Tawerna „Pod Chędogą Kuśką”

Przeglądano 841 razy

1. Położenie lokacji: Twierdza Urrthorror

2. Opis lokacji:
Tawerna położona jest nieopodal miejskich bram. Ulokowana w piętrowym budynku z nieciosanego kamienia, kryta glinianym gontem. Trzy schodki w dół prowadzą do karczemnej izby, która zajmuje większą część parteru. O ścianach poczerniałych od dymu z oliwnych lamp, świec i pochodni, jakie niemal nieustannie palić się muszą, bowiem małe okienka nie są w stanie wpuścić do środka wystarczająco wiele dziennego światła. Solidne stoły, ławy i zydle noszą na sobie niejeden ślad krewkich charakterów bywalców tawerny.
Szynkwas – królestwo karczmarza umiejscowiono na lewo od wejścia. Beczki z piwem i innymi napitkami piętrzą się w jego jednym końcu. Na półkach pospołu królują butelki i wszelkie potrzebne naczynia. Nie uświadczy się tu jednak szklanych kielichów czy kubków, jako drogich i nietrwałych w nieostrożnym obchodzeniu. Prym wiodą za to drewniane kufle, oraz gliniane i cynowe kubki, pucharki i dzbany.
Z prawej strony lady umieszczono schody wiodące na antresolę. Na niej czworo drzwi prowadzi do izb przeznaczonych na potrzeby gości. Dwie pojedyncze i dwie nieco większe - z podwójnymi łóżkami w każdej. Za dużego komfortu nie można się tu spodziewać, bo i pokoje przewidziano raczej na krótkotrwałe zamieszkiwanie. Łóżko, zamykana skrzynia, stolik, miednica i dzban z wodą do mycia – to wszystko na co gość może liczyć.
Natomiast po lewej stronie szynkwasu znajdziemy wejście na zaplecze. Stamtąd, wąskimi schodami, dostać się można na piętro, do prywatnego mieszkania właściciela, a także kuchni, piwnicy, oraz alkierza pozbawionego okien, zapewniającego dyskrecję, dzięki czujnemu oku ochrony przybytku. Niewiele się w nim uświadczy, raptem tylko stół i cztery krzesła. Więcej nie trzeba, bo i jego przeznaczenie jest specyficzne, kiedy któryś z zaufanych gości pragnie załatwić interesy z dala od ciekawskich oczu. Ciekawostką, znaną jedynie nielicznym, jest ukryte zejście w podłodze wiodące wprost do piwnicy, a stamtąd do wyjścia na tyłach tawerny.
Sama piwnica składa się z dwóch pomieszczeń. Spiżarni, utrzymującej chłód przechowywanych w niej produktów, oraz drugiego, będącego magazynem dla trunków. To właśnie z niego prowadzi drugie wyjście ułatwiające zarówno dostarczanie zaopatrzenia, jak i dyskretne zniknięcie z tawerny.

