Lesij

Przeglądano 1212 razy

Z Wielkiej Biblioteki Cesarskiej
Dział XXX Potwory i Bestie.
Stronica 85
Gatunek: Lesij
Grupa: III (bestie magiczne)
Rycina


1. Opis wyglądu:
Leśny Dziad jest mężczyzną. Jest bardzo stary. Niektórzy widzą go jako starca z długą siwą brodą i laską przemierzającego leśne ścieżyny. Inni dodają, iż ma grzyba na nosie i kurzajki na policzkach, zęby pokryte glonami a szata jego pozieleniałą jest. Chodzą słuchy, że potrafi zastygnąć w miejscu i przybrać kształt ptaka, drzewa lub jakiegoś spróchniałego pieńka.
Lesij w swej zwyczajnej postaci jest nierozpoznawalny, niczym się nie różni od człowieka w sile sędziwego wieku. Jednak jest znacznie żywszy, a jego kondycja i refleks zupełnie nie pasują do wyglądu.
W chwilach większego skupienia zdarza się, iż na nosie przedstawiciela tej rasy wyrasta mały, różnokolorowy grzybek - każdy kolor oznacza różne emocje. Rzadko zdarza się jednak, by osoba postronna rozpoznała Lesija po tym grzybku, lecz jest to możliwe. Jedynym pewnym znakiem, że mamy do czynienia z Lesijem jest zauważenie na piersi starca specjalnego Talizmanu, jednak skryty jest on w ubraniu i nigdy nie ściągany, więc bardzo nieliczne grono wie, jak ten talizman wygląda.

2. Występowanie i zwyczaje:
Dokładnie nie jest wiadomym skąd rasa wzięła się w Fallathanie. Naukowcy mają kilka teorii: chwilowa koniunkcja światów, migracja z innego Sferrum lub klan elfich magów, którzy przesadzili z eksperymentami. Najbardziej prawdopodobnym wydaje się, że przybyli z innego Sferrum. Elfie legendy mówią, że niespełna setka przedstawicieli tej rasy przybyła do Fallathanu i rozczarowana zastaną rzeczywistością, rozproszyła się po kontynentach w poszukiwaniu miejsc dla siebie dogodnych. Upodobali sobie lasy, które najbardziej przypominały im ich dom. Od tamtej pory nie wychodzą z nich, strzegąc tajemnic puszczy i swoich własnych, przy okazji dbając o mieszkańców borów. Podania nie zdradzają tajemnic osobowości i zwyczajów Lesijów. Najczęściej Dziad Leśny występuje w nich epizodycznie jako starzec, upominający lekkomyślnych.
Strażnicy Puszczy chętnie współpracują z istotami blisko związanymi z naturą. Nie ujawniają przy tym swoich przymiotów, a Elfy, Driady, Hobbity, czy Centaury mogą nie zdawać sobie sprawy, że rozmawiają z Lesijem, gdyż do takich spotkań nie dochodzi zbyt często. Nie do każdych uszu dotarły też stare opowiadania, a nawet jeśli dotarły, mało kto traktuje je serio.
Obecnie bardzo nieliczne Lesije starannie się maskują. Bywa, iż specjalnie zgrywają starego, zniedołężniałego dziada lub pomylonego pustelnika. Znają swe zadanie i wiedzą, iż nierozważnie podawać więcej informacji o sobie. Żyją praktycznie w lesie – rzadko spotyka je się gdzie indziej. Raczej z potrzeby odwiedzają miasto, jednak nigdy nie zostają w nim na noc. Lesije bardzo wyraźnie reagują na krzywdę natury. Niezwykle rzadko używają swych umiejętności. Nie spotka się go zatem w mieście w żadnej z jego magicznych postaci, chyba że przyparty do muru, będzie ratował się ucieczką.
Mimo mglistego pojęcia na temat kultury Lesijów, stwierdzić trzeba, że legenda o nim jest wciąż żywa i jest natchnieniem dla niejednego artysty. Różnorakie wizerunki Pasterza Drzew można spotkać. Nazywa się go różnie: Leśnym Dziadem, Strażnikiem Puszczy, Pasterzem, Najstarszym, Zjawą, Kol Kubru co w orczym języku znaczy Mściciel Drzew. Nazywano go też Szarym Wędrowcem, bajdy chłopskie mylnie zwą go Licho, w opowieściach elfich ‘Odwiecznym Duchem Lasu’. W krasnoludzkich podaniach niewiele o nim mowy i podobna sprawa tyczy się koboldów. Najweselszą nazwą cieszy się wśród społeczności Hobbickiej. Ci malcy zwykli do niego mówić zwyczajnie Dziadunio lub Grzybunio. Dla ludzi jest starym dziwakiem z lasu, dla elfów wiekowa personą budzącą niekiedy strach, ale zawsze szacunek, orkowie lękają się go a Hobbici uważają za dobroduszną istotę prostą jak one same. Niezależnie od rasy, wszystkich zastanawia ich dobry wpływ na zwierzęta oraz to, że nigdy nie widziano kobiety Lesija. Według niektórych podań krew krążąca w żyłach Lesija jest zielona i napojenie nią nawet ciężko rannych przywraca im siły.

3. Specjalne zdolności:
Lesij wzbudza zaufanie leśnych zwierząt, które nie rzadko lubią przemierzać knieję w jego towarzystwie. Zna dobrze wszelkie leśne sekrety i może ich użyć w swej służbie. Może przebywać poza lasem 1 dobę, każda następna doba poza naturalną przyrodą znacznie go osłabia.
Przemiana w Krogulca –wykorzystując walory ptaka może zbiec z miejsca zagrożenia lub szybko pokonać jakiś dystans, schować się lub niepostrzeżenie przekraść.
Pieńkozmienny - potrafi zastygnąć w miejscu i przybrać kształt drzewa lub jakiegoś spróchniałego pieńka.
Grzybolicość – gdy się skupia wyskakuje na twarzy grzybek.
Jancio Wodnik – na Leśnym Dziadzie mieszkają najróżniejsze zwierzęta. W jego brodzie i na głowie wiją gniazda ptaki i kryją się drobne gryzonie.

Dopasowanie do schematu: Sobenna

Wróć do strony głównej