Krętoróg careogrodzki

Przeglądano 824 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica 38
Gatunek: Krętoróg careogrodzki
Grupa: I
Nazwa: Krętoróg careogrodzki, Wielka owca górska, Araubulaz in-barar Gor (wielka rogata bestia)
Rycina


1. Opis wyglądu:
Samce Krętorogów osiągają wysokość 160 centymetrów, natomiast samice osiągają ledwo 140 centymetrów. Ich wyjątkowo mocno umięśnione nogi i grzbiety pozwalają im wspinać się po bardzo stromych stokach nawet z wyjątkowo dużym obciążeniem. Posiadają również wyjątkowo twarde kości, dzięki którym spadając z większych wysokości prawie nigdy się nie łamią i kruszą (co najwyżej pokaleczą swą skórę o ostre, górskie kamienie). Masa tych owiec nigdy nie wynosi mniej niż 300 i więcej niż 600 kilogramów. Umaszczenie Krętorogów jest zawsze jednolite, a przeważające kolory włosia to białe, stalowo szare i matowo srebrne. Ale raz na jakiś czas rodzą się wyjątkowe osobniki w kolorze czarnym jak smoła. Rogi mierzą do 100 cm długości i mogą przybrać kolory od szarego po brązowy do rdzawego.

2. Występowanie i zwyczaje:
Wielka owca górska (krętoroga) to gatunek owiec występujący jedynie w górach Thar Tarag wyróżniający się na tle swych kuzynów zarówno wielkością, siłą i szybkością. Nie są płochliwe. Z początku wyłącznie na nie polowano, lecz z czasem udało się je oswoić i hodować. Pierwotnie pozyskiwano z nich mleko, mięso i wełnę, ale szybko odkryto dla nich nowe zastosowanie – jako doskonałe wytrzymałe górskie wierzchowce. Odkrywszy tę cechę Krasnoludy zaczęły te zwierzęta poddawać oswojeniu i tresurze, by z czasem stosować je jako środek transportu. Wyposażone w mithrilowe pancerze stały się wierzchowcami bojowymi. Krętorogi są roślinożerne, ale nie oznacza to, że można je lekceważyć. Sprowokowane są zdolne do ataku. Szarżują atakując swymi wielkimi, rogami. Nie zawahają się bronić swoich młodych. Rasa ta najlepiej przystosowana jest do surowych warunków klimatycznych. Nie znaczy to jednak, że w innych regionach z wyjątkiem gór nie może być z powodzeniem utrzymywana. Żywią się trawą, ziołami, porostami, krzewami. Żyją pojedynczo lub w niewielkich stadach. Samce rywalizują między sobą o zdobycie jak największej liczby samic. Pojedynek polega na tym, że stają naprzeciwko siebie, następnie kroczą ku sobie przyspieszając, spuszczają głowy, w końcu zderzają się i czasami splatają rogami, by w końcowym momencie przyciągnąć przeciwnika do ziemi. Dojrzałość płciową osiągają po 2 latach. Ciąża trwa pół roku. Po tym czasie rodzi się jedno, rzadko dwoje jagniąt. Dzięki krasnoludzkim hodowlom udało się ten gatunek uratować przed wyginięciem.

3. Specjalne zdolności:
Tolerancja pokarmowa - niezwykle mała wybredność w żywieniu, nie wymaga specjalnych gatunków pasz.
Wzmożona odporność - większa odporność na choroby.
Wełniany skarb - wyjątkowa wełna jest obok surowców naturalnych kolejnym cennym towarem careogrodzkim.
Bodnięcie - odpowiednio poddana tresurze owca może dodatkowo wspierać Krasnoludów w czasie walk.

Autorzy: Khalkus, Gerej
Dopasowanie do schematu: Thaian

Wróć do strony głównej