3. Historia lokacji:
Wszystko zaczęło się się w roku 4356, kiedy to człowiek nazwiskiem Raizel Mavial zyskał miano „Kikuta” tracąc podczas jednego z łupieżczych wypadów lewą dłoń. Postanowił on wówczas ostatecznie i definitywnie porzucić pirackie życie na rzecz spokojniejszej egzystencji. W chwilach, gdy stężenie rumu w organizmie sięgało poziomu krytycznego marzyła mu się nawet chatka na wsi, kawałek ziemi i kobita, która przygarnie go z czułością do swej obfitej piersi. Los jednak bywa przewrotny i z marzeń dostała mu się tylko rzeczona niewiasta – wdowa po karczmarzu i spadkobierczyni rozpadającej się rudery. Od słowa do słowa, od uścisku do uścisku zgadało się tych dwoje na tyle, by w niespełna trzy miesiące później wstąpić w uświęcony przez Dragoniasa związek małżeński. I tak oto miast chaty na wsi Kikut stał się współwłaścicielem podupadłej speluny. Zdawać by się mogło, że dla moczymordy pokroju Raizela, to jak złapanie Pradawnych za nogi. Nic bardziej mylnego. Przejął się chłopina swą nową, życiową rolą i z dnia na dzień odstawiwszy butelkę zakasał rękawy, by na poważnie zająć się biznesem.
Początki były trudne. Budynek wymagał gruntownego remontu, a i nowo upieczony właściciel ambicje miał większe niż tylko gościć w swoich progach najgorsze szumowiny, ciągnące do przybytku niczym muchy do miodu. Sukcesywnie i z uporem zniechęcał niepożądanych gości do odwiedzin, nierzadko uciekając się przy tym do mniej lub bardziej legalnych sposobów. Nieoceniony udział w tym miała para ochroniarzy, których najął dla utrzymania porządku i bezpieczeństwa gości. W samej tawernie także wiele się zmieniło. Brud przegrał walkę ze szmatą i wodą, a stolarze i cieśle zajęli się resztą.
Gertruda – żona, która wniosła w wianie ów przybytek, tylko raz stanowczo wtrąciła się w poczynania swego świeżo upieczonego małżonka. Mianowicie, gdy ten chciał zmienić nazwę tawerny. Trudno orzec, czy kobietą kierował bliżej nieznany sentyment do niej, czy uczyniła to z pamięci po swym pierwszym mężu, ale opór był nieprzejednany i słychać go było aż przy miejskiej bramie. Raz jeden Raizel musiał skapitulować pod naporem argumentów i tak oto nad wejściem zawisnął nowy szyld ze starą, jakże malowniczą nazwą „Pod Chędogą Kuśką”. I nawet kilka lat później, kiedy gorączka zmogła karczmarzową i ta odeszła na łono Przodków, ten uszanował jej wolę i tawerna utrzymała swe miano.
Po latach pirackiego życia oraz setkach odwiedzonych tawern i karczm Kikut dobrze wiedział czego strudzonemu wędrowcy, czy spragnionemu żeglarzowi potrzeba. Niechrzczone trunki, syte jadło, urodne, chętne towarzystwo i w miarę wygodne, czyste łóżko były jego receptą na sukces. Od samych początków osobiście stanął za barem, by mieć oko na wszystko. Trzeba było mu przyznać, że doskonale potrafił wyczuć potrzeby klienteli i zwietrzyć możliwość zarobku, a wystarczająco elastyczne sumienie pozwoliło mu świetnie wpasować się w specyficzny klimat Twierdzy Urrthorror.
Ostatnimi czasy, kierując się tą samą intuicją, rozszerzył swoją działalność o pośrednictwo w najemniczych usługach. Drow, który mu to zaproponował potrzebował przystani dla grupki jemu podobnych – najemnych ostrz. Nazywali siebie Velkyn Velves. Mroczny elf, pomimo, że długouch, na dodatek jeszcze czarny od razu przypadł Raizelowi do gustu. Wiedział czego chce i ten mógł mu to dać – czysty interes. Negocjacje nie były długie, a okazały się owocne dla obu stron. Dyskretny pokoik na zapleczu zyskał nowe przeznaczenie, a sama karczma dodatkową ochronę, nie mówiąc już o poszerzeniu klienteli. Od tej pory Kikut nadstawia ucha, by następnie wskazać stolik w rogu sali.

4. Lista mieszkańców/NPC, którzy ją zamieszkują:
- Raizel Mavial zwany Kikutem (człowiek; 52 lata) właściciel, karczmarz
- Thokk (półork; silnoręki) ochrona
- Vallis (człowiek; były legionista) ochrona
- Neega (człowiek) kucharka
- Mela (półelf) i Diesa (człowiek) – dziewki karczemne
- Dagnallia (człowiek; prostytutka) – kobieta do towarzystwa
- gościnnie członkowie organizacji Velkyn Velves

5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać:
- szczury
- pluskwy
- wszy

Autor: Leysha [1710]

Wróć do strony głównej