[O] Kopalnia mithrilu - Kibil Donnar Sonn

Przeglądano 657 razy

1. Położenie lokacji:

Careogród, Bhund Fohra – Góry Ognia

Careogród - kopalnia mithrilu

2. Opis lokacji:


Kopalnia Mithrilu Kibil Donnar Sonn mieszcząca się w Królestwie Careogrodu uważana jest przez krasnoludzkich inżynierów nie tylko za wyjątkową budowlę, ale jako jedyne tego typu dzieło architektoniczne w całym Fallathanie. Jest to również jedna z najpilniej strzeżonych tajemnic Khazadów. Obecnie pieczę i władzę nad nią sprawuje stary ród kowali Zharr-tarag. Leży ona wśród potężnego masywu górskiego Gór Południowych. Dodatkowym atutem tejże lokalizacji jest ukształtowanie terenu, które umożliwia całkowite ukrycie wejścia przed wścibskimi spojrzeniami. Już po jego przekroczeniu natrafia się na wąski tunel, który ciągnie się głęboko pod ziemią, docierając aż do trzewi góry. Tuż zaraz za wejściem znajduje się pierwszy posterunek straży, który ma za zadanie ostrzec Krasnoludy o zbliżającym się niebezpieczeństwie. Wysłany goniec musi natychmiast zamknąć za sobą drzwi. Co 250 metrów znajdują się posterunki strażnicze. Są to specjalnie wydrążone w ziemi groty, przystosowane właśnie do celów obronnych, gdzie stacjonują uzbrojone grupy strażników. Tunele łączące te komory są znacznie węższe, nie pozwalając iść jednocześnie obok siebie trzem osobom, co zapobiega też omijaniu kolejnych punktów ochrony. Dodatkowo przy ostatnim miejscu kontroli znajduje się kolejna brama odcinająca korytarz od głównej komory. Za tą bramą rozciąga się dość przestrzenny kompleks podziemny, gdzie po jednej stronie znajdują się przygotowane posłania, na których to odpoczywają Khazadzi wyznaczeni zarówno do wydobywania surowca, jak i przeznaczeni do ochrony górników oraz obrony kopalni. Natomiast po drugiej stronie tej jaskini znajdują się wszelkie niezbędne rzeczy potrzebne do ciągłego funkcjonowania tego miejsca. W kolejnych pieczarach znajdujących się głębiej góry można znaleźć między innymi magazyny żywności i wszelkiej maści niezbędnych do przeżycia rzeczy i narzędzi, pracownie przeznaczone do wszelkich napraw, zbrojownię, plac ćwiczeń dla obrońców tego miejsca. W głąb obiektu prowadzi mnóstwo różnej szerokości tuneli. Jedne są szersze, łagodnie opadające w dół. Nimi poruszają się po szynach wózki transportowe. Również wzdłuż nich umieszczone są huty odpowiedzialne, za oczyszczenie rudy oraz przetopienie je w sztabki łatwiejsze do transportu. Inne są węższe, niekiedy stromo prowadzące w dół ku szybom kopalnianym. Te zaś wiodą do kolejnych sztolni. Jeden większy odpowiada za transport wydobywanego surowca na górę za pomocą specjalnej windy. Drugi mniejszy służy Khazadom do schodzenia w dół i wracania na górę za pomocą drabiny. Główna grota spełnia kilka zadań: począwszy od rozładunku urobku, przez magazynowanie, po jego wstępne oczyszczenie z brudu. Natomiast pozostałe pieczary pełnią taką rolę jak wstępna obróbka, sortowanie i czyszczenie, a na końcu przygotowanie do dalszego transportu. W Kibil Donnar Sonn wykorzystuje się największe zdobycze krasnoludzkiej inżynierii w zakresie górnictwa i wydobycia, począwszy od drążenia tuneli, na transporcie skończywszy. Warto wspomnieć o tym, że cały kompleks znajduje się całkowicie pod ziemią, a zgromadzone tam zapasy starczają na kwartał. Wszystko to za sprawą faktu, że dzięki pomysłowości i kunszcie budowniczym Khazadów można tutaj uświadczyć tuneli prowadzących na zewnątrz, na stoki górskie. Są one niezwykle ważne dla istnienia tego obiektu, gdyż tam znajdują się nie tylko polany, na których wypasane są zwierzęta, ale również można spotkać pola uprawne. Znajduje się tu kilka dużych warsztatów hutniczych. Do rozgrzewania pieców stosuje się węgiel kamienny, którego spore pokłady odkryto w tym miejscu. Nie zapomniano o wybudowaniu budynków socjalnych dla górników i rzemieślników oraz żołnierzy i straży. Trzeba powiedzieć, że obiekt ten raczej przypomina małe miasteczko, gdyż jest w nim wiele punktów wydobycia surowców. Kopalnia ma olbrzymie znaczenie strategiczne i gospodarcze, dlatego też zbudowano koszary, w których stacjonuje spory odział Stalowych Piechurów i Kuszników. Mieści się w nich zbrojownia, stajnia, kuźnia i warsztaty naprawcze. Dodatkowo, cały ten wewnętrzny kompleks otoczono potężnymi i basztami i bramami znajdującymi się na początku każdego tunelu prowadzącego coraz głębsze zakamarki kopalni. Na każdej takiej bramie stacjonuje grupa żołnierzy wraz mająca do dyspozycji co najmniej jedną balistę. Na wieżach, prócz mniejszych wersji katapult, usytuowano stanowiska obserwacyjno-sygnalizacyjne. Stalowa brama otwierana jest tylko na czas wjazdu i wyjazdu ewentualnych wizyt oficjeli czy też w przypadku wymiany kontyngentu stacjonującego tutaj. Każdy podziemny tunel w kopalni wykuty jest w skale, a dodatkowo podparty kamiennymi kolumnami raczej w celu ukazania niesamowitego kunsztu ich budowniczych niż w celu zapobiegającemu zawaleniu się go. W głównej pieczarze znajdują się proste maszyny wykorzystywane do oczyszczania tego minerału z brudów. Dzięki dużym zasobom naturalnym tego bogactwa oraz coraz doskonalszym technikom wydobycia i obróbki tego cennego kruszcu przewiduje się, że jeszcze długo posłuży Krasnoludom. Wszelkie zapasy żywności i wody dostarczane są między innymi z podziemnych strumyków oraz farm żywności w dolinach utworzonych w celu zapewnienia temu miasteczku stałych dostaw żywności. Usytuowanie obiektu umożliwiło wybudowanie w wyższych partiach gór wież obserwacyjnych uniemożliwiających jakikolwiek atak z zaskoczenia dzięki stałym dyżurom w nich.

