Meytasm

Przeglądano 746 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica  70
Gatunek: Meytasm
Grupa: III (bestie magiczne)
Rycina


1. Opis wyglądu:
Meytasm przypomina połączenie konia oraz owada. Posiada budowę ciała godną konia gorącokrwistego, z krótką, lecz umięśnioną szyją oraz masywnym kłębem. Posiada trzy pary odnóży, które chronione są chitynowym, niebieskim pancerzem. Na pysku stworzenia znajduje się coś na kształt maski z dwoma otworami - jest to również chitynowy pancerz. Stworzenie to jest ślepe, nie posiada oczu. Szczęki ma mocne, a kły są w stanie rozszarpać ofiarę na strzępy. Samice posiadają krótkie, najczęściej białe bądź żółtawe grzywy oraz ogony, samce są zwykle ich pozbawione. Występują w umaszczeniach: karym, czerwonym, bordowym. Rzadko zdarzają się osobniki ciemnoniebieskie. W kłębie mierzą przeciętnie od 150 cm do 180 cm. Ciało Meytasma pozbawione jest sierści.

2. Występowanie i zwyczaje:
Meytasm występuje głównie w gęstych ostępach leśnych, jak również w górach. Podczas dnia ukrywają się w grotach oraz jaskiniach, na polowanie wychodzą dopiero po zapadnięciu zmroku. Są bestiami stadnymi, polują w grupach od 3 do 5 osobników. Stado liczy przeciętnie od 10 do 15 osobników. Co budzi niewątpliwie grozę to fakt, iż polują na ludzi, Elfy, Suli i inne istoty rozumne. Wygłodzone stado może posunąć się do zaatakowania wioski. Agresywne z natury, nie dające się oswoić. Żyją przeciętnie dwadzieścia lat. Samica na świat wydaje w ciągu roku tylko jedno młode. Płodność uzyskują w wieku jednego roku. Za dorosłe osobniki uważa się roczne Meytasmy. Z zabitej bestii można pozyskać chitynowy pancerz znajdujący się na łbie stworzenia, również odnóża stanowią cenne trofeum.
Meytasmy stanowią efekt niezliczonych badań oraz eksperymentów przeprowadzanych przez różnej maści czarodziei. Miały to być wytrzymałe konie bojowe, zdolne rozszarpać każdego, kto stanąłby im na drodze. Miały atakować grupami - stąd wziął się zmysł stadny tych bestii. Do ich stworzenia użyto zwykłych koni, różnego rodzaju wielkich owadów, a według różnych zapisków - również zmory. Szybko okazało się, iż Meytasmy nie nadają się na wierzchowce, atakowały swoich panów. Początkowo w wyniku eksperymentów stworzono sto tychże bestii, obecna ich liczba nie jest dokładnie znana.

3. Specjalne zdolności:
Aura strachu - osoby, które znalazły się w odległości do 5 metrów od Meytasma doznają dojmującego uczucia strachu, które u istot ze słabą wolą może wywołać panikę.
Nasłuchiwanie - potrafią usłyszeć istotę, od której dzieli ich odległość do ośmiu kilometrów. Z bliska są w stanie wychwytać nawet ledwo słyszalne dźwięki, które ludzkie ucho nie jest w stanie wyłapać. Identyfikacja ofiary następuje jednakże dzięki węchowi.
Światłowstręt - bestie te polują jedynie w nocy, dodatkowo podczas dnia ich zmysł słuchu i węchu jest przytępiony przez co łatwiej je zabić.
Ślepota - Meytasmy nie posiadają oczu, poruszają się korzystając z wyczulonego słuchu oraz węchu.

Autor: Asela

Wróć do strony głównej