Laisea

Przeglądano 991 razy

1. Typ: Narkotyk

2. Opis:
Inna, potoczna nazwa substancji to Lisica. Laisea ma postać jasnego, intensywnie zielonego płynu o świeżym, ziołowym zapachu i przyjemnym, słodkawym smaku. W skład wchodzą między innymi: Nargil, Mącimyśl, Krwawnik Pospolity. Dokładny przepis, skład i sposób przyrządzania jest jednak znany jedynie autorce.

3. Sposób przechowywania:
Fiolki, misy, wszystko nadające się do przechowywania płynów i w miarę ograniczające dostęp powietrza. Laisei nie należy wystawiać na działanie Solimusa.

4. Trwałość:
Trzy dni w przypadku nieszczelnego pojemnika. Trzy tygodnie przy szczelnym zamknięciu.

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu:
Najczęstszym sposobem dostarczania Lisicy do organizmu jest spalenie nasączonego nią tytoniu, cygara czy też fajkowego ziela, ze względu na przyjemny smak i ciekawy aromat, jakiego nadaje. Można też spożyć doustnie. Wystarczy kilka kropli by zaczęła działać.

6. Efekt, jaki powoduje jej zażycie/dostarczenie do organizmu:
Wywołuje poczucie zadowolenia, szczęścia, zrelaksowania, zwiększenie pewności siebie i aktywności umysłu, choć sporadycznie pojawiają się trudności ze skupieniem uwagi na więcej niż jednej rzeczy. Stan ten utrzymuje się przez godzinę do trzech od zażycia. Efekt jest dość delikatny i wzmacnia się wraz z ilością dostarczonej do organizmu Lisicy, jednak mimo wszystko nie można uzyskać go tak silnego, jak w przypadku większości narkotyków. Przy dużej ilości (100ml) wywołuje po prostu wymioty, co neutralizuje skutki jej zażycia.
Po upływie jej działania odczuwa się senność, zmęczenie, głód, rozbicie i pogorszenie humoru. Ponowne zażycie Laisei usuwa skutki uboczne. Lisica, z racji niezbyt mocnego działania, jest substancją mało inwazyjną dla organizmu. Dopiero po kilkuletnim, częstym jej zażywaniu odczuwa się takie efekty jak pogorszenie pamięci, osłabienie zdolności umysłowych. Uzależnia wyłącznie psychicznie, przy częstym jej zażywaniu i nie polega to na trudnej do opanowania potrzebie ponownego spożycia, lecz chęci i tęsknoty za stanem jaki wywołuje.

6.1 - Czas, po jakim zaczyna działać:
Pięć minut.

6.2 - Antidotum i jego dostępność:
Nie dotyczy.

Autor: Anesa

Wróć do strony głównej