Bulette

Przeglądano 914 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica 67
Gatunek: Bulette
Grupa: V: Niezdolny do udomowienia. Niedostępny jako chowaniec dla graczy
Rycina

 


1. Opis wyglądu:
Bulette to żarłoczne monstrum, nazywane przez wielu badaczy lądowym rekinem. Według hipotez jest on krzyżówką pancernika i olbrzymiego żółwia, choć trudno stwierdzić ile w tym prawdy. Zewnętrzne podobieństwa nie idą bowiem w parze z umiejętnościami i trybem życia bestii. Monstrum osiąga spore rozmiary, dorastając nawet do pięciu metrów długości i dwóch metrów wysokości. Waga bulette liczona jest w kilku tonach. Należy do grona długowiecznych bestii, dożywając nawet trzystu lat. Porusza się na czterech krótkich, lecz masywnych kończynach, które wyrastają z olbrzymiego korpusu. Uzbrojone są w trójpalczaste pazury o rozmiarach sięgających orczej dłoni. Zbudowane z niebywale twardego zrogowacenia, porównywalnego twardością do stali, stanowią doskonałą broń ofensywną i wykorzystywane są podczas podziemnych wędrówek. Charakterystyczną cechą wyglądu kreatury jest gigantyczny łeb, który wyrasta bezpośrednio z tułowia. Pokryty jest, podobnie jak grzbiet bulette, lśniącym w kolorze niebiesko-brunatnym pancerzem, tworzącym monolityczną skorupę, coś na kształt naturalnej zbroi. Wielkie szczęki są jak dwa elementy stalowych kleszczy, ukrywające w zamkniętym zgryzie rzędy ostrych i długich zębów. Nie trudno sobie wyobrazić jaka mordercza siła tkwi w tym orężu i czym kończy się kontakt z paszczą bestii. Ci, którym dane było przeżyć walkę z drapieżnikiem, opowiadają jak bulette miażdży i rozgryza ciała wpół. Nie jest dla niego problemem przegryzienie drewnianych czy nawet stalowych elementów wozu. Robi miazgę ze wszystkiego, co wpadnie w nienasyconą paszczę. Kształt głowy zakończony jest szpiczasto, co ułatwiać ma bestii przedzieranie sie przez podziemne zwały ziemi i kamieni. Niewielkie ślepia, najczęściej zamknięte pod ziemią, są w kolorze czerwono-brunatnym. Bulette, zwłaszcza za dnia, widzi niewiele, zaledwie rozmazane zarysy i kontury. Inaczej ma się to w nocy i panujących dookoła ciemności (widzi na odległość 20m). Pierwszy element pancernej skorupy, która usytuowana jest tuż za łbem, wyrasta trójkątnym kształtem ponad grzbiet monstra, tworząc coś na kształt rekinowatej płetwy. Warto wspomnieć, że u samców jest ona bardziej rozrośnięty, a im starszy osobnik, tym odrost solidniejszy. Pancerz ciągnie się przez górną część tułowia, okalając niemal połowę cielska. Zwieńczeniem tej naturalnej osłony jest ponad metrowy, segmentowany ogon, który w całości pokrywa pancerz. Pozostałą część cielska osłania twarda łuska, przybierająca odcienie brunatnej barwy. Pazury i kły są w kolorze kości słoniowej.

2. Występowanie i zwyczaje:
Bulette pojawił się na ziemiach Fallathanu od zarania krainy. Należy do grona drapieżników ściśle powiązanych ze swym terytorium łowieckim. Jego zasięg może dochodzić nawet do pięćdziesięciu kilometrów kwadratowych. Wszystko powiązane jest z ilością występującego pokarmu, a jeśli są jego niedobory, rewir rozszerza się. Występuje w klimacie umiarkowanym i ciepłym, nie tolerując zbyt niskich temperatur. Lubi otwartą, niezalesioną przestrzeń, na której może wykorzystać swe naturalne umiejętności. Nic więc dziwnego, że osiedla się na bezkresnych stepach, równinach, sawannach a nawet półpustyniach krainy. Prowadzi nocny tryb życia, choć przebudzony za dnia nie omieszka skorzystać z okazji, aby napełnić swój wiecznie głodny żołądek. Odżywia się wszystkim co wpadnie w jego morderczą paszczę, zjadając do ostatniego kęsa swe ofiary. Bardzo silne kwasy żołądkowe potrafią rozpuszczać kamień, metal a nawet magiczne przedmioty, co stawia potwora na szczycie łańcucha pokarmowego. Wszystkożerność ułatwia odwieczną walkę o przetrwanie gatunku, tym bardziej, że drapieżnik rozmnaża się z oporem, a płodność osiąga dopiero w wieku stu lat. Jest typowym samotnikiem nie tolerującym osobników swego gatunku na obszarze łowieckim. Wyjątek stanowią samice wychowujące młode, choć i w tym przypadku zdarzyć sie mogą przypadki kanibalizmu. Wszystko uzależnione jest od ilości dostępnego pokarmu. Okres godowy przypada raz na dekadę i tyle samo czasu trwa ciążą. Miejscem spotkania samców i samic są tereny, gdzie dochodzi do licznych trzęsień ziemi, a zapłodnienie następuje najprawdopodobniej pod ziemią. Nikt dokładnie nie zbadał tego dziwnego cyklu rozrodczego, są więc to tylko przypuszczenia fallathańskich badaczy. Młode rodzą się w liczbie dwóch osobników i przez najbliższe piętnaście lat są pod opieką samicy. Po tym okresie muszą zatroszczyć się same o siebie. Bulette jest głuchy jak przysłowiowy pień. Nie wydaje też żadnych ryków czy odgłosów. Są mu zresztą niepotrzebne, gdyż atakuje swe ofiary z zaskoczenia i nie ma zbyt wielu naturalnych wrogów. Inne drapieżniki starają się nie wkraczać na terytorium łowieckie lądowego rekina w obawie przed pożarciem. Bestia potrafi poruszać się na powierzchni i pod ziemią. Nie kopie tuneli jak inne zwierzęta, lecz siłą przedziera się przez podziemny monolit, wykorzystując pazury i szpiczasto zbudowany łeb. Pancerna skorupa chroni przed zmiażdżeniem i naporem jaki niosą za sobą zwały ziemi. Swe przyszłe ofiary lokalizuje poprzez ruch, który te wydają na powierzchni. Stara się zaskoczyć przeciwnika, wygrzebując się w jego okolicy po czym atakuje za pomocą paszczy i pazurów. Nie cofa się przed natarciem na większą ilość wrogów, starając się ugodzić najbliższego. W wierzeniach i legendach istot inteligentnych bestia uważana jest za okrutne, bezlitosne i zarazem bezmyślne monstrum. Tępiona bezlitośnie, gdy tylko pojawi się w okolicach cywilizowanych siedzib, choć nie jest to przedsięwzięcie łatwe. Często organizuje się kilkunastoosobowe drużyny, które mają szanse ubić potwora. Pośród kowali ceniony jest pancerz i łuski potwora służące jak produkt do wytwarzania drogich i wytrzymałych elementów zbroi. Pazury i zęby z racji swego koloru i wytrzymałości, zastępują słoniową kość, a soki żołądkowe bestii to znakomity odrdzewiacz.

Autor: Dragonias

Wróć do strony głównej