Bastion Poległych

Przeglądano 1392 razy

1. Położenie lokacji: Irimgard, północna część Puszczy Irimgardzkiej.



2. Opis lokacji:
Bardzo stara i zniszczona budowla po części zżyła się z puszczą. Kamienie porosły mchem, imitując naturalne wzniesienia. Dopiero po przedarciu się przez największy gąszcz, oczom podróżnika ukazuje się nieco przestrzeni. Wejścia do pozostałości po niegdysiejszej twierdzy, strzegą dwa kamienne posągi, przedstawiające siedzącego lwa. Są podniszczone, jednemu z posągów ukruszyła się wręcz cała głowa. Drugi lew ma puste oczodoły. Prawdopodobnie niegdyś znajdowały się tam jakieś drogocenne klejnoty, które ktoś postanowił zrabować.
Po twierdzy ostało się już niewiele, została bowiem solidnie naznaczona przez ząb czasu. Tu i ówdzie, pomiędzy drzewami odnaleźć można pozostałości po fortyfikacjach obronnych. Gdzieniegdzie leży zardzewiały miecz, czy też pozostałości po zbroi. Stara baszta, która zachowała się tylko w połowie, opleciona jest bujną roślinnością. Ruiny w większości zajęła puszcza. Rozciągają się one w rzeczywistości na 500 metrów kwadratowych i na całym tym obszarze można znaleźć fragmenty Bastionu Poległych, które nie uległy naturze.
Niewiele istot zdawało sobie sprawę, a te, które wiedziały już dawno nie żyją, że twierdza miała jeszcze swoje podziemia, które w odróżnieniu od powierzchni, zachowały się całkiem nieźle. Do ruin są dwa, ukryte wejścia, o których nikt nie wie. Podziemie tworzy sieć korytarzy, w których natknąć się można na pułapki i dziwne stwory, które osiedliły się w lokacji i zaciekle bronią swojego domu. Kto wie, co jeszcze można tam znaleźć...

3. Historia lokacji:
W roku 4206 wybuchła wojna pomiędzy Klanem Suli, a mieszkańcami twierdzy, znajdującej się na północnym obszarze obecnej Puszczy Irimgardzkiej. Przyczyniło się do tego kilka drobniejszych spraw, takich, jak uwiedzenie przez jednego z żółtookich szlacheckiej córki, która miała wyjść za mąż za jednego z wielmoży, czy zranienie leara któregoś z wojowników Suli podczas polowania, a także zazdrość ludzi spowodowana zdolnościami i złotem przeciwników. Głównym powodem były jednak nagłe zniknięcia żółtookich, o co, z racji niechęci obwiniano oczywiście mieszkańców twierdzy. Klan zbuntował się wreszcie i ruszył do walki. Oblężenie trwało długo, aż wreszcie wojownicy wdarli się do środka jak zaraza, niszcząc po drodze wszystko i wszystkich. W ruinach odnaleźli ukryte pomieszczenie, w których znajdowało się mnóstwo bransolet i kolczyków wykonanych ze złota i należących bez wątpienia do zaginionych braci i sióstr. Było to bowiem Złoto Leara - biżuteria charakterystyczna dla każdego pełnoprawnego członka Klanu.
W pomieszczeniu unosił się smród stęchlizny, padliny i śmierci. Podłoga upstrzona była śladami krwi. W kącie dogorywało ciało mężczyzny, który w strachu podciął sobie gardło, nie chcąc narażać się na gniew żółtookich. Był bez wątpienia jednym z winowajców. Ciał nigdy nie odnaleziono. Legenda głosi, że Suli przetopili całe znalezione złoto i przerobili je na piękny nagrobek, na którym wyryty został napis "Bastion Poległych", ku czci zabitych pobratymców.
Obrzydzeni zbrodnią, jakiej dokonała ludzkość nie wracali tam więcej, a twierdza popadła w zapomnienie i wyniszczył ją czas.

4. Lista mieszkańców/NPC, którzy ją zamieszkują:
Brak

5. Lista stworzeń oraz roślin, jakie można tam napotkać:
Rośliny i zwierzęta charakterystyczne dla lasów, puszcz i dżungli.
Na powierzchni między innymi:
- Krwawnik Pospolity
- Orzeszkówka Potniczka
- Złota Pieśń
- Krzew Gorejący
- Ćma Puchata
- Krenshar
- Mumbak
- Tygrys Fallathański

W podziemiach:
- Ghul
- Potępiona Dusza
- Szczur
- Upiór

Autor: Sheva

Wróć do strony głównej