[P] Dworek Harravelów

Przeglądano 613 razy



1. Położenie lokacji.

Cesarstwo Vanthijskie, Prowincja Sorvest, Azeloth


Dworek Harravelów
2. Opis lokacji

Dworek usytuowany jest w stolicy Cesarstwa w dzielnicy zachodniej, w niedalekim sąsiedztwie Biblioteki Cesarskiej. Na całość zabudowań składają się dworek i stajnia, do której przylega przybudówka, pełniąca rolę pomieszczenia gospodarczego, a także wolnostojąca pokaźnych rozmiarów buda dla psa. Mieszkańcy zaopatrują się w wodę z pobliskiej studni, zbudowanej na zlokalizowanej przy pomocy Magii żyle wodnej. Całość otoczona jest wysokim na trzy metry murem.
Otynkowane kamienne ściany domostwa odcinają się od poziomu gruntu surową podmurówką. Charakteru dodają kontrastujące z jasnym kolorem elewacji drewniane elementy konstrukcyjne, jak i łamany dach pokryty dachówką. Światło słoneczne dostaje się do środka dzięki dużym oknom parterowym i mniejszym, półokrągłym, znajdującym się na poziomie zaadaptowanego do mieszkania i pracy poddasza. Przed domostwem, po lewej stronie znajdują się ułożone schodkowo, dostosowane pod uprawę roślin kamienne tarasy, nad których postacią, mimo obecności ogrodnika, czuwa pani domu. Całość placyku wysypano żwirem i drobnymi kamieniami. Do domu można dostać się przez łukowato zadaszony ganek. Dwie pary dużych drewnianych wrót po prawej stronie prowadzą do pomieszczenia wydzielonego na wozownię.
O ile z zewnątrz architektura może zdradzać proweniencję mieszaną, o tyle wewnątrz dominują motywy zaczerpnięte z kultury elfickiej. Próżno szukać tu ciężkich topornych mebli, zastąpionych przez smukłe komódki i regały, na powierzchni których prezentowały się ornamenty wprost spod dłut długowiecznych rzemieślników. Na ścianach dominują ciepłe, jasne kolory, odbijające światło słoneczne, które rozjaśnia i potęguje wrażenie przestrzeni.
Na lewo od korytarza znajduje się przestronny salon, zajmujący większą część lewego skrzydła budynku. Przystosowany do przyjmowania gości, w którym prócz foteli i kominka, znajdowała się rozstawiona centralnie duża ława na niskich nogach, wokół której ułożono leżanki i duże poduszki, przeznaczone do siedzenia. Na ścianach pysznią się obrazy, przedstawiające pejzaże i sceny rodzajowe. Przy wejściu do pomieszczenia stoi niewielki barek, regularnie uzupełniany przez pana domu.
Za salonem, na lewo od głównego korytarza urządzono sypialnię, mieszcząca duże solidne łoże, zajmującą całą ścianę garderobę, umieszczone w kącie wolnostojące pokaźnych rozmiarów zwierciadło w srebrnej zdobnej ramie i niewielką toaletkę.
Po prawej stronie korytarza znajdują się drzwi do kwater służby i strażników, zajmujących większą część tego skrzydła budowli. Wewnątrz ułożono łóżka, wraz z szafkami na przedmioty codziennego użytku. Przez to pomieszczenie można dostać się do kuchni. Nie jest ona duża, niemniej mieści piec kaflowy, podłużny blat i szafki na wszelkiego rodzaju utensylia kuchenne.
Na końcu głównego korytarza znajdowały się biegnące zarówno w dół, jak i w górę schody. Schodząc po nich i idąc do końca korytarza natrafia się na łaźnię, znajdującą się mniej więcej pod wejściem do dworku. Wewnątrz, na kamiennych półkach poustawiano liczne świeczniki. Centrum pomieszczenia stanowi niewielki kamienny basen, otoczony matami, chroniącymi bose stopy od nieprzyjemnego chłodu, bijącego od podłoża. Pod nim zaś znajdują się zagłębienia, w które można wsypywać rozżarzone węgle, celem podtrzymywania wysokiej temperatury wody. W kącie znajduje się niewielka studzienka, czerpiąca z tych samych źródeł, co główna studnia stojąca za domem.
Pozostałymi pomieszczeniami, znajdującymi się na tym samym poziomie, są pracownia alchemiczna, a także spiżarnia. W tej pierwszej, znajdującej się po lewej stronie, pod salonem, wyodrębniono trzy ustawione w podkowę stoły, przygotowane do przeprowadzania poszczególnych typów reakcji. Na regałach pod ścianami znajdują się równo ułożone menzurki, alembiki, retorty i destylatory, a także odpowiednio posegregowane i zakonserwowane składniki alchemiczne niezbędne do przygotowania podstawowych specyfików. Dostęp powietrza zapewniają znajdujące się przy poziomie gruntu okienka.
Po drugiej stronie korytarza, pod kuchnią, zorganizowano nieźle zaopatrzoną spiżarkę, w której, prócz beczek, worków z warzywami, i innych produktów, w oczy rzuca się dość dobrze zagospodarowana ściana, niemal w całości zakryta stojakiem na trunki wszelakie, między którymi prym wiodą wina.
Udając się na pierwsze piętro, wychodzi się niemal na wprost drzwi do pomieszczenia, pełniącego funkcję gabinetu. Zajmuje on połowę prawej części tego poziomu. Miejsce pod oknem zajmuje biurko, Na ścianie od strony korytarza wisi nadpalona kopia mapy Fallathanu, wydanie poprawione, autorstwa Hireadana Mannore. Oprócz tego regały wypełnione folderami, pełnymi dokumentacji, rękopisów własnych, czy nawet kilka ksiąg, na które mogli pozwolić sobie domownicy. W rogu pomieszczenia, przy drzwiach niemalże, znajduje się niewielki stolik, na którym stoją zazwyczaj karafki z różnymi napitkami.
Pozostałe trzy pomieszczenia, jedno, tak jak gabinet, po prawej stronie, dwa po lewej stronie piętra, zostały zaadaptowane na pokoje gościnne, z wszelkimi niezbędnymi, wzorem sypialni, wygodami. Ich ściany ozdobiono malowidłami, podobnie jak górny korytarz, w którym prócz tego znajdują się wazony z kwiatami, stojące na niewysokich podestach.

