Nag

Przeglądano 2062 razy

1. Wygląd

Rzeczą, która wyróżnia Nagów jest brak nóg. Gady te poruszają się podobnie jak węże, wykonując zygzakowate ruchy ogonem. W zasadzie istnieje duże podobieństwo pomiędzy wężami a Nagami, z tą różnicą że Nagowie osiągają znacznie większe rozmiary. Od ziemi do czubka głowy mierzą od 180 cm do ponad 200 cm, natomiast ich ogon zwykle stanowi dwukrotną długość reszty ciała. Waga waha się od 90 do 200 kg. Przedstawiciele tej rasy mają w pełni wyprostowaną postawę, mimo że nie posiadają tylnych kończyn. Całe ciało Nagów pokryte jest łuską, czasami też rogowymi wyrostkami. Ich umaszczenie jest różnorakie. Niebywałym jest, by spotkać dwóch Nagów o tym samym kolorze i wzorze łuski. Ich ręce są długie i szczupłe, a dłonie mają pięć palców.  W budowie ciała powyżej tułowia przypominają trochę ludzi pokrytych łuską, dlatego czasami określa się ich wężoludźmi. Nagowie dożywają 130 lat, a pełną dojrzałość fizyczną osiągają już po 15 roku życia. Dzięki niezwykłym umiejętnościom regeneracyjnym, w ogóle się nie starzeją.

2. Historia

Nagowie pojawili się w Fallathanie dzięki działalności Neuwrath - to oni sprowadzili te gady z odległego Sferrum. „Olbrzymie inteligentne węże” wydały się im świetnymi sługami -  były bowiem groźnymi przeciwnikami. Wężowaci przypominali bezrozumne potwory, nie posiadające niczego, co można by nazwać kulturą. Byli dzicy, czyli dokładnie tacy, jakich potrzebowali Neuwrath.
Szamani, opętani wizjami Neuwrath mieli sprawić, by Nagowie pozostali nadal dzicy i nie zaczęli zdobywać zbyt wielkiej wiedzy. Utrzymywali oni podziały wśród węży i spełniali wszystkie zachcianki Neuwrath. To oni nakłaniali swoich współbraci do składania krwawych ofiar z jeńców wojennych i „tych Nagów, którzy obrazili bogów”, czyli w praktyce tych, którzy głosili niebezpieczne dla ich władzy idee. Nagowie od początku byli nieufni wobec swoich kapłanów. Z czasem coraz większa ich część próbowała odejść od dawnych praktyk. Nie na wiele się to jednak zdało, a nadciągające problemy spowodowały, że konflikty religijne odeszły w cień. W wyniku wojen, toczonych z hordami Orków, populacja Nagów znacznie się zmniejszyła. Większość ocalałych została pojmana przez najeźdźców, lecz młode pokolenie zdołało zbiec. To oni, tułając się po świecie zaczęli nowy rozdział w historii rasy, budując od podstaw kulturę i społeczeństwo.

3. Wskazówki dotyczące odgrywania rasy

Społeczność Nagów jest silnie zhierarchizowana. O przynależności do klasy społecznej decyduje rodowód. Z im starszego rodu się wywodzą, tym są obdarzani większym szacunkiem przez współplemieńców i mają większe prawa. Wężowaci dzielą się odpowiednio na arystokratów, łowców i eta.
Eta nie posiadają zbyt wielu praw. Należą do nich handlarze, artyści i biedota. Traktuje się ich jako coś nieczystego i zamyka w wydzielonych dzielnicach.
Najwięcej Nagów należy do grupy łowców. Mimo dumnie brzmiącej nazwy, są najciężej pracującą kastą. Zajmują się polowaniem i zdobywaniem pożywienia.
Samurajowie i magowie posiadają najbardziej uprzywilejowaną pozycję w społeczeństwie. To oni w praktyce dzierżą ster rządów. To oni w imieniu szoguna (lokalnego władcy) sprawują pieczę nad ziemią. O ich pozycji świadczy fakt, że wszystko co żyje w ich włościach, należy do nich (w tym też i łowcy). Ze swoją własnością mogą czynić co tylko pragną, a wystarczy najmniejsze uchybienie ze strony pozostałych klas społecznych, by samuraj lub mag miał prawo przykładnie ukarać zuchwalca. Tylko samurajowie mogą wyrabiać miecze - katany.
Wszyscy Nagowie w mieście żyją w specjalnie wydzielonych dla siebie dzielnicach, w sąsiedztwie przedstawicieli swojej grupy społecznej. Swoje domy budują z drewna i grubego pergaminu, który służy za główny budulec. Tylko warowne twierdze są budowane z kamienia.
Każdy majętniejszy Nag w swojej posiadłości posiada własne łaźnie. Brzydzą się brudem i wolny czas spędzają najchętniej mocząc się w wodzie.
Wężowaci żywią się głównie owocami, rybami i innymi owocami morza. Alkohol w ich organizmach wchłania się bardzo szybko, praktycznie zaraz po wypiciu. Co sprawia, że błyskawicznie się upijają i mają raczej słabe głowy.
Każda rodzina Nagów posiada przynajmniej niewielki ogród z tyłu swojego domostwa. Jest to najbardziej reprezentacyjne miejsce w całym domu i świadczy o statusie, majętności i dobrym guście gospodarzy. W ogrodach nie brak różnego rodzaju drzewek, krzewów, sztucznych strumyków. Nawet kamienie są pieczołowicie dobierane i układane w specjalnych kompozycjach.
Najbardziej rozpowszechnione są stroje Nagów, wykonywane z lnu. Najczęściej szyje się z niego kimona. Bogatsi mogą pozwolić sobie na ubiór wykonany z jedwabiu. Czarna odzież zarezerwowana jest wyłącznie dla arystokratów, a czerwony lub biały pas wiążący kimono jest przeznaczony dla dwóch stronnictw udzielających się na wiecach.
Nagowie z szacunkiem podchodzą do spraw ostatecznych. Zawsze grzebią swoich zmarłych, przygotowując im możliwie najokazalsze miejsce ostatniego spoczynku. Są bardzo przywiązani do swoich pozycji i tradycji, nie podarują żadnej zniewagi. Wszyscy w tym społeczeństwie znają swoje miejsce, ale honor jest przez różne kasty pojmowany nieco inaczej. Dla łowców jest to praca dla wspólnego dobra i pozostawienie potomka. Rzemieślnicy i artyści pragną dzięki swojemu kunsztowi zapisać się w historii potomnych, stworzyć nieśmiertelne dzieło lub zyskać ogromne bogactwo. Arystokraci zaś pragną bronić swojej dumy i dziedzictwa.
Nagowie wierzą, że istnieje jakaś istota, którą można nazwać stwórcą, jest ona uosobieniem dobroci i szczęścia. Nie ingeruje ona w świat materialny pozostawiając wszystkim istotom wolność podejmowanych wyborów.


Autor: Nansu
Poprawki: Thoran, Sobenna

Wróć do strony głównej