Lotos Purpurowy

Przeglądano 940 razy

1. Typ: Roślina

2. Opis:
Rośliny te żyją w wodzie na Jeziorze Tysiąca Smoczych Łusek - nie zaobserwowano ich występowania nigdzie indziej. Lotos Purpurowy to charakterystyczna bylina wodna, o okrągłych, wiecznie zielonych liściach i purpurowych kwiatach, unosząca się na powierzchni w dużych skupiskach. Liście pokryte są na całej powierzchni substancją przypominającą wosk, dzięki której unoszą się na powierzchni wody. Średnica w pełni rozwiniętego liścia wynosi od 50 do 90 cm. Kwiaty są duże, kielichy przekraczają nawet 20 cm, bardzo wonne, wręcz odurzające, barwy purpurowej, o białym wnętrzu. Wyrasta z pojedynczego, brązowego i zdrewniałego, bardzo długiego korzenia, umocowanego zwykle w mulistym dnie. Młode pędy korzeniowe, jak i młode liście oraz kwiaty są jadalne: wystarczy usunąć z nich gorzki, purpurowy koniec - tylko dzięki niemu rozpozna się młodą część rośliny. Dorosłe pędy, korzenie i liście zawierają w sobie truciznę - zwłaszcza pędy i kwiaty są silnie trujące. Znane jest też zastosowanie pędów Lotusa purpurowego u kobiet w ciąży - sproszkowany spędza płód.
Roślina wieloletnia, owocująca w cyklu ośmioletnim. Owoce przypominają orzechy o tłustym, oleistym wnętrzu, pokryte grubą skorupką i pojawiają się w dorosłej rośliny w miejscu kwiatu. Dojrzewają pół roku, stopniowo przyjmując barwę z purpurowej do brązu - po całkowitym dojrzeniu nadają się natychmiast do spożycia. W smaku przypominają nieco kokos, są jednak bardziej maziste, zwarte i oleiste. Tłoczenie pozwala wydobyć gęsty olej spożywczy, barwy czerwonawej, świetnie sprawdzający się w kuchni.

3. Sposób przechowywania:
Orzechy w suchym miejscu.
Sproszkowany korzeń może być przechowywany do pół roku w suchym miejscu.

4. Trwałość:
Nasiona bez rozłupywania, po dojrzeniu można przechowywać do pięciu lat. Olej z nich uzyskiwany w zamkniętym szczelnie naczyniu można trzymać do roku, natomiast samo wydobyte wnętrze należy spożyć jak najszybciej. Roślina po wyciągnięciu z wody usycha w przeciągu trzech dni. Wstawiony do wody potrafi wytrzymać do dwóch tygodni.
Trucizna zawarta w korzeniu przechowywana we właściwych warunkach potrafi zachować swe właściwości do pół roku.

5. Sposób, w jaki dostarcza się ją do organizmu (wcieranie, wypicie, polewanie rany, smarowanie klingi itp.):
Spożycie.

6. Efekt, jaki powoduje jej zażycie/dostarczenie do organizmu:
W przypadku kłączy: mdłości, biegunka, gorączka, silne krwawienie (w przypadku kobiet w ciąży).
Owoce zarówno w przypadku spożycia samego wnętrza, jak i tłoczonego oleju - zbyt wielka ilość powoduje wzdęcia, czasem mdłości lub biegunkę.


6.1 - Czas, po jakim zaczyna działać (jeśli dotyczy):
Do godziny.


6.2 - Antidotum i jego dostępność [w przypadku trucizn]:
Nie jest znane w tej części świata, w większości wypadków wystarczy bardzo mocny napar z mięty - wszystkie objawy zatrucia przechodzą same.

Autor: Tishtry [9776]

Wróć do strony głównej