3. Historia lokacji

Pierwszym właścicielem, a zarazem budowniczym tej posiadłości, był elficki uczony i podróżnik, Hireadan Mannore. To jego w roku 4294, przywiodły w okolice Azeloth chęć poznania elity tutejszego naukowego środowiska, a przede wszystkim, jak twierdzi większość źródeł, gorące uczucie, żywione do córki bogatego elfickiego rodu kupieckiego. Nieprzychylna temu afektowi rodzina kobiety, przez pewien czas przy pomocy swoich wpływów skutecznie blokowała próbę wykupienia przez mężczyznę jakiejkolwiek nieruchomości w stolicy. Będąc jednak osobą wytrwałą, Mannore, zebrawszy wszelkie środki, jakie pozostały z jego naukowych ekspedycji i sprzedawszy swój majątek (o który ojciec ukochanej zapewne go nie podejrzewał) w Romen-Dorze , skąd pochodził, postanowił wybudować swój nowy dom na ukradkiem wylicytowanej działce w bogatszej dzielnicy, by już zawsze znajdować się w pobliżu swej ukochanej.
Dworek powstawał w latach 4294-4297. Po ukończeniu stał się miejscem pracy uczonego, a także, jak donoszą pikantne pogłoski, miłosnym gniazdkiem pary, która na przekór wszystkim postanowiła trwać w mezaliansie. Ojciec Elfki skutecznie uprzykrzał życie młodych, na tyle, że parokrotnie udawali się w trwające kilka lat podróże. Po powrocie zapewniani byli przez stęsknionego ojca o tym, że wszystko się zmieni, jednak jak się okazywało, niechęć wracała ze zdwojoną mocą. Eskalacja konfliktu nastąpiła w 4361 roku, kiedy to za sprawą pieniędzy, które popłynęły z wiadomej kieszeni, Hireadan Mannore został usunięty ze stowarzyszenia naukowego, w którym prężnie udzielał się od kilku dekad. Doprowadziło to do podjęcia przez niego decyzji o ostatecznym opuszczeniu Cesarstwa wraz z ukochaną. W kilka tygodni po tym fakcie doszło do podpalenia dworku. Mówi się, że głowa rodziny wpadła w furię, dowiedziawszy się o ostatnim akcie nieposłuszeństwa swojej latorośli i nasłała podpalaczy. Ogień nie zdołał jednak strawić całej posiadłości, a to za sprawą ulewy, która tej samej nocy nadciągnęła nad Azeloth.
Rzecz jasna nikomu nie udało się nic udowodnić, a nadpalona nieruchomość pozostawała w zawieszeniu prawnym, ponieważ jej właściciel pozostawał poza zasięgiem. Nawet jego dobrzy znajomi ze stowarzyszenia nie byli w stanie się z nim skontaktować. Ten stan trwał do końca roku 4365. Wtedy do magistratu stolicy spłynęło oficjalne pismo podpisane przez Mannorego, na mocy którego nieruchomość została odeń przez miasto odkupiona. Prace renowacyjne rozpoczęto z nastaniem wiosny roku 4365 i zostały ukończone przed pierwszymi śniegami 4366.
Z początkiem Kahala 4367 roku, nieruchomością zainteresował się mag Carmir Harravel, który kilka miesięcy wcześniej związał się z alchemiczką Limanniel Tallaane. Biorąc pod uwagę obecne zajęcia swoje i swojej żony, uznał lokację za atrakcyjną i postanowił dworek zakupić. Z możliwie jak największą ilością pamiątek ocalałych z pożaru, jakimi okazały się mapa Fallathanu, kilka dzienników podróży i przewodniki historyczne.


