Modliszka, Eliksir miłosny, Eliksir zimnego serca

Przeglądano 924 razy

1. Typ: Mikstura

2. Opis:
Mikstura ta uchodzi za mityczną. Jej nazwy pojawiają się w wielu baśniach i legendach, we wszystkich krainach Fallathanu. Większość istot twierdzi, że jest ona jedynie wymysłem bardów i minstreli. Są jednak tacy, którzy poszukują jej receptury, a jest to o tyle kłopotliwe, że doniesień pisemnych z opisaniem procesu powstawania, właściwie nie ma.
Większość składników eliksiru pochodzi z Lasu Snów. Wiele z nich musi być pozyskanych, kiedy rośliny znajdują się na skraju rozkładu. Jest to o tyle problematyczne, że w środowisku wodnym, z którego część ingrediencji pochodzi, dosłownie „uciekają one przez palce”.
Po sporządzeniu mieszanki, eliksir wymaga krótkiego dwumiesięcznego, okresu fermentacji, następnie powinien zostać przedestylowany. Poza tym jednym momentem, mikstura nie może być ogrzewana. Każdorazowe zetknięcie ze źródłem ciepła osłabia ją, dlatego przy sporządzaniu, należy pracować w rękawicach i w chłodnych pomieszczeniach, dążąc do tego, aby przełyk ofiary, był jedynym ciepłym miejscem, w które mikstura trafi.
Destylat ma klarowną, zielonkawą – podobną absyntowi – barwę. Jego smak i zapach nie są zbyt mocne, łatwe do ukrycia w ciężkim, czerwonym winie, czy słodkim napoju.
Mówi się, że zarówno do sporządzenia, jak i zaaplikowania mikstury trzeba mieć „zimne serce”, bowiem magowie i alchemicy dawno już zgodzili się na to, jak nieetyczną jest produkcja mikstur zmuszających kogoś do miłości. Fakt, że do sporządzenia specyfiku potrzeba nadgniłych roślin, które dodatkowo się fermentuje, wydaje się mieć również znaczenie metaforyczne.
 
3. Sposób przechowywania:
Mikstury nie powinno się ogrzewać przed podaniem, dlatego przechowujemy ją w naczyniach o grubych ściankach, ze słabo chłonących ciepło materiałów, a same fiolki składujemy w piwnicach. Do ich przenoszenia najlepiej używać rękawic.

4. Trwałość:
Eliksir jest bardzo nietrwały. Destylat może przetrwać z całą swoją mocą do miesiąca czasu. Potem słabnie, a po dwóch miesiącach, z mikstury pozostaje jedynie niezbyt smaczna nalewka. Podobnie dzieje się w przypadku ogrzewania specyfiku, zagotowanie sprawia, że zupełnie traci on swoje właściwości.

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu:
Pierwszym ciepłem, z jakim powinna zetknąć się mikstura, jest przełyk osoby, którą chcemy omotać. Należy podawać ją ze schłodzonym winem, mocnym alkoholem lub sokami.

6. Efekt, jaki powoduje jej zażycie:
Zażycie mikstury w odpowiedniej dawce (około 50ml), powoduje efekt zadurzenia się w pierwszej osobie humanoidalnej, na którą padnie spojrzenie pijącego. Jest to substytut głębokiego, romantycznego uczucia, które mija jednak po 12 godzinach od spożycia, a utrzymanie efektu wymaga podania kolejnej dawki specyfiku.
Przy odpowiedniej dbałości o godziny przyjmowania, można utrzymać efekt nawet przez całe życie. Rzecz w tym, że nierealność uczucia da o sobie znać po około trzech miesiącach.
Eliksir zacznie wówczas degenerować mózg zażywającego, obniżając jego zdolności analitycznego myślenia i powoli zamieniając go w marionetkę, niezdolną do samodzielnej egzystencji. Początkowo może się to wydawać korzystne, ale z czasem osoba zażywająca staje się jedynie ciężarem, który po odstawieniu eliksiru popada w obłęd, nie mogąc poradzić sobie z nagle dopadającą go rzeczywistością. JEst to powód, dla którego eliksir często nazywa się modliszką. Owad ten jest alegorią destrukcyjnego wpływu uczucia wywołanego miksturą, na zażywającego.

6.1 Czas, po jakim zaczyna działać:
Eliksir zaczyna wpływać na świadomość od razu po przełknięciu, pełnię mocy uzyskując po 30 minutach od zażycia.

6.2 Antidotum i jego dostępność:
Natychmiastowe wymioty zmniejszają bądź uniemożliwiają działanie eliksiru.


Autor: Sathilia

Wróć do strony głównej