Poroniak brunatny

Przeglądano 856 razy

1. Typ: Trucizna.

2. Opis:
Poroniak brunatny był początkowo skutkiem ubocznym produkcji mikstury mającej na celu wywołanie poronien, swojego brata Poroniaka czerwonego. W przyrodzie jednak nic się nie marnuje - w imię tej starej dewizy przeprowadzono badania nad miksturą otrzymywaną, paradoksalnie, w skutek popełnienia błędów. Wynikiem eksperymentów okazała się bardzo groźna trucizna powodująca zgon w mało wykwintnych okolicznościach.
Poroniak został stworzony z silnie działających ziół, których znakomita większość powoduje otępienie, skurcze mięśni i rozległe krwotoki z każdej możliwej błony śluzowej w ciele zatrutego.
Brunatna substancja byłaby idealnym narzędziem wszystkich skrytobójców, gdyby nie problem z zatuszowaniem jej obecności i ilością, którą należy wprowadzić do organizmu, by dała oczekiwane efekty. Z racji silnego odoru zgnilizny, jaki towarzyszy Poroniakowi brunatnemu, nie nadaje się do dodania go do jedzenia, ani trunków, konieczność przyjęcia trucizny doustnie eliminuje możliwość zatruwania nim ostrzy. Jedyną drogą jest połknięcie zawartości fiolki oznaczonej ku przestrodze czaszką.

3. Sposób przechowywania:
Po wydestylowaniu można przechowywać najdłużej dobę w szczelnie zamkniętym naczyniu.

4. Trwałość:
Około doby.

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu:
Wypicie.

6. Efekt, jaki powoduje jej zażycie/dostarczenie do organizmu:
Trucizna powoduje nagłe krwawienia ze wszystkich otworów ciała. Krwawienia, z racji składnika trucizny, który podnosi tętno zatrutego organizmu, są śmiertelnie, niemożliwe do opanowania czy zatamowania. Jednocześnie z krwawieniem występują silne skurcze mięśni całego ciała. W skrajnych wypadkach, gdy przygotowana trucizna zawiera podwojoną dawkę składników, mogą wystąpić dodatkowo duszności, zapaść i zwiotczenie mięśni aż do uduszenia i zatrzymania akcji serca. Jednocześnie, Poroniak brunatny nie działa szkodliwie na układ nerwowy, konający, jeśli nie nastąpiła zapaść, jest świadom stanu, w jakim się znajduje.

6.1 Czas, po jakim zaczyna działać:
Od godziny do dwóch od zażycia.

6.2 Antidotum i jego dostępność:
Nie wynaleziono.


Autor: Ashetta Grimmaldini

Wróć do strony głównej