podejmowane są najważniejsze decyzje i przyjmowani są ważni dla Państwa goście. Najwyżej umiejscowione są prywatne kwatery rodu Omastatów. U stóp Amne Atar rozciąga się spora polana, która służy za miejsce zebrań Laefar podczas ważnych państwowych świąt i tutaj też gromadzą się wojska zwoływane nagle w wypadku niebezpieczeństw. Omastaci występują wtedy na specjalnie przygotowany do tych celów balkon i przemawiają do swojego ludu.
Siedzibą armii Almanan jest dzielnica Alkar Ruid, mieszcząca się nieco na wschodnim uboczu miasta. Tu znajdują się koszary, place do ćwiczeń, kwatery żołnierzy i dowódców poszczególnych jednostek, ale także zbrojownie i cechy rzemieślnicze, które pracują na potrzeby armii. Daleko jednak temu miejscu do klasycznego, ludzkiego rozumienia wojskowych koszarów. Podobnie jak w całym mieście, także i tu wznoszą się rozłożyste dęby. Na niższych piętrach cechy wytwarzają ekwipunek dla armii. Wyżej, na szerokich platformach prowadzone są w niewielkich grupach ćwiczenia rekrutów. Do honorowych zawodów raz na 50 lat przygotowana jest ogromna polana poza miastem, niedaleko Alkar Ruid, gdzie na co dzień są prowadzone szkolenia jazdy i dba się o wierzchowce, służące jeźdźcom.
Północną część miasta, niezbyt oddaloną od Amne Atar stanowią bazary rzemieślników, rynek i uczelnia, która wyraźnie wyróżnia się swoim majestatycznym i spokojnym wyglądem. Można zgłębiać tutaj tajniki magii, sztuki Laefar (malarstwa, muzyki i literatury) i nauczyć się posługiwać językiem wspólnym w stopniu biegłym. Tutaj też na najwyższych piętrach gromadzone są wszelkie woluminy, pergaminy, starodruki i mapy.
Południe Don Rien zdominowane jest przez jedyny w tej okolicy budynek wzniesiony z jasnych kamieni: świątynię Athiel. Nieopodal niej można też zauważyć kwatery Kapłanów i Astrologów, którzy również tutaj postanowili znaleźć swoje miejsce.

3. Historia lokacji
Stolica państwa wyrosła w miejscu, które pierwotni założyciele kolonii uznali za przeznaczone im. Założyli tutaj swoją osadę, która od początku cieszyła się popularnością, a z czasem stała się siedzibą najważniejszych władz. W wyniku okupacji Daakarów stolica znacznie ucierpiała, jednak w późniejszy trud eflów włożony w odbudowę miasta spowodował, że udało się przywrócić Don Rien do dawnej świetności.

4. Lista mieszkańców/NPC, którzy ją zamieszkują
Omastaci, Noldogalowie, Dengor, Rada Vansaynów, Kapłan Przeznaczenia, dwóch kapłanów, jeden Astrolog, Rektor i 20 mentorów, rzemieślnicy, żołnierze, handlarze, artyści, magowie i inni mieszkańcy.

5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać
Wśród srebrzystej flory królują dęby z Shareth wypielęgnowane przez magów i druidów, służące Elfom mieszkającym tutaj za domostwa i posiadłości. Charakterystyczna jest srebrzysta poświata całej flory występującej w stolicy i dokoła niej.

Autor: Sobenna [9494]

Wróć do strony głównej