Xvarr’ghaa

Przeglądano 852 razy

Zapiski pochodzące ze zbioru ksiąg „Fauna i Flora”
znajdującej się w archiwum Biblioteki Yoshiao
spod pióra J’thait, wybitnego haressdreńskiego biologa

Tom II, Potwory i bestie Reptilii
Dział VII, stronica 99: „Xvarr’ghaa”
Stronica 99
Gatunek: Xvarr’ghaa
Grupa: I (zwierzęta)
Rycina

 


1. Opis wyglądu:
Xvarr’ghaa są olbrzymimi i masywnymi stworami, których wzrost i waga waha się w okolicach 13 metrów i 16 ton, a dożywają maksymalnie 140 lat. Są starannie wyselekcjonowanymi jednostkami, których liczba waha się od 20 do 30, a zasięg populacji obejmuje wyłącznie gorące tereny Reptilii. W wyniku krzyżowania istot spokrewnionych ze sobą, na przestrzeni kolejnych lat ich rozmiar i waga zmniejszyła się znacząco, choć wygląd prawie w ogóle nie uległ zmianie w stosunku do pierwotnego. Po osiągnięciu dojrzałości, co zajmuje im pięć lat, nadal są masywnymi i potężnymi stworami, choć znacznie spokojniejszymi i podatnymi na rozkazy hodowców. Nie oznacza to jednak, iż w razie ataku pozostaną bierne na wszelkie bodźce. Wciąż zdolne są taranować swoim ciałem, wykorzystując do tego zrogowaciałą narośl porastającą czubki ich pysków, czy miażdżyć otoczenie kolosalnym ogonem. Powiada się, iż jedno jego uderzenie byłoby w stanie powalić średniej wielkości kaplicę ku czci Maasaan. Warto wspomnieć również o charakterystycznej skorupie porastającej ich grzbiety, a doskonale chroniącej przez potencjalnymi atakami drapieżników.

2. Występowanie i zwyczaje:
Xvarr’ghaa przybyły na Sferrum razem z pierwszymi Jaszczurami. Ongiś były one istotami dwukrotnie większymi niż ich współczesne odpowiedniki. Swoimi gabarytami dorównywały ówczesnym najbardziej agresywnym bestiom, jakie zasiedlały rdzenny świat reptilionów. Przetrwały tam dzięki bardzo mocnemu pancerzowi, który chronił je przed kłami drapieżników, a dzięki masie potrafiły skutecznie zaszarżować i spróbować staranować przeciwnika, który zwykle ustępował im pola i rezygnował z posiłku. Mimo wszystko Xvarr’ghaa są bardzo łagodne i nigdy nie atakują pierwsze, robią to wyłącznie w momencie zagrożenia ich życia.
W dzisiejszych czasach nie spotyka się już Xvarr’ghaa egzystujących na wolności. Ich liczebność spadła do kilkudziesięciu sztuk, z których wszystkie trzymane są w specjalnych zagrodach dostosowanych do ich gabarytów, gdzie pod bacznym okiem nadzoruje się ich rozwój, a także inwestuje w specjalne treningi i szkolenia czyniące zeń istoty posłuszne rozkazom. Z myślą o wykorzystaniu ich jako środek transportu, wyłapane i zamknięte stworzenia poddane zostały selekcji z rąk przyszłych hodowców, którą przetrwały jednostki najlepszej jakości, o najlepszym stanie zdrowia. Rozpłód najczęściej przebiega wśród osobników tej samej zagrody, choć zdarzają się przypadki wymiany samic pomiędzy poszczególnymi obejściami. Częstą praktyką jest zabijanie najsłabszych i chorych osobników z miotu (jeden miot posiada od 3 do 7 sztuk), ponieważ utrzymanie Xvarr’ghaa jest bardzo kosztowne. Hodowcy stawiają tylko na najlepsze i najsilniejsze okazy.
Xvarr’ghaa często służą turystom odwiedzającym Reptilię jako środek transportu. Na grzbietach tych istot mocuje się specjalne siedziska, przytwierdza wieżyczki lub inne obiekty. Widoki z tamtego punktu zapewniają niezapomniane wrażenia, a wysoka cena świadczenia usług zwraca się hodowcom i inwestorom.

3. Specjalne zdolności:
Defensywny – twarda łuska, pancerz na grzbiecie, małe, obramowane kostnymi wypustkami oczka. Wszystko to powoduje, iż Xvarr’ghaa są naprawdę dobrze przystosowane do prowadzenia obronnej taktyki w czasie ataku drapieżników.
Wyczulony węch – gady te potrafią wyczuć interesującą je woń w zasięgu około 1.5-2km.
Szarża - jeśli życie tych istot stanie w niebezpieczeństwie, są one zdolne ze ślepą furią taranować przeciwnika. Niemożliwe jest zmuszenie ich do takiego zachowania nawet przez wyszkolonych treserów.
Ociężały – ten jaszczur jest naprawdę imponujących rozmiarów, a jego waga waha się w okolicach 16 ton. Nic więc dziwnego, że jego ruchy są powolne i mozolne.
Słaby wzrok – małe oczy otoczone kręgami z twardych łusek są może trudne do zlokalizowania, niemniej taki układ stanowi doskonałe zabezpieczenie przed ewentualnym atakiem. Istota ta widzi pole w zasięgu 3km przed sobą oraz 1.5km po bokach. Podczas podróży musi prowadzić ją doświadczony instruktor-hodowca, wydając odpowiednie komendy i stymulując ruch poprzez poruszanie zakotwiczonymi w szczęce cuglami.

Autor: Sheth'er

Wróć do strony głównej