Lew Morski

Przeglądano 875 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica 40
Gatunek: Lew Morski
Rycina


1. Opis wyglądu:
Lew Morski jest przerażającym stworzeniem o lwiej głowie i przednich łapach oraz rybim ciele i ogonie. Zwierzęta te dożywają nawet 50 lat i osiągają długości (średnio) 3,6 m oraz wagę 400 kg. Głowa, odpowiadająca rozmiarowi lwiej, pokryta jest zieloną łuską, która podobna jest do jaszczurzej, gdyż szczelnie zachodzi na siebie i jest zdolna wytrzymać cięcie mieczem lub sztyletem. Oczy Lwa Morskiego osadzone są dość blisko siebie, nieco powyżej nosa i zawsze mają czarną barwę. Pokrywa je delikatna, przezroczysta błona, która chroni narząd wzroku przed drobnymi śmieciami, pływającymi w wodzie oraz przed wysychaniem, jeśli potwór zdecyduje się wyjść na powierzchnię. Nos również pokryty jest łuską i poza zewnętrznym wyglądem w niczym nie przypomina kociego. Narząd ten wyposażony jest w dwie komory, z których jedna spełnia rolę rybich skrzeli, filtrując wodę i wypuszczając ją skrzelopodpbnymi płatami, znajdującymi się po obu bokach głowy, tuż za szczęką potwora. Jeśli jednak Lew Morski zdecyduje się wyjść na powierzchnię, nos zacznie korzystać z drugiej (mniejszej) komory i transportować powietrze do płuc, umieszczonych za żebrami potwora. Często jednak pomagać im musi oddychając paszczą, gdyż druga komora nierzadko nie nadąża z dostarczaniem odpowiedniej ilości tlenu. Uszy zachowały swoją lądową formę i choć pozbawione są jakiejkolwiek sierści, zdolne są do wychwycenia każdego dźwięku, rozlegającego się pod powierzchnią wody. Pysk wyposażony jest w parę dodatkowych ścięgien, które zapewniają bestii możliwość szerszego otworzenia szczęk i rozszarpania większego przeciwnika. Owa modyfikacja wyewoluowała przez narażenie Lwa Morskiego na ciągłą konkurencję ze strony większych ryb-drapieżników oraz głębokomorskich bestii, które bez problemu przeganiały ze swego terytorium Lwa. Zwierzęta te zostały praktycznie pozbawione szyi, którą tworzą tutaj jedynie 3 kręgi kręgosłupa, przeradzające się następnie w żebra, podtrzymujące potężną klatkę piersiową i resztę cielska bestii. Tuż za odcinkiem szyjnym, znajdujemy dwie (po jednej na każdy bok) długie, acz bardzo wytrzymałe kości, będące przedramieniem potwora i przeradzające się dalej w dwie śmiercionośne łapy. Na każdej łapie znajduje się 5 ostrych i wyjątkowo długich – mierzących nawet po 25 cm – pazurów, które bez problemu rozprawiają się z łuską Rekinów oraz ze skorupą Olbrzymich Żółwi, które zamieszkują Morze okalające Fallathan. Ciało oraz ogon bestii pokryty jest już cieńszą łuską, która mimo, że bardzo śliska i gładka, nie daje mu wytrzymałości tej, która pokrywa głowę. Właśnie ten ogon staje się słabą stroną Lwa Morskiego, który jednak dzięki niezwykłej zwinności i szybkości w wodzie rzadko wystawia ją na atak. Cały grzbiet bestii – licząc od głowy, a kończąc na ogonie – pokryty jest gęstymi i długimi włosami, tworzącymi coś na wzór grzywy, która pod wodą optycznie zwiększa jego wielkość, co niejednokrotnie pozwalało mu ujść z życiem z ataku większego odeń przeciwnika. Nadaje ona również Lwu Morskiemu wygląd niezwykle majestatyczny i groźny. Dymorfizm płciowy jest nieznaczny – objawia się jedynie dwoma długimi wąsami, jakie wyrastają z brody samców Lwa Morskiego.

2. Występowanie i zwyczaje:
Potwór ten jest drapieżnikiem, mięsożercą. Atakuje ryby, wodne ssaki, ptaki morskie oraz wszystko, co uda mu się upolować. Nie pogardzi ludzkim mięsem, jeśli tylko nadarzy mu się ku niemu okazja. Lew Morski zakłada swoje leże w podmorskich grotach, choć bardzo często spotkać go można we wrakach dawno zatopionych statków. Nieco niezgrabny na lądzie, trzyma się płytkich wód, gdzie z łatwością ściąga ze skał lub małych plaż swój obiad. W Fallathanie dość znana jest opowieść o mężczyźnie, który chcąc skorzystać z jeziora w okolicy Caledoru został doń wciągnięty przez tą właśnie bestię. Ciężko powiedzieć, co skłoniło tego osobnika do zapuszczenia się tak daleko w głąb lądu, bowiem stworzenia te wolą raczej rejony słonowodne. Faktem jest, że niedługo po tym zdarzeniu Lwa ubito, a jego pysk do dzisiaj tkwi gdzieś w Caledorze, jako trofeum owego mordu. Lew Morski jest stworzeniem niezwykle terytorialnym – nie zwracając na wielkość przeciwnika, zaatakuje każdego, kto ośmieli wkroczyć się na jego rewir. Z natury są samotnikami, łącząc się w grupy tylko w dwóch przypadkach. Pierwszym jest napotkanie jakiegoś uciążliwego, większego przeciwnika. Ponieważ Lwy Morskie zwykle otaczają siebie swoimi terytoriami, więc jeśli jeden z nich zostaje zaatakowany, stworzenia te, kierowane jakąś dziwną moralnością, pomagają atakowanemu. Drugi taki przypadek to okres godowy, kiedy wszystkie Lwy Morskie wylegają na najbliższą ich terytoriom plażę i przeraźliwie ryczą, niejednokrotnie walcząc również między sobą. Jest to odwieczny rytuał, podczas którego wielu przedstawicieli tego gatunku poległo od kłów i pazurów swego przeciwnika. Samice wybierają tylko najsilniejszych spośród swego gatunku i parzą się z nimi niekiedy do 10 godzin (!), by później odpłynąć do swego leżą, gdzie po 7 miesiącach na świat przychodzą 1-2 młode, żyjące z matką do czasu, aż nie zyskają pełnej samodzielności.

Autor: Carrwalynn

Wróć do strony głównej