4. Lista mieszkańców/NPC

Carmir Harravel [10120]
Limanniel Tallaane Harravel [23]

Imię: Aenwyn
Rasa: Elf
Wiek: 303 lata
Stanowisko: Pokojówka
Opis: Pokojówka z dużym drygiem do dekoracji wnętrz. Lekko ekscentryczna, mocno wytatuowana. Podgolona po bokach złota czupryna i nieco zbyt głośny jak na Elfkę śmiech, to jej znaki rozpoznawcze. Uznaje swoje zajęcie za formę sztuki. Lepiej się z nią zgadzać.

Imię: Nyna
Rasa: Elf
Wiek: 150 lat
Stanowisko: Kucharka
Opis: Istna czarodziejka, jeżeli chodzi o kwestię podniebienia. Ruda o zielonych oczach, lekko przemądrzała, ze względu na swój kulinarny talent. Carmir dziwi się, że jeszcze nie otwarła swojej jadłodajni. Nyna odpowiada, że w Cesarstwie są za wysokie podatki.

Imię: Myrin „Koniczyna”
Rasa: Elf
Wiek: 650 lat
Stanowisko: Ogrodnik
Opis: Stary Elf o jasnych, szarych oczach i ciemnych, długich niemal do pasa włosach. Przezwisko zawdzięcza swoim zielonym szatom. Wszystkich traktuje jak własne dzieci. Mistrz grabek i kopaczki, również w samoobronie, jeśli trzeba.

Imię: Sirion
Rasa Elf
Wiek: 424 lata
Stanowisko: Stangret
Opis: Mężczyzna w średnim wieku, noszący się elegancko, bez względu na okoliczności. Nosi upięte wysoko brązowe włosy i mnóstwo kolczyków w uszach. Zalotnym spojrzeniem swoich orzechowych oczu stara się uwieść każdą kobietę. Plotka głosi, że kiedyś się udało. Lubi mówić o sobie „Piorun”. To pseudonim z czasów, gdy ścigał się rydwanami.

Imię: Ithiel
Rasa: Elf
Wiek: 17 lat
Stanowisko: Ogólna pomoc domowa
Opis: Rezolutny młodzian, o rdzawej czuprynie, przygarnięty przez Nynę. Wszędzie go pełno: załatwia sprawunki, jest posłańcem, kuchcikiem, stajennym i sama Athiel raczy wiedzieć, kim jeszcze. Pomaga wszystkim po trosze, w zależności od zapotrzebowania. Najczęściej w kuchni, bo dobrze włada nożami. Bardzo dobrze.

Imię: Enid
Rasa: Elf
Wiek: 100 lat
Stanowisko: Strażniczka
Opis: Najemniczka. Blondwłosa i niebieskooka siostra bliźniaczka Elyona. Doskonała łowczyni i tropicielka. Preferuje lekkie pancerze i łuk, którym bezbłędnie się posługuje. Uśmiecha się rzadko, ale robi to bardzo ładnie.

Imię: Elyon
Rasa: Elf
Wiek: 100 lat
Stanowisko: Strażnik
Opis: Najemnik. Brat bliźniak Enid. Posługuje się dwoma zakrzywionymi ostrzami. Walczy odziany w zbroję kolczą. Włosy nosi przystrzyżone na ludzką, żołnierską modłę. Uśmiecha się często, ale mniej ładnie niż siostra.

Imię: Orian
Rasa: Elf
Wiek: 375 lat
Stanowisko: Strażnik
Opis: Były Gladiator o twarzy poznaczonej bliznami i pogodnym usposobieniu. Nosi zaplecione w liczne warkocze czarne włosy. Walczy czym popadnie. Kiedyś Elyon podpuścił go po kilku kielichach do wyznania, że najdziwniejszym przedmiotem jakim zabił na arenie była odcięta ręka przeciwnika. Od tamtego czasu Elyon już mu nie pyskuje.

Imię: Haemir
Rasa: Elf
Wiek: 280 lat
Stanowisko: Strażnik
Opis: Szczupły mężczyzna o ogolonej na łyso, wytatuowanej we wzory geometryczne czaszce i przenikliwym spojrzeniu zielonych niczym szmaragdy oczu. Walczy krótkim mieczem, ale sądząc po tym, co zostało z ostatniego rabusia, niemal na pewno pomaga sobie Magią.

Imię: Luned
Rasa: Elf
Wiek: 73 lata
Stanowisko: Muzyk
Opis: Bardka o pięknej aparycji, zniewalającym głosie i dłoni pewnie płynącej po strunach lutni. W wolnych od umilania czasu domownikom chwilach lubi szkolić się w broni pod czujnym okiem Oriana. Chyba ma pociąg do starszych mężczyzn. I ostrych przedmiotów.

5. Lista stworzeń oraz roślin

- konie pociągowe
- wierzchowce
- pies wabiący się Ravel
- rośliny ogrodowe

6. Proponowany koszt lokacji wg cennika

Koszt lokacji - 39 845 702 sztuk złotych monet

1x Pracownia rzemieślnicza
1x Pokoje służby
1x Rezydencja


7. Typ lokacji

prywatna

właściciel: Carmir Harravel, ID: 10120, współwłaścicielka Limanniel Tallaane Harravel ID: 23

8. Autor

Carmir Harravel

Wróć do strony głównej