Wygłodnialec

Przeglądano 825 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica  56
Gatunek: Wygłodnialec
Grupa:III
Rycina



1. Opis wyglądu:
Wygłodnialec to nieumarłe monstrum, dzieło czarnoksiężniczych rytuałów i obrzędów. Jego wygląd zewnętrzny odzwierciedla w jakimś stopniu istotę, która posłużyła do eksperymentu i aby Wygłodnialec był Wygłodnialcem, musi posiadać odpowiednią masę. Nekromanci korzystają wyłącznie z ciał ludzi i Orków, wedle prawa: im większy za życia - tym silniejszy po śmierci. Spotkano nawet osobniki mierzące 2,5 metra, choć to rzadkość. Ich masa osiąga minimum 120 kg, maksymalnie do 300kg. Podczas obrzędu przywrócenia z zaświatów, kreatura ulega kilku mutacjom. Paznokcie przeistaczają się w dość długie i ostre pazury. Podobnym przemianom ulegają zęby, stając się rzędem szpikulcowatych kłów. Skóra nabiera jasno-zielonej barwy, często nafaszerowana ciemniejszymi odcieniami. Zupełnie wypadają włosy a ślepia nabierają różowej poświaty. Skóra, wraz z masą tłuszczową, staje się solidnym pancerzem. Kolejnym, ważnym elementem są tatuaże, które wykonuje się z ambry Olbrzymiej Ośmiornicy. Tutaj nekromanta ma wolną rękę i często daje się ponieść fantazji. Jednak większość symboli jest niczym magiczny ''alfabet'' dla umarlaka - Ja być głodny!, Ja zabić!, Ja szukać!, Ja rozrywać!, Ja się bić po brzuch itp. Pozostaje przyodziać Wygłodnialca w jakieś łachmany i sługa gotowy.

2. Występowanie i zwyczaje:
Wygłodnialec pojawił się na ziemiach Fallathanu wraz z pierwszym rytuałem powstania, który przywołał bestię do życia. Udana próba spisana została w księgach nekromantów. Nikt dokładnie nie wie ilu Wygłodnialców zamieszkuje Fallathan, przypuszcza się jednak, że jest ich niewielu. Spotkać ich można wszędzie tam, gdzie trupów jest na pęczki, nie pogardzą żywym mięsem. Krążą wokół siedzib nekromantów a ich burczenie w brzuchu, powoduje ciarki na ciele. Jęczą, mlaskają, czasem wyją. Zapach martwego czy też żywego jeszcze ciała, powoduje u Wygłodnialców atak furii - stają się zupełnie nieobliczalne, atakują bezmyślnie, byle dotrzeć do celu. To wielkie pragnienie obżarstwa powoduje, że stają się aż nadto agresywne, impulsywne i gotowe na wszystko. Swoje ofiary próbują zdusić masą własnego cielska. Pazurami i kłami następuje rozszarpanie. Pechowiec zostaje zjedzony żywcem. Wygłodnialec rzadko kiedy towarzyszy stwórcy. Jest raczej strażnikiem, niemyślącą stertą cielska wykonującą rozkazy i zachcianki Pana. Gdy nekromanta umiera, ożywieniec rusza w poszukiwaniu ofiar. Wędruje tylko nocą, gdyż promienie słoneczne mogłyby unicestwić jego ciało. Za dnia zagrzebując się w ziemi, szuka schronienia w opuszczonych budowlach czy jaskiniach. Monstrum z racji sporej wagi, jest wolne, niezgrabne i ociężałe. W kulturze Fallathanu jest symbolem pazerności i łakomstwa a jego pojawienie się w okolicy zwiastować ma nadejście głodu.

3. Specjalne zdolności:
Oskórzenie - Skóra i warstwa tłuszczu Wygłodnialca jest trudna do przebicia (porównywalna z kolczugą).
Tężyzna - Wygłodnialec jest bardzo silny.
Odporność na choroby i trucizny - Wygłodnialec odporny jest na wszelakie choroby i trucizny.
Wady
Ociężałość - Wygłodnialec z racji sporej masy, jest powolny i ślamazarny.

Autor: Dragonias

Wróć do strony głównej