Bulwiak Wodnisty

Przeglądano 1078 razy

1. Typ: Roślina

2. Opis:
Występowanie: Spotykana wyłącznie na terenach podmokłych, w okolicach większych akwenów porastając ich brzegi. Najczęściej jej system korzeniowy głęboko wrasta w dno zbiornika. Bulwiak wodnisty, jak sama nazwa wskazuje, potrzebuje stałego dostępu do wody, w innym wypadku szybko obumiera.

Wygląd: Roślina osiąga maksymalnie około trzydziestu pięciu centymetrów wysokości. Posiada grube, obłe w przekroju łodygi o średnicy półtora centymetra. Mimo iż jej ścianki są niemal przezroczyste, z widocznym unerwieniem, przez które przepływa woda wraz z minerałami pobranymi przez dolne partie rośliny, łodyga jest na tyle mocna, iż opiera się mocniejszym prądom wodnym. Każda z nich posiada naprzemianległe liście, wijące się wokół kwiatostanu niczym wodorosty.
Mimo iż część rośliny znajduje się pod wodą, rozmnaża się ona przez anemogamię. Bulwiak wodnisty posiada dwa rodzaje kwiatostanu - jeden o kształcie kulistym, z pręcikami wytwarzającymi pyłek, który po osiągnięciu dojrzałości (nabraniu intensywnej, śliwkowej barwy) pęka niczym bańka mydlana, uwalniając pyłek. Drugi kielich z pięcioma ostro zakończonymi płatkami o bladoniebieskiej barwie, zawiera słupek z zalążnią, gotowy na zapylenie.

Właściwości: Bulwiak wodnisty dość długo uznawany był wyłącznie za roślinę ozdobną wszelkich zbiorników wodnych, dopiero później zorientowano się, że dzięki niemu następuje naturalna filtracja wody, pobieranej przez system korzeniowy, przepływającej przez łodygi do liści i stamtąd oczyszczona powracająca do korzeni i zostaje uwolniona. Drugim, dość istotną cechą jest bakteriobójcza właściwość.

3. Sposób przechowywania:
Rośliny nie można zasuszyć, świeżo zebrane bulwiaki pozbawia się korzeni i bezpośrednio wrzuca do moździerza i uciera. Czynność owa wymaga niezwykłej cierpliwości, kończy się ją w momencie, gdy uzyskamy z rośliny lepiącą się, białą, półprzezroczystą masę. Tak przygotowany produkt zamyka się w pojemniku i chroni przed nasłonecznieniem.

4. Trwałość:
Po otwarciu pojemnika z maścią, substancja zachowuje swoje właściwości przez około czternaście dni.

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu:
I. Naniesienie cienkiej warstwy bezpośrednio na ranę i zmycie jej po tym, jak zmieni barwę na granat wpadający czerń.
II. Naniesienie maści na kawałek gazy i przetarcie rany (w przypadku płytkich skaleczeń.)
Uwaga: Chronić przed kontaktem z oczami.

6. Efekt, jaki powoduje jej zażycie/dostarczenie do organizmu:
Maść skutecznie odkaża i dezynfekuje ranę, przyspieszając jej gojenie.

6.1 Czas, po jakim zaczyna działać:
Bezpośrednio po kontakcie ze skórą.

6.2 Antidotum i jego dostępność: Nie dotyczy.

Autor: Nydira

Wróć do strony głównej