3. Historia lokacji:


Złoża mithrilu odnaleziono tu już około1500 roku. Natomiast sama kopalnia została założona oficjalnie dopiero 5 lat później i właśnie ta data oznacza jej otwarcie.Próbne wydobycie pozwoliło odkryć kilka bogatych żył złoża mithrilu, co spowodowało drążenie dwóch głównych tuneli przez kolejne kilkadziesiąt lat. Kolejne lata zajęło urządzanie głównej komory, przystosowywanie jej do tymczasowego zamieszkania dla górników, rzemieślników i straży stanowiącej ochronę. Następne lata spłynęły na zagłębianiu się w górę oraz budowaniu bocznych tuneli. W 2200 roku odkryto, że żyła nagle kończy się. Cały rok trwał poszukiwania nowej, którą odkryto w 2201 roku kilkadziesiąt metrów pod ziemią. Jego budowa, zabezpieczanie i rozbudowa trwały kolejne kilkadziesiąt lat. W 4050 roku ówczesny jej zarządca wpadł na genialny pomysł, aby do transportu wydobytej rudy wykorzystać pobliską rzekę. Wybudowanie przy niej odpowiedniej stoczni dla barek oraz doprowadzenie do niej szyn trwało 8 lat. Kopalnia trwa po dzień dzisiejszy, udoskonalając wciąż techniki wydobywania i obróbki tego minerału.

4. Lista mieszkańców/NPC, którzy ją zamieszkują:


- Górnicy – 800
- Straż – 450 (uzbrojona w pełne zbroje, duże tarcze oraz jednoręczne topory stanowiąca mur i ochronę dla tych stojących za nimi i szyjących do napastników z kusz, stanowią eskortę górników przed napaścią stworów we wnętrzu kopalni)
- Żołnierze – 1600 (w tym kusznicy, obsługa balist oraz Gabli Inbar)
- Rzemieślnicy – 120
- Inne Krasnoludy – 250
- Balin Zharr-tarag – Nadzorca Kopalni oraz krewny Króla Spod Góry
- Dorin Bord-na-Gaidhlig – Dowódca Straży oraz żołnierzy. To także członek królewskiego rodu
- Falgrim Beastauraglor – Dowódca Marynarzy

5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać:

Fauna:
- Kretoszczur
- Kryształowy Skorpion
- Krysztalon
- Kopacz
- Stukoszczet (niewiele)
- Stalaktor
- Smilodon Careogrodzki (legenda)

Flora: Rośliny te można spotkać tuż przy wejściu do kopalni oraz w jej pobliżu.
- Avinnanta
- Motylnik Błękitny (rzadko)

6. Kosz lokacji:

Brak.

7. Typ lokacji:

Lokacja ogólnodostępna.

8. Autor:

Adelgar

Wróć do strony głównej